|
۱- در آمارهایی که از سهم استانها از رؤسایجمهور و مدیران ارشد کشور پس از انقلاب اسلامی منتشر میشود به ظاهر همدان جایگاه خوبی دارد و توانسته در این مدیریتها نقش داشته باشد.
معرفی یک رئیسجمهور ورای عاقبت آن، به همراه نقشآفرینی تعداد مناسبی مدیر ارشد در سطح ملی از تواناییهای استان در تربیت نیروی انسانی در گام نخست انقلاب حکایت دارد.
۲- در سیزدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری نیز عبدالناصر همتی یکی از داوطلبان با اصالت کبودراهنگی و از استان همدان بود.
این حضور ورای نتیجه از نقشآفرینی سرمایههای استان همدان در حد رجل سیاسی و شایسته ریاستجمهوری از دیدگاه نهادهای ناظری چون شورای نگهبان حکایت داشت.
۳- در دولت دوازدهم حضور منصور غلامی به عنوان وزیر علوم در هیأت دولت و نقشآفرینی 3 استاندار همدانی در استانهای کشور در کنار دیگر مدیران همدانی کشوری جلوه دیگری از نقشآفرینی سرمایههای انسانی استان در سطح ملی را به نمایش گذاشت.
این نقشآفرینی جدای از نقشآفرینی سرمایههای انسانی استان در نهادهای مهم اما غیردولتی و در دیگر قوا و نهادهای انقلابی کشور است.
۴- در گام دوم انقلاب اما گویی شرایط متفاوت شده و قرار نیست از سرمایههای انسانی استان در سطح ملی استفاده شود، البته هنوز برای قضاوت در این زمینه زود است و باید در انتظار عملکرد دولت سیزدهم ماند که آیا در استفاده از سرمایههای انسانی به عدالت رفتار میکند یا شرایط دیگری رقم میخورد.
۵- در روزهای اخیر که بحث تشکیل هیأت دولت سیزدهم در حال انجام است و گمانهزنیها در این زمینه شدت یافته است، متأسفانه از سرمایههای انسانی استان در اکثر لیستهای منتشره خبری نیست.
هر چند رئیسجمهور منتخب این گمانهزنیها را رد کرده است، اما روند سیاسی تاکنون از تأثیر این گمانهزنیها حکایت داشته است.
۶- با توجه به سابقه مدیریت رئیسجمهور منتخب در استان همدان و ابراز علاقه وی به مردم استان در مناسبتهای گوناگون انتظار بر این است که وی از نیروهای انسانی شایسته استان در مدیریتهای کشوری بهویژه در هیأت دولت استفاده مناسبی داشته باشد.
چنانچه در گمانهزنیهای اولیه نام حداقل 2 وزیر از سرمایههای انسانی استان همدان مطرح بوده است.
۷- جدای از انتظار از رئیسجمهور منتخب، از فعالان سیاسی استان به ویژه طرفداران رئیسجمهور منتخب که قصد دارند در انتصابات نقش ایفا کنند انتظار میرود فراتر از استان در مطرح کردن سرمایههای انسانی استان نقش ایفا کنند و بیتوجهی به سرمایههای انسانی استان را پایان داده و شرایط رشد و ارتقا و تربیت مدیر در استان با استفاده از سرمایههای انسانی استان را ایجاد کنند.
این روند اگر به درستی انجام نشود، توان مدیریتی استان محدود به مدیریتهای داخل استان خواهد شد که در آن شرایط چالش بومی و غیربومی همچنان چالش اصلی انتصابات خواهد بود.
|
