|
دولت چهاردهم در شرایط ویژهای کار خود را آغاز کرد. انتخابات ریاست جمهوری زودهنگام برگزار شده بود و دولت جدید کار خود را در زمانی آغاز میکرد که برنامههای دولت قبل هنوز ناتمام بود و در کنار آن شرایط کشور در بسیاری از زمینهها نیاز به تغییر و انجام حرکتی اساسی برای بهبود شرایط و وضعیت را نشان میداد.
رئیس جمهور در روزهای تبلیغات انتخاباتی برنامهای ارائه نداد و تاکید وی بر اجرای برنامه هفتم توسعه بود اما وضعیت کشور و به ویژه ناترازی ها، ناخواسته او را وارد فعالیت و جنگ برای رفع ناترازی ها کرد هر چند هرچه تلاش بیشتری در این حوزه انجام میشود به دلیل سالها بی توجهی و رهاشدگی، وضعیت بدتر شده و اصلاح سختتر میشود.
در این وضعیت اوضاع بینالمللی و جنگ تحمیلی و افزایش مداخلات دشمنان در منطقه مزید علت شده تا دولت شرایط سختی را تجربه کند.
حالا و در آستانه یکسالگی فعالیت دولت، پزشکیان در دیدار جمعی از اعضای جبهه اصلاحات ایران که وی داوطلب اختصاصی مورد حمایت این جبهه در انتخاب بود، گفته است:« امروز دولت وارث بسیاری از ناترازیهای گذشته است و در بسیاری از زمینهها با مشکل مواجه هستیم. برخی از سیاستهای محدودکننده فعلی ناشی از این ناترازیهاست. برخی سخنان در بیان، آسان و ساده جلوه میکنند، اما اجرای آنها در عرصه عمل بهمراتب دشوارتر است. اصلاحات فرآیندی زمانبر محسوب میشود و برخی تغییرات ممکن است یک دهه زمان نیاز داشته باشند.»
البته این سخن که دولت وارث مشکلات است، نافی مسئولیت دولت نمیشود زیرا دولت با اطلاع از این وضعیت مسئولیت پذیرفته و باید بتواند با به کارگیری افراد شایسته و توانمند ناترازی را رفع و مشکلات کشور را کم کند.
البته دولت چهاردهم برغم تمام محدودیتها اقدامات خوبی را در رفع ناترازی انرژی به ویژه برق آغاز کرده و به نظر با اجرای این برنامهها مشکل کشور در زمینه برق حل خواهد شد هر چند مشکل در زمینه آب بسیار بزرگتر از تصور است و رفع آن نیازمند برنامهریزی کلان، اجرا و فرهنگسازی است.
با این حال دولت چهاردهم با ناترازی دیگری نیز دست به گریبان است و آن ناترازی در استفاده از سرمایه انسانی با توجه به نظرات نهادهای مسئول و غیر مسئول است.
موضوعی که نیازمند تغییر رویکرد است و رئیسجمهور این تغییر رویکرد را اینگونه توضیح داده است؛ «امروز دستگاههای امنیتی نیز به این جمعبندی رسیدهاند که یکی از ترفندهای دشمن، انگزنی به نخبگان و طرد آنها از مسائل کلان کشور است، در حالی که حفظ نخبگان، سرمایهگذاری راهبردی برای آینده ایران است.»
این مهم تنها مختص به نخبگان نباید باشد و لازم است در تعامل با تمام سرمایههای انسانی مورد توجه باشد.
در این زمینه نظارت بر رفتار حراست ها و گزینشها برای پیشگیری از اعمال نظری که در قانون دیده نشده و سلیقهای است و مدیریت سرمایه انسانی را به سمت باند و گروه خاصی هدایت می کند، لازم است.
اینکه بهکارگیری سرمایه انسانی با سلیقه افرادی که مسئولیت دارند، باشد این سلیقه در راه استفاده از توان تمام افراد مانع ایجاد خواهد کرد همچنان که در استان در مواردی ایجاد کرده است.
دولت باید نشان دهد در این تغییر رویکرد برای استفاده از توان سرمایه انسانی و میدان دادن به تمام کسانی که به آنها انگی زده شده و انگ زدایی جدی است و میخواهد از سلیقه و همراهی با انگ زنندگان به قانون و شاخص مشخص و اصلاح روند با سرعت و نه وعده دهساله، حرکت کند.
در این زمینه اتفاقات آینده استان نشان خواهد داد که این تغییر رویکرد به استان وارد شده یا مانند تغییرات دیگر وعده داده شده راهی به استان نیافته است.
|