|
در یک دهه گذشته پدیده تجرد قطعی در میان دختران و مردان یکی از موضوعاتی است که میتواند آینده کشور را با چالش روبهرو کند.بر اساس مطالعات انجام شده معمولاً رنج سنی 45 سالگی برای زنان و 50 سالگی برای مردان در بررسی میزان تجرد قطعی در نظر گرفته میشود. اگر تا این سن افراد مجرد باشند از این سن به بعد دیگر شانس ازدواج آنها به حداقل میرسد این در حالی است که در گذشته این میزان در کشور دو درصد برای زنان و سه درصد برای مردان بوده است.
به عبارتی سه درصد از افراد جامعه هرگز ازدواج نمیکردند هر چند بعد از انقلاب در کشور و وقتی متولدین دهه 60 به سن ازدواج رسیدند، پدیدهای تحت عنوان مضیقه در دهه 60 با پسران متولد دهه 50 باید ازدواج میکردند. در نتیجه به دلیل باورهای کنترل شده در آن دوران تعداد پسران در برابر دختران اندک بود برایناساس برخی از این دختران نیز مجرد ماندند و باید دانست برای دختران تمایل به مجرد ماندن به دلایل ادامه تحصیل، یافتن شغل مناسب و... است.
افزایش مجردی در قشر جوان کشور
در این رابطه شهلا کاظمیپور، جمعیت شناسی با استناد به آمارهای سال 95 مرکز آمار ایران به ایسنا گفته است: حدود 40 میلیون نفر از جمعیت 80 میلیون نفری ایران را جمعیت مردان تشکیل میدهند که از این میان 33 میلیون نفر از آنها 10 سال به بالا و هفت میلیون نفر از آنها کمتر از 10 سال سن دارند.
وی با تأکید بر اینکه بالاترین ضریب جمعیتی چه در مردان و چه در زنان را رنج سنی 29 تا 25 سال شامل می شود، اظهار کرد: جمعیت جوانان به سه گروه سنی 15-19، 20-24 و 25-29 ساله تقسیم میشود.
این جامعهشناس با بیان اینکه حدود 10 میلیون نفر از مردان جوان هستند، یادآور شد: تعداد مردان 15-19 ساله دو میلیون و 780 هزار نفر و تعداد مردان 25-29 ساله چهارمیلیون و 140 هزار نفر است.
یک جامعهشناس و استاد دانشگاه معتقد است تجرد گرایی در ایران به دلیل تکرر روابط است اگر ازدواج را فقط به خاطر رفع نیاز جنسی بخواهیم چون راههای رفع این نیاز روز به روز بیشتر میشود پس ازدواج از معنا میافتد و تشکیل خانواده بیاهمیت میشود اگر زندگی مجردانه رفته رفته با ارزش تبدیل شود و افراد ارتقا اجتماعی خود را در این جهت ببینند و نمونههای اجتماعی مجرد موفقتری را شاهد باشند همین مسأله موجب تشویق به تجرد دائمی خواهد بود.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: زندگی مجردی مختص زمان نیست و در طول تاریخ برای زنان و مردان وجود داشته است اما آنچه آمار و ارقام نشان میدهد این است که زندگی مجردی در دوران صنعتی و دوران مدرن افزایش بیشتری پیدا کرده به این مفهوم که در ساختار قدیمی و حاکمیت کشاورزی و دامداری فرد از طرف گروه اجتماعی در فشار است تا هر چه زودتر ازدواج کند و تشکیل خانواده دهد اما در دوران صنعتی به دنبال دور شدن از این ساختار اجتماعی در موقعیتهایی قرار گرفتهایم که منزلتها متفاوت شدهاند یکی از منزلتهای مهم در دوران صنعتی و پسا صنعتی منزل شغلی و درآمدی است تا زندگی سلیقهای فرد بر اساس آن بچرخد بنابراین در انتخاب همسر چه برای زنان و چه برای مردان این وضعیت کمی ابهام ایجاد میکند یعنی زن در زمان ازدواج باید شرایط بارداری و فرزند پروری را بپذیرد و قبول کند که بیشتر در خانه خواهد ماند به همین دلیل در میان زنان گاهی گفته میشود از زمانی که طلاق گرفتهام یا چون ازدواج نکردهام به موفقیتهایی رسیدهام.
|