کنسرتهای خیابانی روزهای چهارم و پنجم شهریور در میدان امام خمینی(ره) همدان، که توسط سازمان فرهنگی و اجتماعی شهرداری برگزار شد، از چند جنبه اتفاقی مهم و خوشیمن بود. اول از همه اینکه این برنامه فضایی شاد برای همه مردم فراهم کرد؛ حتی برای کسانی که شاید هیچ وقت اهل موسیقی نبودهاند یا به هر دلیل در هیچ کنسرتی حضور نداشته اند. در این 2روز مردم در کنار خانوادههایشان شرکت در یک فستیوال موسیقی را تجربه کردند. همین تجربه جمعی، به خودی خود ارزشمند است؛ اما اصل ماجرا فقط به همان یکی 2ساعت شادی برنمیگردد، بلکه پیامدهای اجتماعی عمیقتری دارد.
تحقیقات متعدد جامعهشناسی بارها نشان داده که جشنها و فستیوالهای شهری، علاوه بر نشاط عمومی، باعث افزایش احساس تعلق به شهر و تقویت سرمایه اجتماعی میشوند. در شرایطی که پس از اتفاقات ماههای اخیر، جامعه نیازمند تقویت پیوندهای اجتماعی است، این تجربهها میتوانند نقش بسیار مثبتی ایفا کنند. همانطور که رفتار مردم در روزهای دشوار و عملکرد مسئولان در ماههای اخیر نشان داد، سرمایه اجتماعی میتواند پشتوانهای قوی برای عبور از مشکلات باشد.
از این نگاه، اهمیت این کنسرتها فراتر از ساعاتی شاد بود. مردم حس کردند میشود در قلب قدیمیترین میدان شهر، کنار هم جمع شد، موسیقی شنید، شاد بود و همه چیز هم در آرامش و احترام به ارزشها برگزار شود. این تجربه ثابت کرد شادی، امنیت و هنجارهای اجتماعی میتوانند همزمان کنار هم باشند.
اما این اتفاق، نشانه تحول دیگری نیز بود: تغییر نگاه مسئولان به موسیقی پاپ. موسیقی پاپ سالها با برچسب ابتذال نادیده گرفته میشد، اما این بار نشان داده شد که در مناسبتهای شهری و ملی هم میتوان از آن استفاده کرد. پاپ نه مبتذل است و نه ضعیف؛ بخشی از فرهنگ امروز ماست و حضورش در برنامههای رسمی یعنی تغییر یک نگاه قدیمی.
با این حال 2 نکته هست که بهتر است برای آینده در نظر گرفته شود. درابتدا اینکه هرچند هنرمندانی که دعوت شدند، اجراهای خوبی داشتند، اما بد نیست در چنین برنامههایی از خوانندگان و گروههای بزرگتر و صاحبسبک هم استفاده شود تا کیفیت موسیقی و اجرا یک پله بالاتر برود. دوم و شاید مهمتر، استفاده از هنرمندان بومی همدان است. در این شهر استعدادهای پاپ زیادی داریم که باید در چنین فضاهایی دیده شوند و فرصت رشد پیدا کنند. ترکیب هنرمندان ملی و محلی هم به جذابیت برنامه اضافه میکند و هم یکی از وظایف اصلی مدیریت فرهنگی شهر یعنی حمایت از ظرفیتهای بومی را محقق میسازد.
تداوم این کنسرتهای خیابانی در همدان به بهانه های مختلف، تجربه شادی جمعی را به مردم هدیه می کند، امید به تغییر بعضی رویکردهای فرهنگی را زنده نگه می دارد و مسیر تازهای برای حمایت از هنرمندان همدانی باز می کند.
