هرساله با رسیدن به ۳۱خرداد، بزرگداشت مقام بازنشستگان در نهادهای مختلف انجام میگرفت اما با توجه به اتفاقات اخیر امسال بازنشستگان در هیاهوی جنگ امروز را باید سر کنند. البته که نباید این آیین به یک روز یا مناسبت خاص محدود شود، بلکه باید بهعنوان یک اصل در فرهنگ اجتماعی و سازمانی نهادینه شود.
به گزارش همدان پیام، ۳۱ خرداد بهعنوان روز ملی خانواده و بازنشستگان فرصتی برای یادآوری جایگاه این قشر فرهیخته است، اما احترام به بازنشستگان باید رفتاری مستمر و نهادینه در سازمانها باشد.
بازنشستگان بهترین و پربارترین سالهای عمر خود را در خدمت به مردم و دستگاهها صرف کردهاند و امروز وظیفه ماست که ضمن حفظ جایگاه حقوقی و هویتی آنان، قدردان تلاشهایشان باشیم.
نیازهای بازنشستگان صرفاً در بعد مادی خلاصه نمیشود، بسیاری از نیازهای آنان جنبه عاطفی دارد، توجه و ارتباط مؤثر، حس ارزشمندی را در دل آنها میتوان زنده نگه داشت.
هفته خانواده و تکریم بازنشستگان فرصتی برای برجستهسازی جایگاه این قشر است، اما آنچه اهمیت دارد، تداوم این احترام در طول سال و در تمام سطوح سازمانی است.
همدان در شعار شهر دوستدار سالمندی باقی نماند
در ماههای گذشته همدان با توجه به افزایش سالمندی و نیاز به فراهم کردن بسترهای مناسب برای زندگی این قشر از جامعه، به عنوان آزمونه (پایلوت) شهر دوستدار سالمند انتخاب شده است تا با ایجاد محیطی مناسب و حمایت از حقوق و نیازهای سالمندان الگویی برای سایر شهرهای کشور باشد. اما باید مسئولان توجه داشته باشند که این قشر ارزشمند جامعه نیاز به توجه ویژه دارد.
۱۴ درصد جمعیت همدان سالمند هستند
اوایل خردادماه سالجاری بهزیستی همدان اعلام کرده است؛ ۱۳۸ هزار و ۱۴۵ نفر از جمعیت زنان استان همدان بالای ۶۰ سال هستند که این آمار در مردان ۱۲۴ هزار و ۴۵۸ نفر است و روند زنانه شدن سالمندی را در استان شاهد هستیم.
بر اساس آخرین آمارها، ۱۴.۲ درصد از جمعیت همدان، سالمند هستند که از این میزان ۵۲.۶ درصد را زنان تشکیل داده اند.
پدیده سالمندی فرصت است
پژوهشگر حوزه سالنمدی در همدان در گفتوگویی با ایرنا اظهار کرده است: همدان هم اکنون چهارمین شهر سالمند کشور است، اما آیا زیرساخت ها و سیاست های ما نیز در جایگاه چهارم قرار دارند؟ پدیده سالمندی، برخلاف آنچه گاهی تصور می شود، تنها یک بحران نیست بلکه فرصتی است برای باز اندیشی در سیاستگذاری شهری، طراحی خدمات اجتماعی و ارتقای تاب آوری اجتماعی که در همین راستا، سازمان بهداشت جهانی با راه اندازی "شبکه جهانی شهرهای دوستدار سالمند" کمک کرده تا شهرها از تجارب یکدیگر بهره بگیرند و به سمت طراحی شهری برای تمام سنین حرکت کنند.
فرنوش ابوطالبی گفت: بر اساس چارچوب سازمان جهانی بهداشت، یک شهر دوستدار سالمند باید در حوزه های محیط فیزیکی، حمل و نقل، مسکن، مشارکت اجتماعی، احترام و تعامل اجتماعی، مشارکت مدنی و اشتغال، ارتباطات و اطلاعات، خدمات بهداشتی-اجتماعی، تامین زیرساخت شهری (پیاده روهای ایمن، آسانسورهای عمومی، فضای سبز مناسب سالمندان) و حمل و نقل عمومی در دسترس و ارزان اقدام کند.
ابوطالبی افزود: در حوزه مشارکت اجتماعی باید امکان حضور سالمندان در برنامه ها، شوراها یا فعالیت های داوطلبانه در شهر و دسترسی به خدمات سلامت نزدیک محل زندگی وجود داشته باشد. وی اظهار کرد: دانشگاه بوعلی سینا، به عنوان یکی از دانشگاه های بزرگ و معتبر کشور، می تواند نقشی کلیدی در هدایت علمی، طراحی برنامه های آموزشی و تسهیل تعامل بین نسلی ایفا کند.
پژوهشگر طرح تدوین سند راهبردی شهر دوستدار سالمند همدان گفت: به طور قطع با مشارکت دانشگاه های محلی، نهادهای اجتماعی و حمایت شهرداری، ایجاد فضاهای کوچک برای یادگیری مادام العمر در فرهنگسراها، مساجد یا خانه های محله می تواند نقطه آغاز باشد، حتی برگزاری کلاس های داوطلبانه با حضور جوانان مانند آموزش کار با گوشی هوشمند یا اینترنت می تواند هسته یک آکادمی محلی سالمندان باشد.
در پایان باید گفت؛ سرمایه گذاری در آموزش و مشارکت اجتماعی سالمندان نه تنها هزینه نیست، بلکه یک اقدام توسعه ای برای شهر دوستدار سالمند است.
