|
از قدیم گفتهاند مشت نمونه خرواراست. دختران استقلالی عصر پنجشنبه گذشته یک قطره از دریای هواداران خانمی بودند که سالهاست انتظار یک روز تاریخی را میکشیدند. پنجشنبه، روایتی خالص و باشکوه بود از عشق دختران سرزمین ایران به فوتبال.
در نگاه دخترانی که در استادیوم بودند میشد رگههایی از حال خوش مستی را دید. حال قشنگی که با هیچ آب و صابونی شسته نمیشود. آنها برای نخستین بار از نزدیک دل به تماشای بازی تیم محبوب خود دادند.
تیمی که برایشان همتراز بزرگترین رویاها و شگفتانگیزترین مقصودهای کرهی خاکی است. آنها با تیم خود سالها از دور پیوندی آتشین و ناگسستنی داشتند و از این به بعد مثل آقایان به استادیوم خواهند آمد و فریاد هواداری سر میدهند.
با یکی از دخترانی که پنجشنبه راهی استادیوم آزادی شده بود، از طریق فضای مجازی همکلام شدیم تا از حس و حالش برایمان بگوید.
با ستایش، دختر 19 سالهای که اتفاقا عکسش توسط عکاسان خبری شکار و در چند رسانه روی خروجی قرار گرفته بود، سر صحبت را باز کردیم. یک تماس چند دقیقهای در واتساپ. او ابتدا بغض کرد. صبر کردیم و چند لحظه بعد با طمأنینه حرفهایش را شروع کرد. حرفهایی که خواندنش خالی از لطف نیست:
من هنوز هم باورم نمیشود که موفق شدهام از نزدیک بازی استقلال را تماشا کنم. البته قبلا برای تماشای بازی تیم ملی موفق به حضور در استادیوم آزادی شده بودم. آن موقع یک حال عجیبی داشت و الان هم حس خودش را دارد. از پنجشنبه تا همین الان که دارم با شما حرف میزنم بارها لحظات حضور روی سکوهای استادیوم و تشویقهای تیم محبوبم را مرور کردهام و احساس میکنم یک خواب طولانی مدت بوده.
او ادامه میدهد: شاید باور کردنش سخت باشد اما من بارها خواب رفتن به استادیوم را دیده بودم. برایم یک رویا شده بود. از چند سال پیش که بازیهای استقلال را تماشا میکنم و هوادار این تیم شدم، مخصوصا از یکی دو سال قبل دوست داشتم یکبار هم که شده به استادیوم بروم و کنار دیگر دختران تیم و بازیکنان محبوب خود را تشویق کنم. حالا که این رویا به واقعیت تبدیل شده، خودم هم باور ندارم. هرچقدر امیدوارم این اتفاق همیشگی باشد.
ستایش میگوید: وقتی از ظرفیت 500 نفری برای دختران خبر دادند ترس داشتم که موفق نشوم بلیط تهیه کنم. اما خیلی زود اقدام کرده و خدارا شکر برای خرید دچار مشکل نشدم. از ساعتها مانده به شروع بازی خانمها اطراف استادیوم بودند و آقایان با تأخیر آمدند و هرچه به شروع بازی نزدیکتر شدیم، تعداد آنها بیشتر شد. این خود نشان میدهد که بانوان چقدر اشتیاق داشتند3. که از ساعتها مانده به شروع بازی راهی ورزشگاه شدند.
این هوادار درباره فضای استادیوم اضافه میکند: از هر سنی حضور داشتند. بیشتر دختران نوجوان و جوان بودند. خانمی را دیدم که با بچه خود به استادیوم آمده بود و وقتی از او سوال کردم گفت که هم خودم و هم دخترم عاشق استقلال هستیم. من با چند دختر همسنوسال دیگر قبل از شروع بازی حرف زدم. آنها هم حس من را داشتند و میگفتند هنوز باورمان نمیشود که داریم از نزدیک بازی تیم مورد علاقه خود را در استادیوم میبینیم.
|
