| شنبه - 10 مرداد 1405 - شماره 5475 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
کد مطلب: 107853 |
تاریخ انتشار: 1399-02-07 - 07:00 |
تعداد بازدید: 197 |
|
|
|
|
قلبهایمان برای روزهای بدون کرونا میتپد
اجتماعی
وقتی آمد که منتظرش نبودیم و حالا آزرو میکنیم شبیه یک معجزه زودهنگام یکباره و بیهوا برود و بیشتر از این جهان را درگیر خود نکند و مردمان بیشتری را از پای نیندازد.
برای ما که بهخاطر سلامت خود و عزیزانمان دغدغه داریم، این یک آرزوست اما برای کادر درمان که مدتهاست جان خود را بهدست گرفته و به مقابله با ویروس کرونا رفتهاند و تمام زندگی و زمان و حتی خانوادهشان هم درگیر پیامدهای بیماری شده، این تمنایی قلبی و از عمق جان برای همه افراد عالم است.
نفس زندگی در هر بیمار که به شماره میافتد با سلول به سلول جانشان اضطراب و درد او را لمس میکنند، هر بیماری که در بیمارستان اضافه میشود، غصه ظرفیت تجهیزات و توان پرسنل، قلبشان را به درد میآورد، بیشتر از هر کسی در این دنیا درک کردند کرونا چیست و چه میزان عمق ناراحتی افراد را بالاتر برده است. با اینحال هنوز هستند، هنوز در خط مقدم میجنگند و هنوز ما چشم در چشمشان که میشویم لبخند ارزانیمان میدارند.
من امروز پای صحبت 2 تن از کادر درمان نشستم تا ببینم پشت این لبخند و آن نگاههای معنادارشان چیست؟ بیا همداستان شویم و قصه این روزهای زندگی با کرونا را از زبان یک پرستار و کمکپرستار بشنویم.
«مجید محمودی»، کارشناس پرستاری، با ۲۹ سال سابقه کار در حرفه پرستاری، از دغدغههای این روزهایش میگوید: «در سال ۶۸ وارد دانشگاه علوم پزشکی شدم و پس از گذراندن دورهها و طرحهای دانشجویی وارد حرفه شریف پرستاری شدم و در حقیقت حالا ۲۹ سال است در این سیستم مشغول خدمت هستم. در این سالها در بخشهای داخلی، دیالیز، پیوند کلیه، جراحی، ارولوژی و اورژانس مشغول خدمت بوده و همچنین در موقعیت سوپروایزر و مدیر خدمات پرستاری(مترون) بیمارستانهای خصوصی و دولتی نیز ایفای نقش و وظیفه کردهام.»
این پرستار بخش اورژانس بیمارستان قلب فرشچیان ادامه میدهد: «روزهای آغاز شیوع ویروس کرونا در چین، در ایران و در بین همکاران ما نیز تکاپویی به جریان افتاد و اظهارنظرهای مختلفی هم مطرح شد، آن روزها هیچکس انتظار نداشت موارد مثبت این بیماری در کشور نیز مشاهده شود اما خبر بروز موارد مثبت در شهر قم به تمام ایران و دنیا مخابره شد و اضطراب و استرسی از این رویداد بین همه مردم و بهتبع کادر درمان اشاعه یافت که اتفاقاتی مثل احتکار ماسک در روزهای نخست و کم شدن تجهیزات فردی برای عموم مردم و جیرهبندی شدن آن در برخی مراکز درمانی به این نگرانیها دامن میزد.»
محمودی میگوید: «اگرچه در روزهای نخست بهدلیل غیرمترقبه بودن شیوع این بیماری دستپاچگیها و مشکلاتی وجود داشت اما من بحرانهای مختلف و مشابهی نظیر سالهای جنگ، بمباران شیمیایی حلبچه، سیل، زلزله و ... را در کشور تجربه کرده بودم، بنابراین وحشت فراگیری بین کارکنان نبود البته روزهای بیاسترسی هم نمیگذراندیم، شکرخدا با تدبیر مدیران در برخی نقاط با تهیه گان، ماسک، شید و وسایل حفاظت فردی کمی از بار نگرانیها کاسته شد و رفتهرفته با مدیریت این شرایط، وضعیت روحی و فکری مردم و کادر درمان بهتر شد.»
وی با بیان اینکه «کمکم غربالگریها و جداسازی بیماران کرونایی از دیگر بخشهای بیمارستان فضای بهتری را در روند کنترل بیماری و بهبود روحیه کارکنان ایجاد کرد»، ادامه میدهد: «رفتهرفته اطلاعرسانی از نحوه شیوع و مسائل مربوط به کنترل این فضا توسط سازمان بهداشت جهانی و مسئولان کشور بیشتر شد و مردم هم با ابعاد مختلف نحوه حمایت از کادر درمان آشنا شدند.»
وی بیان میکند: «مواجهه ما با مبتلایان این بیماری از همان روزهای نخست با پیشبینی این شرایط همراه بود، چون محل کار بنده اورژانس بود و در این فضا اصل بر ابتلای مراجعان است مگر اینکه خلاف آن به اثبات برسد، در ادامه روند شیوع بیماران بسیاری با علائم کرونا به اورژانس مراجعه کردند که برخی به سلامت به منزل بازگشتند و چندین مورد لولهگذاری و CPR روی بیمار انجام شد البته این موارد عمدتاً دارای بیماری زمینهای قلبی یا ریوی بودند اما در هر صورت ما بیماران را به یک چشم میدیدیم و ارائه خدمت میکردیم.»
پرستارها هم حق دارند نگران زندگی خود و خانوادههایشان باشند
محمودی معتقد است «پرستارها هم حق دارند نگران زندگی خود و خانوادههایشان باشند» و میگوید: «در حالحاضر در یک مرکز درمانی خصوصی نیز مشغول بهکار هستم که در این بخش برخی پرسنل بهدلیل داشتن والدین سالمند در خانواده از ادامه روند کار استعفا کردند اما عده بسیاری هم در بخشهای مختلف ایثارگرانه و فداکارانه به کار و تلاش در این شرایط ادامه دادهاند.»
این پرستار با سابقه در ادامه بیان میکند: «معمولاً در این دوران و این بیماری با این شیوع و مرگومیر، خاطرات شیرین کمترند جز در مواردی که بیمار بهبود مییابد و در این بین شیطنتها و شوخیهای همکاران فضای کار را تغییر میدهد، البته تلخ و شیرین خاطرات روزهای کرونایی درهم بود و بیشترین حلاوت این روزها با آرزوی ریشهکن شدن این ویروس گذشت و یکی از خاطرات تلخ این بود که خانمی حدوداً ۵۰ ساله که ساکن یکی از مراکز نگهداری بهزیستی بود با مسمومیت جزئی بهصورت هوشیار به اورژانس منتقل شد و پذیرش اولیه صورت گرفت اما در حین درمان و مدت زمانی که در اورژانس بود دچار کاهش spo۲ (اکسیژن خون) شد که بلافاصله لولهگذاری داخل ریه و اقدامات مربوطه انجام گرفت که متأسفانه در شیفت بعدی اعلام شد نتیجه اقدامات احیا بر بیمار بیاثر بوده و فوت شده است، برای ما که تلاشمان در جهت زندگی است، فوت یک نفر هم خیلی زیاد است.»
محمودی در پایان تأکید میکند: «حالا کرونا 2 ماهیاست که میهمان ماست، توصیه اینجانب پس از 2 ماه درگیری با بیماری به مردم همچنان رعایت پروتکلهای بهداشتی، شستن مداوم دستها، استفاده از ماسک و دستکش و کاهش ترددها و تجمعهاست، این روزها همدلی و کنار هم بودن معنای تازهای به خود گرفته است و تعبیر هوای هم را داشتن و جدی گرفتن مرگومیر در اثر شیوع این ویروس را دارد، پس توصیههای کارشناسان و متخصصان امر را در رعایت پروتکلهای بهداشتی جدی بگیریم، درنهایت برای همه آرزوی سلامتی و تندرستی دارم بهویژه برای مردم خوب کشورم و در رأس آنها خدمتگزاران مردم بهویژه همکاران کادر درمان در همه دنیا.»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
یلدا شب هندوانه و فال و غزل
|
|
|
|
|
حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام
بلامانع است.
|
|
|
روزنامه همدان پیام (
اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي،
سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول:
نصرت ا... طاقتي احسن
-
سردبير: يدا... طاقتي
احسن
نشاني: همدان، خيابان
شريعتي، ابتداي خيابان مهديه،
ساختمان پيام
تلفن: 8264433
(0811)
- فکس: 8285048
(0811) - سازمان
نیازمندی: 8264400
(0811) - ايميل:
info@hamedanpayam.com |
|
