پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

روح فاطمه با اهدای عضو آرام گرفت

ملایر - سحر یوسفی - خبرنگار همدان‌پیام: با اهدا اعضای بدن فاطمه‌نجفی که دچار مرگ مغزی شده بود، ۳ بیمار، فرصت دوباره زیستن یافتند و ضرب‌آهنگ زندگی آن‌ها نوازیدن گرفت.
فاطمه‌نجفی، اهل و ساکن ملایر و دانشجوی دکتری هوش مصنوعی در تاریخ ۱۶ تیرماه به دلیل سکته مغزی در بیمارستان مهر ملایر بستری شد، پس از قطعیت و تشخیص مرگ مغزی و رایزنی‌ها با خانواده وی، به بیمارستان سینای تهران منتقل و کلیه‌ها و کبدش به بیماران نیازمند اهدا شد.
سال گذشته حدود همین روزها بود که با علی نجفی، برادر فاطمه که عنوان قهرمانی پاورلیفتینگ جهان را کسب کرده و توانسته بود رکورد آسیا را تغییر دهد گفتگو کرده بودم اما دست بر قضا حالا با خانواده سخاوتمند او از اینکه قهرمان زندگی ۳ بیمار شدند و با انجام اقدام ارزشمند و خداپسندانه اهدای عضو، جانی دوباره به آن‌ها بخشیدند به گفتگو نشستیم.
پدر فاطمه روایت زندگی و ماجرای اهدای عضو را این‌گونه بیان کرد: اسم دخترم فاطمه بود اما در خانه او را مهشید صدا می‌زدیم، مهشید خیلی متعصب بود و غیرت کار داشت، دختر نخبه و برجسته‌ای بود و توانست به عنوان نفر پنجم رشته دکترای هوش مصنوعی قبول شود.
وی بیان کرد: مهشید زندگی خوبی داشت و با همسرش "حسین" مثل لیلی و مجنون بودند و خیلی به هم وابستگی داشتند اما سه ماه پیش زندگی طور دیگری برای آن‌ها رقم خورد و حسین کرونا گرفت و فوت کرد.
نجفی گفت: با رفتن حسین، مهشید مثل گلی پژمرد و ما هر کاری کردیم که دوباره نشاط را به او برگردانیم اما متأسفانه فایده‌ای نداشت.
وی افزود: در طول این سه ماه هر روز به سر خاک حسین می‌رفت و ما نمی‌توانستیم جلوی اورا بگیریم، آنقدر غم از دست دادن حسین برای او سنگین بود که چندین بار دچار شوک عصبی شد و فشارش بالا رفت تا اینکه چند روز پیش در منزلش، بر اثر غم و اندوه فشارش بالا می رود و سکته مغزی می‌کند.
پدر فاطمه در حالیکه بغض به گلویش فشار می‌آورد با صدای لرزان گفت: مهشید را به بیمارستان امام حسین (ع) بردیم، از آنجا او را به بیمارستان مهر انتقال دادند و ۵ پزشک متخصص به اتفاق، نظر دادند که دچار مرگ مغزی شده است.
وی با حالت ناراحت و اندوه باری افزود: اما قلب مهشید هنوز می‌تپید و ما نمی‌توانستیم باور کنیم که دیگر امکان بازگشت به زندگی را نداشته باشد.
نجفی ادامه داد: گودرزی، پرستار بیمارستان مهر، گویی نوری خدایی در وجود داشت، زمانی که در مورد اهدای عضو با من صحبت کرد، احساس کردم این یک مأموریت است که خداوند توفیق آنرا به من داده‌است از طرفی دکتر نجفی، پسر عمویم هم گفت عمو نمی‌شود کاری برای مهشید کرد و اگر اعضایش را اهدا نکنید هم فایده‌ای ندارد.
وی گفت: در این زمان بود که خاطره یکسال و نیم پیش در بیستون کرمانشاه مدام از جلو چشمانم رد می‌شد و حرف مهشید که گفت " اگر مرگ مغزی شوم دوست دارم اعضای بدنم را اهدا کنم" در گوشم نجوا می‌کرد.
نجفی تأکید کرد: گویا مهشید خود این تصمیم را گرفته بود که پایان زندگی کوتاهش اینگونه رقم بخورد و جسم سردش گرمابخش زندگی دیگران شود.
پدر فاطمه با بیان اینکه در این دنیا هیچ چیز عزیزتر از اولاد نیست و با صدای غمناک و لرزان گفت: از دست دادن اولاد خیلی سخت است، خدا نکند کسی در این شرایط قرار بگیرد، اما ما برای آرامش و شادی روح مهشید و برای نجات جان چند نفر که چشم‌انتظارند به اهدای عضو رضایت دادیم تا ثوابی ماندگار برای او باشد.
وی با حالت تأثر ادامه داد: مهشید را برای اهدا عضو به بیمارستان سینا تهران منتقل کردند، برادرم هم با او رفته بود، زمانی که برگشت گفت؛ "داداش آنجا دنیای دیگری است، نمی‌دانی بیماران و خانواده‌هایی که منتظر پیوند عضو هستند چقدر سختی می‌کشند و چقدر لحظه شماری می‌کنن تا از مرگ نجات پیدا کنند".
نجفی با اشاره به اینکه، بیمار بودن و پرستاری از بیمار خیلی سخت است، افزود: در هر نقطه از کره زمین، جدای از اعتقادات، هر کاری بتوان انجام داد که درد و رنج بیمار کم شود کار ارزشمند و بزرگی است چه برسد به اینکه با اهدا عضو و جان بخشیدن، بیمار را به زندگی دوباره بازگرداند.
وی که زیرلب می‌گفت: راضی‌ام به رضای خدا، تأکید کرد: من با تمام وجودم به اینکه اعضای مهشید را بخشیدیم راضی‌ام و احساس می‌کنم روح مهشید هم از این اقدام آرامش‌گرفته‌است و توصیه می‌کنم اگر خدای ناکرده کسی در این شرایط قرار گرفت، اهدای عضو را قبول کند زیرا بیماری که چشم‌انتظار است را نجات دادن کار بسیار قشنگی است و آرامشی به همراه دارد که تحمل داغ عزیز از دست رفته را آسانتر می‌کند.
*مهشید با اهدای عضو، خودش را جاودانه کرد
علی نجفی، برادر مهشید نیز به خبرنگار ما گفت: مهشید دختر موفقی بود، ۲۶ سال سن داشت و دکترای هوش مصنوعی دانشگاه علم و صنعت تهران قبول شده بود اما به دلیل شرایط زندگیش انتقالی گرفته بود و در دانشگاه بوعلی مشغول به تحصیل بود.
وی ادامه داد: او قلب بزرگ و مهربانی داشت و همیشه سعی می‌کرد به اطرافیانش کمک کند، آنقدر قلب بزرگی داشت که خدا خواست مرگش بیهوده نباشد و جان چند نفر را از مرگ نجات دهد.
برادر مهشید گفت: وقتی این اتفاق برای مهشید افتاد برایمان خیلی سخت بود که اعضای بدنش را اهدا کنیم و قبول کنیم که دیگر مهشید در بین ما نیست اما هر چه می‌گذشت ضربان قلبش پایینتر می‌آمد و دیگر امکان بازگشتی نبود بنابراین تصمیم گرفتیم برای شادی روحش این کار را انجام دهیم تا در آن دنیا عاقبت به‌خیر شود.
نجفی ادامه داد: مهشید هم به این کار رضایت داشت چون کارت اهدای عضو گرفته بود و من در جریان این کار او بودم.
وی گفت: از دست دادن مهشید باور کردنی نیست و نمی‌دانیم چطوری با غم دوریش کنار بیایم، این چند روز به اندازه سالها بر ما گذشته است و پدرم را به شدت پیر و شکسته کرده‌است اما به دلیل آنکه با یک تصمیم، جان چند نفر را نجات داده‌ایم احساس رضایت می‌کنیم و خوشحالیم که در لحظه آخر مهشید توانست با اهدای زندگی به دیگران خودش را جاودانه کند.
در دین مبین اسلام همواره به بخشش سفارش شده است. خداوند متعال در آیه ۳۲ سوره مائده، فرموده است: هر کس جان یک نفر را نجات دهد مانند این است که جان همه‌ی مردم را نجات داده‌است. افراد زیادی چشم‌انتظار پیوند عضو هستند، امیدواریم فرهنگ اهدای عضو در جامعه نهادینه شود تا اندکی از رنج و غم این افراد کاسته شود.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس