پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

گزارشی از سختی های کادر درمانی بیمارستان‌ «سینا »

در روز های کرونایی حکایت امید و فداکاری

نویسنده : مریم مقدم

ویروس کرونا، میهمان ناخوانده‌ای بود و حالا که از خیمه زدنش در ایران 6 ماه می‌گذرد، این روزها افراد زیادی را روانه بیمارستان کرده است. کادر درمان شامل پزشکان، پرستاران و حتی نیروهای اداری و خدماتی مرتبط با مراکز درمانی در این مدت یک آب خوش از گلویشان پایین نرفته است.
امروز یکم شهریور روز بزرگداشت پزشک است؛ این مناسبت را به فال نیک می‌گیریم تا سراغی از مدافعان سلامت بگیریم که همپای پزشکان در عرصه سلامت نقش می‌آفرینند.
این‌بار می‌خواهیم آنها از روزهای تلاش پزشکان بگویند. از آنجا که بیمارستان سینای همدان یکی از مراکز درمانی هدف برای مراجعه بیماران کرونایی انتخاب شده است، این بیمارستان را برای مصاحبه با کادر درمان انتخاب می‌کنم.
می‌دانم کادر پزشکی این بیمارستان ماه‌هاست که در تکاپوی انجام فرایندهای درمان و تلاش برای کمک به بیمارن مبتلا به کرونا هستند. پزشکان توصیه‌های زیادی برای پیش‌گیری افراد به‌ویژه کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، داشته‌اند؛ با وجود این در ماه‌هایی که پشت‌سر گذاشتیم شاهد آمار بالایی از مبتلایان بودیم.
به همین مناسبت پس از ارتباط با دکتر طاهری روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی و با کسب راهنمایی‌هایی، ارتباط با روابط عمومی مرکز آموزشی درمانی فرشچیان سینا برایمان رقم خورد، این‌گونه هماهنگ شد تا سراغی از کادر پرتوان و زحمتکش این بیمارستان بگیریم.
من و استرس هر دو همراه شدیم
در بدو ورود به حیاط بیمارستان استرس تمام وجودم را گرفته بود، گویا کرونا ویروس‌ها مترصد بودند تا پا به حیاط بیمارستان بگذارم و به من حمله‌ور شوند. این حس یک لحظه مرا به ایستادن و نفس عمیقی کشیدن دعوت کرد و همین موقع بود که شجاعت کادر درمان و صبوری آنها را در دل ستودم. راستی آنها هم مانند من جانشان عزیز است، آنها هم خانه و خانواده دارند، آنها هم هزار و یک نفر را پشت در منتظر گذاشته‌اند تا سلامت برگردند. آنها چطور هر روز با تهدید بیماری و ... دست و پنجه نرم می‌کنند.
در مسیر رفتن تا رسیدن به خانم کریمی مدیر روابط عمومی بیمارستان به این موارد می‌اندیشیدم که چطور شد که ماه‌ها همه‌جا حرف از این ویروس چینی است؛ ویروسی که حالا به بیشتر کشورهای دنیا رسیده و در کنار ابتلای هزاران نفر از مردم جهان، جان عده‌ای را هم گرفته و همین مسأله موجب ایجاد نگرانی‌هایی در میان همه مردم شده است.
طبیعی بود که از همان روزهای اولیه حضور این میهمان ناخوانده در شهرهای مختلف ایران، بیمارستان‌ها به‌عنوان خط مقدم مبارزه با کروناویروس باشند و به‌طبع پزشکان و پرستاران هم به‌مثابه نیروهای مسلح از مردم مقابل این ویروس محافظت کنند.
هرچند در ابتدا مبارزه با این ویروس نیز همانند بسیاری از ویروس‌ها تلقی می‌شد، اما پس از فراگیر شدن کرونا در شهرهای مختلف کشور، وزارت بهداشت در هر شهر بیمارستان‌های مشخصی را به‌عنوان بیمارستان هدف تعیین کرد تا روند مبارزه با کرونا شکل جدی‌تری به خود بگیرد و در این میان نیز بیمارستان‌های دولتی در صف نخست قرار گرفتند و پای دانشگاه‌های علوم پزشکی نیز به میدان مبارزه باز شد و به‌رغم تعطیلی بسیاری از دانشگاه‌ها، برخی دانشجویان پزشکی و پرستاری با حضور در بیمارستان‌های مختلف پای کار مردم ماندند تا برتری قدرت‌شان را نسبت به این ویروس چینی نشان دهند، تا جایی‌که حتی در جای جای ایران خبرهایی مبنی‌بر فوت پزشکان و پرستاران متعدد منتشر شد که در تمام این مدت به مراقبت از بیماران کرونایی مشغول بودند.
یک لحظه متوجه استقبال مدیر روابط عمومی مرکز آموزشی درمانی فرشچیان سینا در بدو ورود به سالن اصلی بیمارستان شدم. اعظم کریمی با تمام حجم کار و خستگی تلاش کرد مرا برای انجام مصاحبه با پزشک یا سرپرستار و حتی یکی از سوپروایزرها همراهی کند.
در همان لحظات روبه‌رو شدن با کادر درمان از صورت مهربان آنها که پشت پوشش‌های حجیم ماسک و شیلد پنهان شده بود می‌توانستم تمام دغدغه کادر بیمارستان برای مشخص شدن وضعیت سلامت بیماران را درک کنم.
روزهای زیادی است که از خانه و بچه‌هایمان دور شدیم
وقتی با اصرار از یکی از پرستاران خواستیم دقایقی از کار فارغ شود و با من مصاحبه کند، کسی که روبه‌روی من ایستاد درحالی‌که ردپای خستگی کار روی صورتش پیدا بود خود را این‌گونه معرفی کرد: مریم افزا هستم پرستار شاغل در بخش عفونی بیمارستان سینا، از پایان بهمن‌ماه درگیر این بیماری شدیم و حالا حدود 7-6 ماه است که تمام پزشکان و پرسنل ما واقعاً زحمت می‌کشند و درگیر پشت‌سر گذاشتن فرایند درمان بیماران این ویروس هستیم.
ما روزهای بسیار سختی را گذراندیم و حالا هم شرایط همین‌طور می‌گذرد، به‌ویژه که به فصل گرم تابستان است و پوشیدن لباس‌های حفاظتی برای ما همزمان با کار بسیار دشوار است.
لباس‌های حفاظتی که مجبوریم بپوشیم ما را همزمان با فعالیت اذیت می‌کند، شاید مردم عادی حتی نتوانند یک ماسک را به مدت یکی‌دو ساعت مداوم استفاده کنند اما ما برای کمک به بیماران در این شرایط هستیم.
برایمان دردناک است که وقتی از مردم می‌پرسیم چرا برای حفظ سلامتتان از ماسک استفاده نمی‌کنید؛ آنها می‌گویند هوا گرم است و ما تحمل این ماسک را نداریم.
دلمان می‌خواهد به آنها بگوییم ما به‌خاطر اینکه به مردم عزیزمان خدمت کنیم این سختی‌ها را تحمل می‌کنیم، پس شما هم برای کمک به بهتر شدن شرایط درمان و ما دست به دست هم بدهید تا بتوانیم این بیماری را شکست دهیم.
در این روزهای تلخ خیلی از همکاران ما مجبور بودند از خانواده و فرزندانشان به‌مدت طولانی دور باشند، روزهای زیادی از خانه‌ و بچه‌هایمان دور شدیم، متأسفانه بیشتر همکاران ما نیز به این ویروس مبتلا شده و مجبور شدند 2 هفته قرنطینه را هم تحمل کنند.
من خودم هم مبتلا و قرنطینه شدم و مجبور بودم که بچه‌هایم را نبینم. من یک مادرم و کودک 4 ساله‌ای دارم که برای به آغوش آمدن من ساعت‌ها گریه می‌کند اما به‌دلیل شرایط نامتعارف من مجبور بودم که از او دور باشم و این سختی را تحمل کنم. تحمل می‌کنیم به امید اینکه این بیماری را شکست دهیم.
از او می‌پرسم آیا درحال‌حاضر شرایط تغییر کرده است؟ در‌حالی‌که حس می‌کنم دلش می‌خواهد بگوید شرایط خوب است، می‌گوید ما وقتی می‌بینم مردم رعایت می‌کنند واقعاً شاهدیم که میزان مراجعات مبتلایان این بیماری کمتر می‌شود. وقتی پروتکل‌ها را رعایت می‌کنند و میهمانی و بیرون رفتن‌ها را تعطیل می‌کنند، متوجه می‌شویم که تعداد بیمارها کمتر می‌شود. ولی وقتی مردم در میهمانی‌ها و دورهمی‌ها شرکت می‌کنند و راهی سفر می‌شوند حجم بیماری بیشتر می‌شود.
می‌گویم، به‌مناسبت روز پزشک اگر پیامی برای همکاران و تیم پزشکی و مدافعان سلامت دارید بفرمایید.
می‌گوید: من از کادر درمان تشکر می‌کنم به‌ویژه پزشکان که از همان روزهای نخست کنارمان بودند به‌ویژه پزشکان عفونی که روزهای سختی را گذراندند، مجبور بودند از صبح زود تا پاسی از شب تمام بخش‌های بیمارستان را زیر پوشش قرار دهند. این افراد کسانی بودند که با گذراندن شرایط سخت حتی یک روز و یک بار هم اعتراضی نکردند و همچنان در کنار ما بودند و بیشتر از ما هم سختی‌ها را تحمل کردند.
در شرایط سخت پزشکان هرلحظه حامی ما بودند
با همراهی کریمی مسئول روابط عمومی مرکز آموزشی درمانی فرشچیان سینا، راهی بخش ایزوله می‌شوم همه پزشکان بخش به‌شدت درگیر و خسته‌اند و نمی‌توانیم کسی را دعوت به مصاحبه کنیم اما در این میان، مهناز حاصل پرستار بخش ایزوله قبول می‌کند دقایقی از وقتش را بگیریم. چشمان مهربان اما صدای خسته او بیانگر روزهایی است که قطعا او نمی‌داند از کجای سختی کارش بگوید. او ماه‌هاست به‌عنوان پرستار بخش ایزوله کنار پزشکان در بیمارستان سینای همدان مشغول خدمت است.
بدون مقدمه می‌گوید: روز پزشک را به همه همکاران و پزشکان تبریک عرض می‌کنم، می‌توانم بگویم روزهای سختی پشت ‌سر گذاشتیم با آغاز کرونا ما شرایط سختی داشتیم و روزبه‌روز هم شرایط سختتر شد. ولی پزشکان هر لحظه در کنار ما و حامی ما بودند و هر لحظه که به آنها احتیاج داشتیم حضور پیدا می‌کردند.
به‌مناسبت روز پزشک از مردم می‌خواهیم با رعایت پروتکل‌های بهداشتی و تدابیری که اطلاع‌رسانی می‌شود، شرایط را برای کادر درمان، پزشکان و پرستاران راحتتر کنند.
از پایان بهمن که شیوع ویروس کرونا خبرساز شد؛ مانند دیگر نقاط کشور، همدان هم درگیر این اتفاقات تلخ بود.
اما به واقع می‌گویم زمانی که مردم پروتکل‌های بهداشتی را رعایت و از ماسک استفاده می‌کنند و مسافرت و حضور در مراسم، اعیاد و جشن‌ها را کمتر می‌کنند، شاهدیم میزان شیوع ویروس کرونا کم و تعداد بستری‌ها هم کمتر می‌شود.
دقیقاً برعکس زمانی که می‌دیدیم مردم پروتکل‌ها را رعایت نمی‌کنند دوباره شیوع صعودی شده و بیمارستان‌ها شلوغ و پیک بیماری بالا می‌رود و تعداد بیماران و بستری‌ها و مرگ‌ومیر‌ها افزایش پیدا می‌کند. در این شرایط است که گویی خستگی به تن ما کادر درمان و پزشکان می‌ماند.
این روزها می‌گذرد اما اگر مردم موارد را رعایت کنند شرایط تسهیل می‌شود، از مردم خواهش می‌کنیم با رعایت پروتکل بهداشتی و زدن ماسک، پرهیز از مسافرت‌های بی‌مورد و پرهیز از برگزاری مراسم، به ما کمک کنند تا بتوانیم کمی آرامش بگیریم. ما هم دلمان می‌خواهد کمی استراحت کنیم و کمی از خستگی‌هایمان کم شود.
فرا رسیدن روز پزشک را به پزشکان تبریک گفته و به آنها دست میرزاد می‌گویم چون واقعاً از جان و دل برای سلامت مردم در بحران شیوع کرونا مایه گذاشتند. ما هر وقت به آنها احتیاج داشتیم کنار ما بودند.
وقتی می‌پرسم اگر از شما پرسیده شود نخستین کاری که پس از این روزها انجام می‌دهید، چیست؟ آهی می‌کشد و پاسخ می‌دهد: واقعاً از بهمن‌ماه خانواده‌ام را کامل ندیده‌ام. همه اعضای خانواده‌ام را جمع می‌کنم و یک میهمانی مفصل می‌گیرم. دلم می‌خواهد یک دورهمی مفصل داشته باشیم شاید ساعت‌ها کنارشان باشم تا ذره‌ای از این دلتنگی کم شود.
مصاحبه تمام می‌شود و من با همان حجم از نگرانی که آیا از مخمصه ابتلا به کرونا جان سالم به در برده‌ام یا خیر، محوطه بیمارستان را ترک می‌کنم اما در دل آرامش، صبوری، توان و موج امید در بین کادر درمان این بیمارستان را ستایش می‌کنم و از خدا می‌خواهم این روزهای تلخ روزی نه‌چندان دور و نه‌چندان دیر به پایان خوشی ختم شود.
پزشکان، پرستاران، مدافعان سلامت و کادر درمان امروز به‌مناسبت روز پزشک در برابر همه زحماتتان سر خم می‌کنیم و به نشان احترام به شما می‌ایستیم! روزتان مبارک، خدا قوت!!!

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس