پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

چرا کرونا در آمریکا می‌تواند از ایتالیا و ایران هم بدتر شود؟

نشریه وایس درباره پیش‌بینی‌ها از شدت و بحران ویروس کرونا در آمریکا نوشته:
شهردار واشنگتن دی‌سی در پایتخت وضعیت اضطراری اعلام کرده است. فرماندار مریلند مدارس را برای 2 هفته تعطیل کرده و در شمال ایالت ویرجینیا هم درحال‌حاضر مدارس برای یک هفته بسته خواهد بود. این 3 منطقه میزبان حدود ۹۰ درصد از کسانی هستند که هر روز با کاخ‌سفید، کنگره، ارتش و مهمترین ادارات دولتی در آمریکا مستقیما مرتبط هستند. به عبارت دیگر، کابوس کرونا در مقابل چشمان رهبران آمریکا در حال تعبیر شدن است و اعلام وضعیت فوق‌العاده از سوی دونالد ترامپ تنها آغاز ماجراست.
بیشتر رسانه‌ها در این کشور بخش ویژه پوشش اخبار کرونا راه‌اندازی کرده‌اند و تلاش می‌کنند بیش از ۳۲۰ میلیون مردم این کشور را آماده مواجهه با یک اپیدمی بزرگ کنند. اپیدمی که بیل گیتز، سرمایه‌دار، انسان‌دوست و مدیرعامل سابق مایکروسافت 2 سال گذشته در دیدار با دونالد ترامپ ضرورت آماده شدن برای آن را گوشزد کرده بود.
شیوع کرونا در آمریکا می‌تواند مخرب‌تر از ایتالیا و حتی ایران شود.
تیم هیوم در نشریه وایس با کارشناسان بهداشت و سلامت جامعه گفت‌وگو کرده و به نقل از آنها نوشته که چرا ممکن است شیوع ویروس کرونا در آمریکا مخرب‌تر از ایتالیا هم شود.
فرانسوآ بولو، مدرس داده‌پردازی کامپیوتری علوم بیولوژی در دانشگاه کالج لندن به این نشریه گفته: مورد آمریکا یک مورد ویژه است... به همین دلیل، وضعیت ممکن است در آمریکا بدتر باشد.
آمریکا در گرفتن تست کرونا بسیار عقب است. به همین دلیل هم خیلی چیزها را درباره گستردگی ویروس کرونا در آنجا نمی‌دانیم، چون آزمایش کرونا در حد وسیع صورت نگرفته نمی‌دانیم آیا گستردگی در حد چند محله و شهر است یا دامنه جغرافیایی آن به قدری بزرگ شده که عملا قرنطینه کردن یک محله و یک شهر دیگر فایده‌ای ندارد... در ایتالیا هم مشکل همین بود که چون فرآیند تست گرفتن خیلی دیر آغاز شد، عملا ایجاد قرنطینه در شمال این کشور دیگر فایده‌ای در بر نداشت.
دکتر لیندا لی، اپیدمیولوژیست به شبکه فاکس‌نیوز گفت: در بهترین شرایط، ویروس کرونا ۱۰ برابر یک همه‌گیری بزرگ آنفلوآنزا خواهد بود و در بدترین حالت به همه‌گیری مرگ‌باری بدل خواهد شد که جان میلیون‌ها آمریکایی را خواهد گرفت.
نبود قانون مرخصی به‌دلیل مریضی و نبود نظام بیمه همگانی
عامل دیگر از نظر این مدرس دانشگاه، نبود بیمه همگانی و پیش‌بینی مرخصی به هنگام بیماری برای کارگران و کارمندان آمریکایی است.
در آمریکا بسیاری از کارگران و کارمندان از مرخصی با حقوق به هنگام بیماری برخوردار نیستند. کارفرمایان ممکن است به صورت اختیاری چنین مرخصی را برای کارگران خود در نظر گرفته باشند اما قانون کار آمریکا کارفرمایان را وادار به چنین تصمیمی نکرده است. چنانچه در قوانین این کشور مرخصی پس از زایمان برای مادران و پدران هم در نظر گرفته نشده است.
به همین دلیل هم از نظر فرانسوآ بولو به "احتمال قریب به یقین" بسیاری از کارگران آمریکایی با مخفی نگهداشتن بیماری خود سرکار خواهند رفت و همین موضوع به شیوع بیشتر ویروس کرونا خواهد انجامید.
نبود نظام بیمه درمانی همگانی در آمریکا هم از نظر آقای بولو دیگر نقصان جامعه آمریکاست که به شدت گرفتن اپیدمی کرونا کمک خواهد کرد.
بیش از ۲۰ میلیون آمریکایی تحت هیچ پوشش بیمه درمانی قرار ندارند. برای این گروه هر بار رفتن به مطب دکتر ممکن است حدود ۱۰۰ دلار خرج بردارد. حتی بخش بزرگی از کسانی که در آمریکا بیمه درمانی خصوصی یا بیمه پزشکی گروهی از طریق کارفرما دارند باید بخشی از هزینه‌های درمانی خود را تقبل کنند. از نظر آقای بولو، همین 2 عامل می‌تواند هزاران آمریکایی را از رفتن به دکتر منع کند و علاوه‌بر بالا بردن شانس مرگ و میر، به انتقال ویروس در میان آنها را شتاب بخشد.
این یکی از همان عواملی است که اگر دامنه شیوع کرونا در آمریکا به ابعادی شبیه آنچه در ایتالیا و ایران روی داده است برسد، ممکن است آمار قربانیان این ویروس در ایالات متحده را بسیار بالاتر از این دو کشور در اروپا و آسیا ببرد و بنابر پیش‌بینی کارشناسان این کشور به چند صد هزار نفر افزایش دهد.
دکتر آنتونی فایوچی، مدیر مرکز کنترل آلرژی دولت آمریکا گفته ممکن است محدودیت‌‎ها برای کنترل شیوع ویروس کرونا چند هفته طول بکشد و این همه‌گیری پیش از آن که اقدامات اثر کنند به شیب صعودی خود ادامه دهد.
دکتر لیندا لی از متخصصان مؤسسه فناوری پزشکی «یو.وی انجل» به شبکه فاکس نیوز گفته "در بهترین شرایط، ویروس کرونا ۱۰ برابر یک همه‌گیری بزرگ آنفلوآنزا خواهد بود و در بدترین حالت به همه‌گیری مرگ‌باری بدل خواهد شد که جان میلیون‌ها آمریکایی را خواهد گرفت".
بنابر مدلی که متخصصان بالینی دانشگاه جان هاپکینز تهیه کرده‌اند احتمال دارد که جمعیتی میان ۲۰۰ هزار تا دو میلیون و ۹۰۰ هزار آمریکایی پس از ابتلا به ویروس کرونا نشانگان بیماری کووید-۱۹ را بروز داده و با وخامت حالشان نیاز به بستری شدن داشته باشند که در این صورت سیستم درمانی و ظرفیت بیمارستانی آمریکا نخواهد توانست پایاپای مراجعه‌کنندگان خدمات عرضه کند.
این همان کابوسی است که در ووهان چین به واقعیت تبدیل شد. یعنی نبود تخت بیمارستانی و دستگاه‌های کمک تنفسی موجب از دست رفتن جان‌های بسیاری شد.
هفته گذشته هم دکتر اریک تونر، متخصص مرکز امنیت سلامت دانشگاه جان هاپکینز آمریکا به نیویورک تایمز گفته بود: همین حالا وقتی در میانه فصل آنفولانزا قرار می‌گیریم، تقریبا تمام اتاق‌های آی‌سی‌یو پر می‌شود از بیمارانی که نیاز به دستگاه‌های کمک‌تنفسی دارند. من فقط دعا می‌کنم که پاندمی ویروس کرونا یک همه‌گیری متوسط باشد زیرا در غیر این صورت ما با دردسر بزرگی روبه‌رو خواهیم بود.
در این گزارش نیویورک‌تایمز آمده بود که بنابر یک بررسی دولت آمریکا در سال ۲۰۰۵، این کشور در صورت مواجهه با یک همه‌گیری بیماری‌های ریوی، دست‌کم به ۷۴۰ هزار دستگاه کمک‌تنفسی نیاز دارد حال اینکه بررسی دیگری در سال ۲۰۱۰ نشان داده بود که تعداد دستگاه‌های کمک‌تنفسی موجود در سراسر آمریکا چیزی حدود ۶۲ هزار دستگاه است.
به عبارت دیگر، چنانچه مدل استفاده شده برای این پیش‌بینی‌ها به واقعیت نزدیک شود، ممکن است صدها هزار آمریکایی که به‌دلیل بیماری کووید-۱۹ نیاز فوری به دستگاه کمک تنفسی دارند نتوانند به موقع آن را دریافت کنند و بنابر گفته دکتر توماس آر.فریدمن، رئیس سابق مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا (سی‌دی‌سی) آن وقت این پزشکان و پرستاران خواهند بود که باید با تصمیمی سرنوشت‌ساز - در حد مرگ و زندگی - برای گزینش بیماران اقدام کنند.
نگرانی درباره شیوع سریع ویروس کرونا و ناتوان شدن سیستم بهداشتی و درمانی برای پاسخ‌گویی به سیل بیماران، سبب شده رسانه‌های آمریکا به‌دنبال یافتن راه‌حل‌های احتمالی سراغ کارشناسان و اپیدمی‌شناسان بروند.
عصر پنجشنبه، ۱۲ مارس، فرماندار ایالت مریلند آمریکا اعلام کرد که به‌منظور جلوگیری از شیوع ویروس کرونا تمامی مقاطع تحصیلی این ایالت برای 2 هفته تعطیل است. پیش از مریلند هم در ناحیه لائدن شمال ویرجینیا مقام‌های محلی مدارس را برای یک هفته تعطیل کردند. جی اینزلی، فرماندار ایالت واشنگتن که کانون اولیه و اصلی شیوع کرونا بوده هم تمامی مدارس در ناحیه کینگ این ایالت را تا اواخر ماه آینده (آوریل) تعطیل اعلام کرده است.
والری استراوس در واشنگتن‌پست گزارشی در همین رابطه تهیه کرده و به‌دنبال پاسخ به این پرسش رفته که آیا تعطیل کردن مدارس واقعا به جلوگیری از شیوع ویروس کرونا کمک می‌کند؟
مسئولان در سیاتل و منطقه کینگ واقعا با این پرسش روبه‌رو هستند که آیا تعطیل کردن مدارس راه‌حلی درست است یا خیر؟ مقام‌های ایالت واشنگتن می‌گویند میان باز نگهداشتن مدارس و زمان دقیقی که باید آنها را تعطیل کرد خط‌کشی مشخصی وجود ندارد. آنها همه‌گیری آنفولانزا N1H1 را به یاد می‌آورند که تعطیلی مدارس در آن هنگام واقعا دردسرساز شده بود.
دکتر جف داچین، از مقام‌های بهداشتی در ایالت واشنگتن در یک کنفرانس خبری گفت: ما در خلال شیوع N1H1 مدارس را بستیم و مشکلات عدیده‌ای رخ داد. والدین باید برای نگهداری از کودکان در خانه می‌ماندند بنابراین نیروی کار دچار خلأ شد. بخش خدمات بهداشتی ما دچار کمبود پرسنل شد زیرا بسیاری از پرستاران و بهیاران ما باید برای نگهداشتن از کودکان خود در خانه می‌ماندند. دست آخر هم کودکان که قرار بود با مدرسه نرفتن از آلوده شدن به بیماری مصون بمانند در جای دیگری همدیگر را دیدند؛ مثلا در پارک و یا در مراکز خرید و خیابان‌ها. جاهایی که اتفاقا بر سالم و تمیز ماندن آنها کنترل کمتری داشتیم.
ماندن در خانه و قرنطینه منحنی شیوع کرونا را افقی خواهد کرد
در نقطه مقابل گزارش واشنگتن‌پست، الیزا بارکلی و دیلن اسکات در نشریه وکس به فواید تعطیلی مدارس و در خانه ماندن پرداخته‌اند و با استناد به نمودارهای مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا (سی‌دی‌سی) مدعی شده‌اند که این دو اقدام می‌تواند منحنی شیوع ویروس کرونا را از شیب تند رو به بالا به یک انحناء سینوسی ملایم تبدیل کند.
تردید اصلی هم‌اکنون این است که همه‌گیری ویروس کرونا در آمریکا تا چه حد بزرگ خواهد بود و سرعت گسترش آن چه قدر خواهد بود. دکتر نانسی میسیونیر از مرکز کنترل بیمار‌های آمریکا، سی‌دی‌سی، به خبرنگاران گفته: ویروس کرونا بسیاری از افراد بزرگسال جامعه آمریکا را در مقطعی مبتلا خواهد کرد، چه امسال و چه سال آینده. دکتر مارک لیسیچ همه‌گیرشناس بیماری‌های عفونی گفته بدن ۲۰-۶۰ درصد آمریکایی‌های بزرگسال میزبان ویروس کرونا خواهد شد و اگر نرخ یک درصد مرگ و میر ناشی از بیماری کووید-۱۹ را که در چند پژوهش به آن اشاره شده، در نظر بگیریم آن وقت ده‌ها و بلکه صدها هزار مرگ به تنهایی در آمریکا روی خواهد داد.
با همه اینها، مهمترین سؤال این است که سرعت و شتاب این همه‌گیری چه قدر خواهد بود؟
اپیدمی‌شناسان نگرانند که اگر تعداد مبتلایان به کووید-۱۹ یک باره آن چنان شتاب بگیرد که سیستم بهداشت و درمان توان پذیرش همه بیماران را نداشته باشد آن وقت باید این سناریو تراژیک را در نظر تجسم کرد که افراد خواهند مرد چون تخت بیمارستانی و دستگاه کمک تنفسی برای زنده نگهداشتن آنها موجود نیست. اما با بستن مدارس، لغو کردن تجمعات بزرگ، قرنطینه داوطلبانه و در خانه ماندن می‌توان مانع شکل گرفتن این فاجعه شد.
در ادامه گزارش وکس به یک نظریه اپیدمی‌شناسی اشاره شده که برای پیشگیری از شیوع یک‌باره و سریع تعداد بیماران کاربرد دارد و عنوان آن اصطلاحا «مسطح کردن منحنی» ابتلا است. چیزی شبیه نمودار زیر.

منحنی صورتی رنگ در نمودار بالا که از سوی مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا، سی‌دی‌سی، تهیه شده حالتی را پیش‌بینی می‌کند که راه‌کارهای سرعت‌گیر، چون تعطیل کردن مدارس یا لغو تجمعات بزرگ و کم کردن رویارویی اجتماعی افراد اتخاذ نشده و قوس منحنی ابتلا با شیبی تند بالا رفته است. در برابر آن منحنی خاکستری با شیب ملایم قرار دارد که نشان می‌دهد پس از اجرایی کردن راه‌کارهای سرعت‌گیر شتاب و شیب شیوع همه‌گیری تا حد زیادی ملایم‌تر شده است. خط نقطه چینی که با نقطه اوج منحنی خاکستری مماس شده است از حداکثر ظرفیت سیستم بهداشتی برای پاسخگویی به اپیدمی حکایت دارد.
به عقیده کارشناسان چنانچه بتوان با آزمایش گرفتن گسترده و اقدامات کنترلی چون تعطیلی مدارس و در خانه ماندن شیب ابتلا به ویروس کرونا را شبیه منحنی خاکستری کرد، آن وقت آمار بیماران وخیم مماس با ظرفیت بیمارستان خواهد ماند و میزان مرگ و میر بسیار پایین خواهد ماند. نظیر تجربه‌ای که تاکنون کره‌جنوبی توانسته با موفقیت آن را به اجرا بگذارد.
در حقیقت استراتژی مسطح کردن منحنی با هدف پیشگیری یا متوقف کردن شیوع ویروس طراحی نشده بلکه این راه‌کارها با کاهش شیب و شتاب گسترش ویروس به سیستم های بهداشتی و مراکز درمانی مدت زمان بیشتری برای پاسخگویی به تقاضاها می‌دهد.
از همین رو سی‌دی‌سی به افراد بالای ۶۰ سال و کسانی که بیماری‌های مزمن دارند توصیه کرده که تا حد مقدور از حضور در جمع پرهیز کنند.
دکتر امیلی لاندن، همه‌گیرشناس از دانشگاه شیکاگو به نشریه ووکس گفت: اگر تعداد بیشتری از ما این راهکارها را رعایت کنیم می‌توانیم سرعت همه‌گیری را آهسته کنیم، این به آن معنی است که مادر من یا مادر شما در صورت نیاز، تخت بیمارستانی برای بستری شدن خواهند داشت.
نظریه دیگری که در رسانه‌های آمریکا در حمایت از راه‌کار تعطیلی مدارس و لغو تجمعات و در خانه ماندن داوطلبانه طرح شده این است که اگرچه تاکنون کووید-۱۹ در میان کودکان شدت نگرفته و به‌نظر می‌رسد سال‌خوردگان و بزرگسالانی که بیماری‌های ریوی و مزمن دارند را بیشتر نشانه گرفته، اما اگر مدارس تعطیل نشوند، آن وقت دانش‌آموزان به‌راحتی می‌توانند «ناقل بدون نشانه» ویروس کرونا به مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها شوند و از این طریق به افزایش صدمات اپیدمی کمک کنند.
این نظریه درباره جامعه ایرانی که همچنان ارتباط میان نوه‌ها و پدر و مادربزرگ‌ها بیشتر از جوامعی نظیر ایالات متحده یا اروپا است می‌تواند سبب نگرانی بیشتر هم شود و ضرورت در خانه ماندن و به حداقل رساندن سفرهای شهری یا ارتباطات رو در رو را نمایان کند.
زک براون، تدوین‌گر ویدیویی در روزنامه واشنگتن‌پست این هفته داستانی را از قرن ۱۷ در بریتانیا نقل کرده که در پادکست "گزارشگران پست" مورد توجه قرار گرفته است. این داستان مربوط به روستایی کوچک در شمال انگلستان به سال ۱۶۶۵ است.
در سپتامبر ۱۶۶۵، جورج ویکر، شاگرد یک خیاطی در روستای کوچک اییم در ناحیه پیک شمال انگلستان پتویی که از لندن برایش فرستاده شده بود را باز کرد و بلافاصله طاعون گرفت. ویکر تنها یک هفته بعد مرد.
در آن روزها طاعون در لندن شیوع پیدا کرده بود. این بازگشت دوباره طاعونی بود که چند سده پیش همه جهان را به خاک سیاه نشانده و جان صدها میلیون نفر را گرفته بود.
ظرف شش هفته پس از مرگ ویکر، ۲۹ نفر دیگر هم در روستای اییم که فقط ۸۰۰ نفر سکنه داشت جان باختند. چون طاعون از طریق موش‌ها و کک‌ها به انسان منتقل می‌شود و جمعیت این جانواران در زمستان کاهش پیدا می‌کند، با فرا رسیدن زمستان همه تصور کردند که طاعون رخت بر بسته اما در حقیقت طاعون نهفته مانده و در حال جهش ژنتیکی بود و وقتی ماه ژوئن سال ۱۶۶۶ فرا رسید، طاعون با قدرت بیشتری بازگشت. مرگ و میر میان موش‌ها افزایش یافت. ویلیام مامپسن، طلبه جوانی که به تازگی کشیش روستا شده بود متوجه شد که باید فورا کاری کرد وگرنه طاعون از این روستا به تمام شمال انگلستان سرایت خواهد یافت.
روستای اییم بر سر راه مواصلاتی میان منچستر و شفیلد واقع شده و پیامدهای جنگ داخلی انگستان در آن دوران سبب شده بود که مردم این روستا همچنان به کشیش قبلی، توماس استنلی، که یک کشیش پیوریتن (پروتستان اصلاح‌شده انگلستان) وفادار بمانند. این حقیقت سبب شد ویلیام مامپسن سراغ توماس استنلی برود و از او بخواهد که وارد میدان شود و مردم روستا را متقاعد کند که باید خود را قرنطینه کنند. این دو کشیش مردم روستا را دور هم جمع کردند و به آنها گفتند: همه ما احتمالا خواهیم مرد. آنها با شفافیت و چشم باز جلو رفتند. همه آنها (با توجه به تاریخچه مرگبار طاعون) می‌دانستند که خواهند مرد. اما برای نجات جان مناطق اطراف تصمیم گرفتند دور روستا را به طور داوطلبانه یک مرز قرنطینه بکشند.
همه روستا با هم قسم خوردند که هیچکس روستا را ترک نکند و به هیچکس هم اجازه ورود داده نشود. مرزهای قرنطینه با سنگ‌های مشخصی نشانه‌گذاری شد. مردم مناطق اطراف تا لب این مرز می‌آمدند و برای اهالی روستا آذوقه می‌گذاشتند و در برابر سکه‌های طلایی که در داخل پارچ سرکه انداخته شده بود بر می‌داشتند زیرا در آن زمان فکر می‌کردند سرکه ضدعفونی‌کننده خوبی است. قرنطینه ۱۴ ماه طول کشید. در این مدت ۲۶۰ نفر از ۸۰۰ سکنه روستای «اییم» مردند.
تصور آنچه در این مدت در این روستای کوچک گذشت واقعا ترسناک است. انبوه موش‌های مرده در گوشه کنار کوچه‌ها و ده‌ها جسد قربانی طاعون که گرد مرگ را در تمام روستا پراکنده کرده بود. اما نتیجه این شد که هیچ‌کدام از مناطق اطراف آلوده نشدند. این در حالی بود که اییم به‌دلیل قرار گرفتن بر سر راه تجاری میان شفیلد و منچستر می‌توانست به‌راحتی هزاران نفر را در سراسر انگلستان بکشد. اما از خودگذشتگی مردم این روستا توانست مانع از یک اپیدمی بزرگ طاعون در آن سال شود.
زک براون، قصه روستای اییم را با این جمله تمام می‌کند که اگرچه ممکن است در خانه ماندن این روزها بسیار افسرده‌کننده و یأس‌آور تلقی شود اما باید دانست که قرنطینه و در خانه ماندن کارساز است.
منبع: بي بي‌سي

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس