پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

از سقوط تا جان‌بخشی

اهدای عضو؛ آخرین درس بخشندگی کشاورز ملایری

ملایر - سحر یوسفی - خبرنگار همدان‌پیام: با وجود رشد آگاهی عمومی، همچنان فرهنگ اهدای عضو در بسیاری از مناطق کشور نیازمند ترویج و نهادینه‌سازی است.

استان همدان نیز در سال‌های اخیر با تلاش دانشگاه علوم پزشکی و مشارکت داوطلبانه خانواده‌ها، گام‌هایی در این مسیر برداشته است. طبق اعلام مرکز فراهم‌آوری اعضای پیوندی همدان، در سال گذشته (۱۴۰۳)، بیش از ۲۰ مورد اهدای عضو از بیماران مرگ مغزی در این استان ثبت شده است که منجر به نجات جان ده‌ها بیمار نیازمند شد. این آمار، هرچند امیدوارکننده است، اما در مقایسه با تعداد بیماران در انتظار پیوند عضو، همچنان پایین ارزیابی می‌شود.

در این میان، برخی خانواده‌ها با انتخابی بزرگ و انسانی، مرز میان اندوه و امید را درمی‌نوردند و مرگ عزیزشان را به فرصتی برای تداوم زندگی دیگران بدل می‌سازند. یکی از این موارد، داستان محمد عباسی، کشاورز زحمتکش ملایری است که با اهدای اعضای بدنش، آخرین درس بخشندگی را به اطرافیانش آموخت.

اعضای بدن محمد عباسی، کشاورز فداکار ملایری که دچار مرگ مغزی شده بود، به بیماران نیازمند اهدای عضو، جانی دوباره بخشید.

روز یکم اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴، محمد عباسی ساکن روستای خردمند ملایر، پس از یک سکته مغزی ناگهانی، از پشت‌بام منزلش سقوط کرد. اورژانس ۱۱۵ او را به سرعت به بیمارستان امام حسین(ع) ملایر منتقل کرد، اما اسکن‌های مغزی نشان داد که وی به دلیل خونریزی وسیع مغزی و آسیب‌های وارده دچار مرگ مغزی شده است.

محمد شعبانی، پسر دایی مرحوم، قصه زندگی و جاودانه شدن محمد عباسی را این‌گونه روایت کرد: پسر دایی‌ام ۱۵ اسفند سال گذشته درگیر تصادفی می‌شود که یک هفته به کما می‌رود و قرار بود پایان اردیبهشت جراحی شود، اما تقدیر برای او به گونه‌ای دیگر رقم خورد و روز یکم اردیبهشت، ناگهان از روی پشت‌بام به پایین سقوط می‌کند و به بیمارستان امام حسین(ع) منتقل می‌شود. پزشکان همان شب مرگ مغزی او را تأیید کردند، اما ما باورمان نشد.

وی ادامه داد: روز بعد زمانی که با دکترش صحبت کردم، وقتی فهمیدم در ابتدا سکته مغزی و سپس با سقوط دچار مرگ مغزی شده و دیگر هیچ احتمالی برای برگشت او به زندگی وجود ندارد، با پدرم که دایی بزرگ محمد است و عموی بزرگ او تصمیم گرفتیم با خانواده‌اش صحبت و آنها را برای اهدای عضو متقاعد کنیم.

شعبانی گفت: مرحوم یک دختر دارد که ازدواج کرده و یک پسر ۲۴ ساله‌ای دارد که بسیار فهمیده است. وقتی موضوع را با همسر و فرزندانش مطرح کردیم، به اهدای عضو راضی بودند، اما یکی 2نفر از اقوام تردید داشتند که با آنها نیز صحبت کردیم و با رضایت کامل خانواده و طایفه به اهدای عضو رضایت داده شد.

پسر دایی محمد خاطرنشان کرد: ما که راضی هستیم و مطمئنم که پسرعمه‌ام نیز از این اقدام راضی و خوشحال است، ان‌شاءا... خدا هم از ما راضی باشد.

وی با بیان اینکه محمد در زندگی سختی‌های بسیاری کشید و خم به ابرو نیاورد، گفت: او از ۱۰سالگی یتیم می‌شود و از ۱۳ سالگی مسئولیت ۳ برادر و ۴ خواهر بر گردنش می‌افتد که به مرور زمان آنها را از آب و گل درمی‌آورد و همه را عروس و داماد می‌کند و سروسامان می‌دهد و به ناچار خودش در روستا می‌ماند و با کشاورزی امرار معاش می‌کند.

اهدای عضو آخرین درس بخشندگی محمد بود

شعبانی گفت: با آنکه دستش خیلی پر نبود، حتی اگر لقمه شیرینش را می‌خواستی، نه نمی‌گفت و چون آدم دریادلی بود با آنچه که داشت، کسی را ناامید نمی‌کرد و این اخلاق او سبب شد خدا توفیقی نصیبش کند که حتی با مرگش، دست دیگران را بگیرد.

وی بیان کرد: پسر‌عمه‌ام مشکلات زیادی در زندگی داشت و با آنکه ثروت و مال چندان زیادی نداشت، اما از نظر شخصیتی انسان ثروتمند و باگذشتی بود و اهدای عضو، آخرین درس بخشندگی او بود.

شعبانی تأکید کرد: همه ما از اینکه ۲ کلیه، کبد و ۳۵ جز از نسوج بدن محمد، به چندین بیمار منتظر عضو، جانی دوباره بخشیده با آنکه از بین ما رفته، اما بسیار خوشحالیم و فکر می‌کنیم که او زنده است.

وی افزود: تمام کارهای مربوط به بیمارستان، اهدای عضو، پزشکی قانونی و هماهنگی‌ها را بنده انجام دادم و با آنکه ۴ روز است که سر پا هستیم و خواب کمی داشتم، اما همین‌که به یاد خوشحالی گیرندگان عضو و سلامتی آنها می‌افتم خستگی از تنم بیرون می‌رود و احساس رضایت می‌کنم.

ای کاش داستان زندگی همه زیبا به پایان برسد

پسر دایی محمد اظهار کرد: به پسرعمه‌ام غبطه می‌خورم و دعا می‌کنم داستان زندگی همه آدم‌ها همین‌طور زیبا به پایان برسد.

وی اهدای عضو را صدقه جاریه دانست و تأکید کرد: حاضرم برای نهادینه کردن فرهنگ اهدای عضو، اگر چنین موردی در روستاهای ترک‌نشین منطقه اتفاق افتاد، خانواده او را به هر قیمتی که شده به اهدای عضو راضی کنم.

سرعت عمل در رضایت به اهدای عضو بسیار مهم است

شعبانی گفت: به خانواده‌هایی که در این موقعیت قرار می‌گیرند توصیه می‌کنم به محض اینکه پزشکان مرگ مغزی را تأیید کردند، حرف او را بپذیرند و به اهدای عضو رضایت دهند زیرا هرچقدر زمان بیشتری سپری شود کارایی اجزای بدن پایین می‌آید و ممکن است دیر شود.

یک بیمار مرگ مغزی می‌تواند ۸ نفر را از مرگ نجات دهد

مسئول دفتر اهدا عضو و پیوند اعضا دانشگاه علوم پزشکی همدان در این باره گفت: اهدای عضو یادآور لحظه باشکوه ظهور و بروز سخاوت بزرگ مردان و زنانی است که در اوج مصیبت از دست دادن عزیزشان، شادی فرصت زندگی دوباره را به دیگران هدیه می‌کنند.

ویدا سمیعی با تأکید بر اهمیت نهادینه شدن فرهنگ اهدای عضو گفت: یک بیمار مغزی با اهدای عضو 8 نفر را از مرگ نجات می‌دهد، همچنین با در نظر گرفتن اهدای نسوج از جمله دریچه قلب و قرنیه می‌تواند تا ۳۵ نفر را از معلولیت نجات دهد. در پایان گفتنی است؛ تصمیم برای اهدای عضو، به‌ویژه در شرایط دشوار مرگ عزیزان، نه پایان، بلکه آغازی است برای زنده نگه داشتن ارزش‌های انسانی و گسترش مهربانی در جامعه و اهدای عضو یادآور این حقیقت ژرف است که مرگ هرچند اجتناب‌ناپذیر است، اما انسانیت می‌تواند جاودانه بماند.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس