نسرین امدزاده نیک- همدانپیام: زوال عقل یا دمانس یک اختلال پیشرونده و برگشتناپذیر قوای عقلانی است که با افزایش سن بیشتر میشود. به عبارتی، یک بیماری عصبی است که بر مغز تأثیر میگذارد و سبب مرگ سلولهای مغزی شده، از دست رفتن حافظه و نیروی شناخت را به دنبال خواهد داشت.
اختلالات بسیاری ممکن است موجب زوال عقل شود؛ از جمله صدمات مغزی، تومورهای مغزی، ایدز، مصرف الکل و برخی داروها، اختلالات عروقی مغز و افزایش سن. یکی از انواع دمانس که به دنبال افزایش سن و در سنین سالمندی ممکن است بوجود آید، آلزایمر است.
علت اصلی این بیماری، از بین رفتن ارتباط بین سلولهای عصبی (نورون) است؛ به طوری که اطلاعات نمیتوانند بهراحتی بین مناطق مختلف مغز و همچنین بین عضلات و اندامها عبور کنند، بنابراین، علاوه بر مشکلات مغزی مثل اختلال حافظه، سایر مشکلات رفتاری و حرکتی هم به وجود خواهند آمد.
علائم آلزایمر به مرور پیشرفت میکند. بنابراین، درمان آلزایمر میتواند نقش مؤثری بر کیفیت زندگی داشته باشد. متأسفانه، در صورت درمان نشدن، کیفیت زندگی بیماران به شدت افت میکند.
تأثیر آلزایمر بر روی افراد متفاوت است؛ ممکن است بر روی فردی به صورت خفیف بروز کند و گاهی هم ممکن است در فرد دیگری با علائم سریع آغاز شود. بنابراین، درمان به موقع این بیماری نقش بهسزایی بر کیفیت زندگی خواهد داشت.
آنچه مهم است این است که برخی علائم با سایر اختلالات مثل افسردگی مشابهت داشته و برای تشخیص قطعی، مراجعه به پزشک ضروری است.
- سن: بیشتر افراد مبتلا، بالای ۶۵ سال دارند.
- سابقه خانوادگی: اگر یکی از اعضای خانواده به این بیماری مبتلا باشد، درصد ابتلا بالا میرود.
- ژنتیک و وجود برخی ژنهای خاص: ژنی به نام آپولیپوپروتئین میتواند دلیلی بر بروز بیماری آلزایمر باشد. البته همه افرادی که دارای این ژن هستند، درگیر این بیماری نمیشوند. با انجام یک آزمایش خون میتوان از وجود این ژن آگاه شد و در صورت لزوم، روشهای پیشگیری را در برنامه سلامت خود گنجاند.
بیماری آلزایمر یک بیماری پیشرونده است که به مرور زمان، آسیبهای بیشتری بر جای میگذارد. علائم شایع آلزایمر شامل از دست دادن حافظه، مشکلات زبانی و رفتارهای تکانشی یا غیرقابل پیشبینی است. در سالمندان، موجب ناتوانی در برقراری ارتباط با دیگران، عدم توانایی انجام کارهای شخصی و وابستگی به دیگران برای مراقبت، مشکلات حافظه و عدم یادآوری موضوعات اخیر خواهد شد.
