پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

بدون همکاری مردم شهر پاکیزه نمی‌ماند

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

اولین نشانه یک شهر خوب و فرهنگ بالای مردم آن، پاکیزه بودن محیط و سطح شهر است .‌ شهر همدان با سبقه‌ای برجسته و درخشان در تاریخ و فرهنگ ایرانی، حرف اول را در صنعت گردشگری می‌زند، اما هر مسافر و گردشگر ایرانی و خارجی که برای آشنایی و تماشای آثار و ابنیه های تاریخی و همچنین جذابیت های سیاحتی به همدان سفر می‌کند، در نگاه اول وضعیت ظاهری شهر را می‎بیند و قضاوت می کند.

معمولا در قضاوت‌هایی که مسافر و هر تازه وارد پیرامون مقصد گردشگری خود به عمل می‌آورد، در وهله اول مردمان و سطح فرهنگ عمومی آن را در سیبل اظهار نظر خود قرار می‌دهد. به همین علت است که مهمترین هدف گذاری شهرداری‌ها و مدیریت‌های شهری در هر کوشه کشور، ایجاد زیرساخت‌هایی است که باعث زیبایی و سرسبزی و پاکیزگی و نظم عمومی( رفع سد معبر در اشکال گوناگون ) در سطح شهر می‌باشد .

در همین زمینه، جمع آوری و انتقال زباله‌های شهری در الویت اول برنامه‌ریزی‌ مدیریت های شهری قرار دارد و به نحوی فعالیت شبانه روزی شهرداری‌ها را شامل می‌شود .

تنظیف و پاکیزه سازی محیط شهری بخش هنگفتی از بودجه سالانه شهرداری‌ها را صرف می‌کند و دقت و نظارت هوشمندانه و مدبرانه عوامل شهرداری‌ها را می طلبد تا با جلب همکاری پیمانکاران کاربلد و مسئولیت پذیر و متعهد برای جمع آوری و حمل زباله های شهری به بیرون از شهر و نقاط کور زیست محیطی، بودجه شهرداری ها را که از جیب مردم تامین می‌شود، به بهترین نحو ممکن هزینه سازد .

اما با وجود فعالیت و حضور حد اکثری و تقریبا شبانه روزی کارگران شهرداری ها و زحمت کشان پاکبان، هنوز هم زباله از معضلات اصلی و پای طاووس کلان شهر همدان است که با اطمینان خاطر می توان گفت، وجود و پخش زباله خانگی و مغازه‌داران در اغلب ساعات شبانه روز در سطح شهر، بیشتر از اینکه ناشی از کم کاری‌های پیمانکاران طرف قرارداد شهرداری‌ها باشد، نتیجه بی توجهی و رعایت نکردن شهروندان است که متاسفانه به‌لحاظ بی تفاوتی نسبت به پاکیزگی و همکاری در فعالیت های مدنی، فرهنگ ضعیفی دارند !.

شهرداری‌ها و شرکت‌های پیمانکاری در کنار پاکبانهای زحمت‌کش هر چقدر هم که کمر بسته و جارو به‌دست در بیشترین ساعات شبانه روز در خدمت رفت و روب و پاکیزه سازی معابر عمومی و کوچه و خیابان باشند، بازهم این بسیاری از شهروندان هستند که بی‌توجه فرهنگ و نزاکت اجتماعی و کیفیت فرهنگ عمومی، همه وقت و هنگام خروج از خانه و محل کار، کیسه‌ای زباله در دست دارند تا چند قدم دور تر سر راه خود رها کنند و دور شوند .

به این معنا که یک‌پاکبان هر چقدر هم محدوده ماموریت خود را بالا و پایین برود و جارو کند و آشغال جمع کند، جای آن با کیسه های زباله ای که بی موقع از در و دیوار می بارد، پر می شود. در کنار بی توجهی و نامردمی بسیاری از شهروندان نسبت به فرهنگ عمومی شهر، افراد زباله گرد و بی حساب و کتاب هم هستند که به هیچ صراطی مستقیم نمی باشند و اگر کیسه زباله ای را برای دست یابی به تکه ای قابل فروش روی زمین پخش و پلا نمایند، دیگر حالش را ندارند ! تا بدرد نخور هایش را دوباره به کیسه پاره پوره برگردانند و به همان حالت روی زمین رها می‌کنند تا گربه ای هم از راه برسد و (او) هم یک حالی به زباله های بی‌مصرف بدهد !

نکته جالب و تأمل انگیز اینجاست که معمولا هر رهگذر با مشاهده کیسه های زباله پخش شده در کناره های کوچه و محل و خیابان و پای تیر برق، گره به ابرو می اندازد و روی بر می‌گرداند و‌ بد و بیراه زمزمه می کند که این چه وضعش می‌باشد ؟! ، اما نمی خواهد قبول نماید که خود او هم هنگام خروج از خانه، کیسه تا خرخره پر از آشغال چند روزه و بوگرفته منزل را در کناره دیوار همسایه رها ساخته و نفس راحتی هم بدرقه اش کرده است !

حال با عنایت به چنین حکایت اگر بخواهیم به عنوان یک شهروند خودمان را قضاوت کنیم، کار سختی نخواهیم داشت و هیچ نیازی هم به رمل و اسطرلاب نمی‌باشد !، کافی است از خودمان سؤال کنیم که معمولا با کیسه زباله خانمان چکار می‌کنیم ؟! و این مزاحم دور ریختنی را کی ؟، کجا ؟ و چگونه از محیط خانه دور می سازیم ؟!

واقعا اگر کیسه های زباله را سرموقع و صحیح و سالم تحویل کارگران حمل‌ زباله می‌دهیم و به وظیفه شهروندی خود عمل می‌کنیم، آدم خوبی هستیم و نمره مشارکت در فرهنگ ناب عمومی ما ۲۰ خواهد بود و در غیر این‌صورت شهروند خوبی نیستیم و حق نداریم در بی نظمی ها و مشکلاتی که بیرون از خانه به هر دلیل برایمان پیش می‌آید، از دیگران انتقاد کنیم و همه را غیر از خودمان مقصر بدانیم .

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس