قوانین و آییننامههای دست و پاگیر، زیر پوشش بیمه قرار نگرفتن خدمات طب سنتی از ویزیت تا داروها، مداخله عطاریها در امر درمان، متناسب نبودن تعداد پزشکان با متقاضیان دریافت خدمات طب ایرانی را همچنان مهجور و در سایه قرار داده است.
طب سنتی ریشه در هزاران سال تجربه و همزیستی با محیط دارد و این طب با نام حکیم هزارهها ابوعلی سینا گره خورده و شهرت جهانی یافته است و امروزه به عنوان گنجینهای از آموزههای پزشکی و درمانهای طبیعی شناخته میشود.
طب ایرانی یک طب مکمل
طب ایرانی به عنوان مکملی مؤثر در نظام سلامت نوین و ارتقای سلامت جامعه جایگاه ویژهای دارد، نکتهای که بارها مدیر طب ایرانی دانشگاه علوم پزشکی همدان در مصاحبه با خبرنگار ایرنا به آن اشاره داشت و تأکید کرد: طب ایرانی به هیچ وجه مدعی جایگزینی برای طب نوین و روز نیست.
دکتر علی گودرزی با بیان اینکه طب ایرانی یک طب مکمل است، گفت: دیدگاه طب ایرانی این است که در کنار طب نوین و روز میتواند خدماتی به عنوان مکمل به جامعه ارائه بدهد.
دیدگاه “کُلنگر” از نظر این متخصص مهمترین تفاوت طب ایرانی با طب نوین است؛ بر خلاف اینکه طب جدید “جُزنگر” است. البته در قانون هفتم توسعه کشور نیز بر این امر تأکید شده که همه خدمات پیشگیرانه طب ایرانی باید به عنوان جزئی از خدمات بهداشتی و درمانی کشور، ادغام شود.
وی توضیح داد: این بدان معناست که توصیههای طب ایرانی باید از سطح خانههای بهداشت در روستاها آغاز و سعی شود به صورت پایه و مبنایی در سلامت مردم کار را انجام دهیم. برای نمونه، طب نوین از نظر پیشرفتهای علمی تا اوج رفته و سرطان را تشخیص و درمان میکند و فرد را سعی میکند به زندگی برگرداند، ولی این زندگی کامل نیست و در خیلی از جاها طب جدید سکوت میکند.
مدیر طب ایرانی دانشگاه علوم پزشکی همدان افزود: برای نمونه، بیمار پس از شیمیدرمانی و رادیوتراپی سلولهای سرطانیاش از بین میرود، ولی به علت عوارض ناشی از رادیوتراپی و شیمیدرمانی، رودههایش خشک و فرد ضعیف و لاغر شده و اشتهایی به غذا خوردن ندارد.
گودرزی افزود: در این باره طب جدید راهکاری ارائه نداده است، در حالی که طب ایرانی راهکارهای فراوانی برای رفع مشکل معده و رفع بیاشتهایی بیمار ارائه کرده است و در این باره حتی کتابها و درسنامههایی تهیه شده که بسیاری از متخصصان و فوقتخصصهای طب جدید به این کتب مراجعه میکنند.
وی اضافه کرد: برای تغذیه افراد مبتلا به بیماریهای سخت درمان که در منابع طب ایرانی از آن به عنوان بیماریهای “ناتوانکننده” و “مزمن” یاد شده، راهکارهایی ارائه شده که این غذا با این کیفیت و ادویه برای افراد مزاج سرد یا گرم با این فرمول باید داده شود.
