|
رهبر معظم انقلاب اسلامی با نامگذاری سال ۱۴۰۴ به عنوان سال «سرمایهگذاری برای تولید»، نگاهها را به موضوع مهمی معطوف کردند که از جمله نیازها و اولویتهای اصلی جامعه محسوب میشود و تأثیر مستقیم در آینده اقتصاد کشور دارد. این نامگذاری البته صرفا یک شعار نیست و حکم نوعی هدفگذاری و راهبرد را دارد که برای تحقق و عملیاتی شدن آن باید شرایط و زمینههای لازم فراهم گردد.
اهمیت سرمایهگذاری برای جامعهای که میخواهد در راستای پیشرفت و تعالی حرکت کند و به شاخصهای مهم توسعهیافتگی دست یابد، کاملا مشخص و مبرهن است. اگر به دنبال رفع مشکلات موجود و تحرک بخشی بیش از پیش به اقتصاد هستیم، باید تقویت و رونق تولید را مورد توجه جدی قرار دهیم. امری که یکی از لوازم و پیشزمینههای اصلی آن سرمایهگذاری دقیق و منطقی است تا داشتهها و سرمایههای جامعه که گاهی به مواردی اختصاص مییابد که تأثیر چندانی هم در بهبود شاخصهای اقتصادی جامعه ندارند، به بخش تولید به عنوان یکی از پایههای رشد اقتصادی هدایت شوند.
این امر مستلزم برنامهریزی دقیق و اقدام بهموقع توسط دستگاههای ذیربط با بهکارگیری امکانات و ظرفیتهای موجود جامعه است تا در بازههای زمانی تعریفشده اعم از کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت به نقاط هدف مورد نظر در این زمینه دست یابیم.
از سوی دیگر، اهمیت و ضرورت موضوع ایجاب میکند که تمامی دستگاههای مسئول و بخشهای مرتبط با شعار سال، هماهنگ و منسجم با هدفگذاری مشخص و مشترک در راستای عملیاتی شدن این شعار کلیدی و اثربخش در اقتصاد کشور حرکت کنند. در همین راستا، هر گونه مانع و مشکلی که حرکت در مسیر سرمایهگذاری برای تولید را کند یا حتی متوقف میکند، باید برطرف شود تا این مسیر به معنای واقعی هموار شود.
چالشهایی چون ضعف در برنامهریزیها، اختصاص غیرمتعارف منابع و سرمایههای مادی به مواردی غیر از تولید، تحریمهای ظالمانه بیگانگان، دغدغهها و نگرانیهای سرمایهگذاران، مشکلاتی که بخش خصوصی با آن مواجه است و موارد مشابه آن، مانع از کاربست دقیق و همهجانبه ظرفیتها و امکانات مادی و معنوی برای تحقق شعار سال میشود. از این رو، باید برای اینگونه چالشها چارهاندیشی شود وگرنه اصل موضوع همچنان در حد شعار باقی خواهد ماند.
|
