پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

و خدا حیوان را برای عبرت انسان آفرید

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

در دنیای وانفسای امروز که بیشتر آدم‌ها در هر موقعیت اجتماعی و با هر وسیله و زد و بندهای ناروا دنبال شرایط بهتری برای زندگی خود هستند و از هیچ جفا و خطایی در حق هم نوع و غیر همنوع خویش فروگذار نمی‌باشند و بالاخره اینکه مقام انسانیت را به طمع دستیابی به لذت‌های نفسانی لگدمال می‌کنند، هستند معدود آدم‌هایی هم که به دلخواه خالق هستی عمل می‌کنند و نه تنها به مقام آدمیت آبرو می‌بخشند، بلکه حق حیوانات را آنگونه که پروردگار می‌پسندد و انبیاء و اولیای الهی نیز سفارش کرده‌اند، رعایت می‌کنند و به راستی که اینان مصداق همان اشرف مخلوقاتی‌اند که خداوند لایزال در هنگام خلقتشان به خود آفرین گفته است.
«انجمن حمایت از حیوانات بی‌پناه طبیعت» عنوان گروه‌هایی از نوع بشر برای خدمت به نوعی از مخلوقات خدا است که تشکیل چنین انجمنی حداقل در جامعه ایران چندان هم دیرینه و کهن نیست.
گروه خودجوش حمایت از حیوانات بی‌پناه طبیعت آنچنان که آقای وحید بشیری» یکی از اعضای اصلی آن در همدان می‌گوید: حدود 15 سال است که به صورت جسته و گریخته در استان فعالیت دارد، ولیکن گویا انجمن همدان به نمایندگی از سلف مرکزی خود در تهران دو سالی است که رسماً اعلام موجودیت کرده و در همین مدت کم توانسته است بارقه‌های امید به زندگی و حق حیات در قلب حیوانات بی‌پناه و سرگردان در طبیعت همدان را روشن کند.
بسیاری از شهروندان و قشرهای مردم نه تنها در همدان بلکه در هر کجای کشورمان تصور می‌کنند در هر شهر و دیاری فقط معدودی از جمعیت سگ‌ها و گربه‌های بی‌صاحب و رها شده تحت حمایت انجمن هستند، اما در واقع بسیاری وحوش طبیعت از پرنده و گزنده هم که از بد روزگار دچار حادثه و گرفتاری و زخم و بلا می‌شوند، چنانچه اندک شانسی بیاورند و دست تقدیر آنان را در حریم نوازش انجمن حمایت از حیوانات بی‌پناه قرار دهد، امکان مداوا و ریکاوری و ترمیم بال و پر شکستشان فراهم می‌شود و حیات دوباره خود را از خداوند به واسطه همین انسان‌های از خود گذشته باز می‌ستانند.
آقای وحید بشیری که به اتفاق یکی دیگر از اعضای بسیار فعال انجمن به نام خانم «فریبا کاظمی» در دفتر همدان‌پیام حضور یافته‌اند، می‌گوید: وحوش نیمه‌جان بعد از درمان و تقویت کامل جسم و جان و بدون هیچ چشمداشتی در اختیار سازمان محیط زیست استان قرار می‌گیرد تا به طریق علمی و رعایت شرایط اقلیمی، مجدداً به دامن طبیعت بازگردند.
به گفته این دو عضو مهربان و محجوب انجمن حمایت از حیوانات بی‌پناه، علاوه بر 12 عضو انجمن که طبق اسناسنامه مصوب و مدون همکاری ثابت و دایمی دارند، حدود 170 نفر هم از مردمان دل رحم و خداجوی همدانی با هزینه کردهای شخصی خویش با انجمن برای خدمت به حیوانات بی‌پناه و بی‌زبان همکاری دارند و از هیچ کمکی دریغ نمی‌ورزند.
بشیری می‌گوید: با کمک و همراهی شهرداری همدان، قطعه زمینی در جاده تهران برای نگهداری حیوانات در اختیار انجمن قرار گرفته است و البته بیشترین حیواناتی که در این مکان محصور با فنس نگهداری می‌شوند، سگ‌های بی‌صاحب هستند که به سرنوشت ناگزیر خود گردن نهاده‌اند.
وی تصریح می‌کند: امکان تأمین همه امکانات رفاهی برای حیوانات از جمله همین سگ‌های بی‌صاحب در این مکان فراهم نیست، اما هم برای حفظ بهداشت و سلامتی این حیوانات و هم برای جلوگیری از شیوع هر نوع آلودگی از جانب این حیوانات در محیط زیست و جامعه انسانی استان، دام پزشک و انواع داروهای انگل‌زدایی و ضد بیماری‌های حیوانی و واکسیناسیون نوبتی توسط انجمن و کمک افراد خیر برای جمعیت حیوانات بی‌پناه و سگ‌های بی‌صاحب مهیاست و تمام سگ‌هایی که در این مکان نگهداری و تحت کنترل قرار دارند، دارای شناسنامه بهداشتی هستند و فرم‌های ویژه برای آنها تهیه شده و در این فرم‌های مخصوص تمام مشخصات حیوانات شامل نام، جنسیت، سن، تاریخ زنده گیری، محل زنده‌گیری، تاریخ عقیم‌سازی، تاریخ واکسیناسیون‌ هاری، تاریخ انگل زدایی (پرازیکوانتل) و تاریخ تزریق آمپول ضد انگل‌های جلدی (آپورملیتن) در این فرم‌ها کنترل و انجام می‌شود و به مهر و امضای دامپزشک مربوطه می‌رسد.
خانم فریبا کاظمی نیز در این خصوص به خبرنگار همدان‌پیام گفت: حدود دو هزار قلاده سگ در محدوده کلانشهر همدان با صاحب و بدون صاحبت زیر نظر انجمن هستند و هدف این است که برای کنترل جمعیت سگ‌های بی‌صاحب و بی‌سرپرست برنامه منظم و زمان‌بندی شده‌ای شامل زنده‌گیری، عقیم‌سازی، انگل‌زدایی، واکسیناسیون و در نهایت پلاک کوبی آنها به مرحله عمل گذاشته شود تا بتوان با توجه به زاد و ولد زیاد سگ‌ها، جمیعت آنها را در سطح قابل کنترل نگه داشته و همچنین زمینه افزایش سلامت بهداشت عمومی جامعه را فراهم آورد.
وحید بشیری در این خصوص اظهار کرد: انجمن حمایت از حیوانات بی‌پناه در همدان از هر گونه کمک سازمان‌ها و نهادهای دولتی بی‌بهره است و هزینه‌های سگینی برای ایفای وظیفه انسانی خویش متحمل می شود که اگر کمک‌های مردمی و حرکت‌های خدامحور و خیریه محدودی هم که صورت می‌گیرد، نباشد، تمام زحمات و مشقت‌هایی که تاکنون صورت گرفته، عقیم خواهد ماند.
وی در این خصوص تأکید کرد: شهرداری اصلی‌ترین حامی انجمن برای اجرای این وظیفه انسانی است ولیکن حمایت‌هایی که صورت می‌گیرد حلال تمام مشکلات نیست.
وی تصریح می‌کند: که نه می‌خواهیم و نه می‌توانیم رفاه و زیرساخت‌هایی که در دنیا و بین کشورهای صاحب نام برای حمایت از حیوانات وجود دارد، فراهم سازیم اما این احساس مسئولیت شدید نزد انجمن وجود دارد که حداقل بهداشت و تهیه غذایی که به صورت پسماند و ضایعات دور ریز مرغ فروشی‌ها و قصابی‌ها و بعضاً سالن‌های غذاخوری، تأمین می شود، حیوانات را زنده نگه داریم تا پیش خالق هستی روسیاه نگردیم.
به گفته وی، جمع‌آوری پسماندهای غذایی نیز از سطح شهر برای پر کردن شکم حیوانات مستلزم صرف وقت فراوان و تحمل هزینه‌های سنگین حمل و نقل است که هیچ گونه امکانات و وسیله حمل و نقل حداقلی برای انجام این کار در اختیار انجمن نیست و هزینه‌ها از جیب شخصی پرداخت می شود و لاجرم باید اغلب اعضا انجمن از قوت خود و خانواده‌هایشان ببرند تا حیوانات زبان بسته و بی‌پناه گرسنه نمانند!
بشیری خاطره و صحنه‌ای از موارد امدادرسانی به حیوانات حادثه دیده را برایمان بازگو می‌کند و اشاره دارد برای نجات یک قلاده سگ در منطقه و «تخت نادر» کوه الوند که گرفتار حمله گرگ‌های گرسنه قرار گرفته و نیمه جان آنرا هم عده‌ای از کوهنوردان با مرام همدانی به اعضای انجمن آدرس داده بودند، در شرایط دشوار آب و هوایی و کولاک برف حدود یک شبانه‌روز تلاش به عمل آمد و با کمک دامپزشک طرف قرارداد انجمن تمام شیوه‌های جراحی و دامپزشکی برای نجات حیوان نگون‌بخت انجام شد و سرانجام نیز آن سگ که جراحات دلخراشی برداشته بود نتوانست زنده بماند، اما اعضای انجمن طبق وظیفه انسانی خود تمام زحمات را به جان خریدند.
در همین ارتباط یکی از فعالان محیط زیست و دوستدار حیوانات نقل می‌کرد، خوشبختانه فعالیت انجمن حمایت از حیوانات بی‌پناه طبیعت در کشورمان بین ملل جهان که داعیه حمایت از حیوانات را دارند، بازتاب‌های خوبی داشته و ایران هم اینک یکی از کشورهای حامی حیوانات آسیب‌پذیر شناخته می‌شود.
بشیری به اتفاق خانم کاظمی به نمایندگی از انجمن حمایت از حیوانات بی‌پناه، طبیعت در همدان از قشرهای مردم دریادل و دل رحم همدان و استان برغم دغدغه‌هایی که دارند دعوت کردند تا با ایجاد ارتباط با انجمن بیشتر و بهتر در جریان فعالیت‌های انجام شده قرار گیرند و آدرس اینستاگرامی را هم به همین منظور در اختیار همشهری‌ها و هم استانی‌ها قرار دادند تا بلکه دلگرمی‌های بیشتری برای ایفای چنین نقش انسانی و خیرخواهانه و خداپسندانه برای حمایت از مخلوق بی‌پناه و بی‌گناه خداوندی ایجاد شود.
آدرس دسترسی به اینستاگرام انجمن این است.
LOYAL- ANIMALRORECTION
و اما چند نکته دانستنی:
هزار سال پیش که حکیم سخن ابوالقاسم فردوسی در کهکشان ادبیات ایران شاهنامه را خلق می‌کرد. هنوز طبیعت ایران مأمن گونه‌های مختلف حیوانی از چرنده و درنده و پرنده بود که اشاره شعرا و نویسندگان ایران زمین با گویش‌های مختلف به این گونه‌های حیوانی حکایت از وفور آن داشت، گونه‌هایی نظیر گورخر در سیستان و بلوچستان، ببر مازندران، شیر ایرانی در نقاط مرکزی این کشور پنهاور و همین پرنده زیبا و کم نظیر میش مرغ دشت‌های اسدآباد و دهها گونه خاص اقلیم ایران که هم اینک نام‌ها و شکل‌های آنها را فقط در کتاب‌ها می‌خوانیم و می‌بینیم. اما هزار سال پیش هم حکایت انسان و حیوان چگونه پیش می‌رفت و مظالم انسانی در حق حیوانات که بعد از انسان عزیزترین مخلوق خداوندی به شمار می آیند، چگونه به نمایش در می آمد که استاد سخن فردوسی در اثر جاویدان خود خطاب به انسان گفت: میازار موری که دانه کش است، که جان دارد و جان شیرین خوش است، سیاه اندرون باشد و سنگدل، که خواهد که موری شود تنگدل، سه قرن بعد از این هشدار ادیبانه دیگر ستاره کهکشان ادبیات ایرانی یعنی حکیم سعدی وقتی بوستان را به نظم و نثر در می‌آورد حکایتی را پیش کشید و به نقل از هموطن بلند آوازه خود فرمود: چه خوش گفت فردوسی پاک‌زاد، که رحمت بر آن تربت پاک باد، میازار موری که دانه کش است ...
نکته دوم: طبق بند دوم ماده 9 بیانیه جهانی حقوق حیوانات، نگهداری و حفظ امنیت حیوانات بی‌صاحب و بی‌سرپرست در هر کشور به عهده سازمان‌های دولتی است و شورای اسلامی شهر همدان نیز در تاریخ 27/1/98 در صحن علنی خود با درخواست انجمن حمایت از حیوانات به این موضوع رسیدگی کرد و متعاقباً رئیس شورای اسلامی در تاریخ 31/1/1398 موضوع ضرورت حمایت از حیوانات را به شهردار همدان ابلاغ کرده است.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس