پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

38 سال از کشف نخستین ویروس ایدز می‌گذرد

ایدز یکی از بیماری های وحشتناک در قرن اخیر است. همه با شنیدن نام این بیماری دچار ترس می شویم زیرا جز لاعلاج ترین بیماری های معاصر است و تلاش پژوهشگران و محققان در زمینه درمان قطعی ان یا کشف دارویی برای پیشگیری آن هنوز خیلی عملی نشده است.
هرچند تا بیست سال پیش این بیماری در کشور ما ناشناخته بود و به دلیل برخی عرف ها در جامعه از آن حرفی زده نمی شد؛ ولی هم اکنون بیشتر مردم از این بیماری پنهان و راه های انتقال آن باخبر هستند. همچنان قربانیان ایدز در کشور ما و حتی جهان معتادان، افراد با روابط جنسی غیرمطمئن و فرآورده خونی آلوده هستند. بی شک خیلی از ما نمی دانیم که اولین قربانی ایدز در دنیا و در ایران چه کسی بود. به بهانه بیستم مِی سالروز کشف ویروس ایدز نگاهی داریم به تاریخچه ایدز در جهان و ایران.
در ۲۰ می سال ۱۹۸۳ میلادی محققان فرانسوی و آمریکایی به طور جداگانه توانستند ویروس اچ.آی.وی را کشف کنند. دو گروه تحقیقاتی جداگانه به رهبری رابرت گالو و لوک مونتانیه به طور مستقل اعلام کردند که یک ویروس پسگرد جدید بیماران مبتلا به ایدز را آلوده کرده، و یافته‌هایشان را در همان شماره از مجله ساینس منتشر کردند.
به گزارش خبر آنلاین، در دهه هشتاد وقتی اعلام شد راک هودسن هنرپیشه محبوب آمریکایی در اثر ایدز مرده است و پس از آن علت ذات الریه فردی مرکوری خواننده محبوب انگلیس ایدز اعلام شد جهان غرب در بهت شوک‌آوری فرو رفت وجهان در ترسی بزرگ مشترک شد که همانا ترس از بیماری ای ناشناخته بود. اما محققان گرچه با فاصله زمانی زیاد اما در نهایت توانستند از چند و چون این بیماری سر در آورند.
محققان انواعی از شامپانزه‌های مختص قاره افریقا را یافته‌اند که منبع سرشاری از ویروس ایدز بشمار میروند. اینکه چگونه این ویروس از طریق میمون به انسان انتقال داده شده بحثهای زیادی وجود دارد اما محتمل ترین آن مصرف گوشت این حیوانات بعنوان یک منبع سرشار از پروتئین برای مردمان بومی مناطق افریقایی بوده است، شکار این حیوانات همواره با خونریزی همراه بوده و شکارچیان اغلب بوسیله شکارهای خود زخمی میشدند، سپس گوشت شکار بصورت خام و یا نیم پخته مصرف میشده است.
دانشمندان براین عقیده هستند که با وجود رایج بودن ویروس ایدز در افریقای مرکزی مردم آن نواحی از بین نمی رفته اند زیرا به آن درجه از کمال نرسیده بود تا بتواند سیستم دفاعی ارگانیسم انسان را نابود سازد، این توانایی مهلک با گذشت زمان دراثرجهش وراثتی (موتاسیون ) حاصل شده است. بدین ترتیب این ویروس موفق شد تا با بهره گرفتن ازسلولهای دفاعی (ایمن سازنده ) به تکثیر و تولید خود بپردازد.
همه‌گیری ابتلا به ویروس ایدز در ایران، از اوایل دهه ۱۳۶۰ در میان بیماران هموفیلی دریافت کننده فراورده‌های خونی مانند فاکتور ۸ و فاکتور ۹، که از اروپای غربی وارد کشور می‌شد به طور پنهان و بی سروصدا شروع شد.
نخستین مورد ایدز در سال 1365 در ایران
در ایران نخستین مورد ایدز در سال ۱۳۶۵ در یک کودک پنج ساله هموفیلی تشخیص داده شد. با بررسی تمام افراد هموفیلی در کشور که تعداد آنها در آن زمان به حدود دو هزار نفر می‌رسید و همه آنها نیز از فاکتورهای خونی ۸ و ۹ وارداتی استفاده کرده بودند، مشخص شد که حدود ۱۵ درصد از آنان به ویروس ایدز (HIV) مبتلا شده‌اند.
موج دوم همه‌گیری‌ از اوایل دهه ۱۳۷۰ در میان معتادان به مواد مخدر تزریقی به علت استفاده از سرنگ و سوزن مشترک شروع و دامنه آن به زندان‌ها کشیده شد؛ به طوری که در شروع این موضوع، بیش از ۸۰ درصد از مبتلایان به اچ آی وی را معتادان تزریقی تشکیل می‌دادند.
با ایجاد کلینیک‌های مثلثی (با هدف پیشگیری از ایدز، اعتیاد و بیماری‌های آمیزشی) که در کرمانشاه شروع شد و به سایر نقاط کشور توسعه یافت، برنامه پیشگیری و کنترل ایدز با استقبال بیشتری روبرو شد و با ایجاد مراکز مشاوره و تست داوطلبانه در اغلب استان‌ها و شهرستان‌های کشور همراه با توزیع سرنگ و سوزن یکبار مصرف در زندان‌ها و ترویج برنامه‌های آموزشی و اطلاع رسانی، موفقیت بیشتری در کاهش آسیب در معتادان تزریقی و جلوگیری از انتشار وسیع اچ آی وی و ایدز در جامعه به دست آمد، به طوری‌که درصد مبتلایان به اچ آی وی و ایدز در اثر اعتیاد تزریقی از بیش از ۸۰ درصد در اوایل دهه ۱۳۷۰، به کمتر از ۶۰ درصد در حال حاضر کاهش یافت.
آموزش پیشرفته پزشکان درمانگر ایدز و ارتقای کیفیت فعالیت‌ها و برنامه‌های کاهش آسیب از برنامه‌های آینده برای پیشگیری از گسترش ایدز در کشور است که جمعیت‌های کلیدی مثل معتادان تزریقی که در معرض خطر انتقال جنسی اچ آی وی / ایدز هستند را هدف گرفته است.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس