پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

عادی‌پنداری کرونا فاجعه است

نویسنده : نیلوفر بهرمندنژاد

همه افراد در مواجهه با خطر دچار ترس و اضطراب می‌شوند، اکنون 9 ماه از شیوع کرونا گذشته، برخی افراد با عادی‌سازی و عادی‌پنداری در اثر کاهش میزان ترس نسبت به این ویروس موجب شیوع بالای این بیماری و در نتیجه افزایش میزان ابتلا، بستری و مرگ‌ومیز شده‌اند.
انگار همچنان قرار است این ویروس ناخوانده میهمان ما باشد و دیگر مردم تصویر وحشناک ترسناکی از آن ندارند، به همین دلیل با مردم کوچه و بازار گفت‌وگویی کردیم تا ببینیم تا چه حد گستردگی و خطر کرونا را جدی گرفته‌اند.
یکی می‌گفت کرونا همان آنفلوآنزا است ولی کمی سختر، دیگری می‌گفت آنقدر مشکلات بر سرم ریخته است که گاهی اوقات یادم می‌رود چند ماه است که درگیر این ویروس هستیم، جیب خالی این چیزها را نمی‌فهمد، دیگری که عزیزش را بر اثر ابتلا به این ویروس از دست داده و به پرهیز از تجمعات غیرضروری تأکید می‌کند، اینها بخشی از مکالمات شهروندان همدانی بود که در بازار مشغول گشت‌وگذار بودند.
در یکی از پاساژها اگرچه فروشندگان ماسک و دستکش استفاده کرده‌ بودند، اما برخی مشتریان بی‌توجه به رعایت پروتکل‌های بهداشتی، به‌همراه فرزندان کوچکشان مشغول تماشای مغازه‌ها بودند. وقتی در گفت‌وگو با یکی از آنها علت را جویا شدم، در پاسخ گفت: من از ابتدای شیوع کرونا تاکنون اعتقاد چندانی به این ویروس نداشتم و فکر می‌کنم همان آنفلوآنزا است؛ شاید کمی سختر؛ اما واقعا تحمل اینکه ساعت‌ها ماسک بزنم را ندارم و می‌دانم خطر چندانی مرا تهدید نخواهد کرد؛ چون به‌محض تمام شدن خرید با ماشین شخصی به منزل می‌روم و با کسی در ارتباط نیستم، تصور نمی‌کنم که کرونا داشته باشم، تاکنون که مشکلی پیش نیامده، ان‌شاءا.. پس از این هم نخواهد آمد!
یکی دیگر از مشتریان که متوجه صحبت‌های من با این شهروند شد به ما پیوست و بیان کرد: کاملا با نظر این خانم مخالف هستم، به‌دلیل اینکه هرکسی ممکن است ناقل این بیماری باشد درحالی که از آن بی‌اطلاع است و در برخورد با فرد دیگری که بدنش سیستم ایمنی ضعیف‌تری دارد، سبب ابتلای او شود، به همین شکل است که به‌صورت زنجیره‌وار و فردبه‌فرد شیوع پیدا می‌کند و تعداد مبتلایان به‌طور روزانه افزایش پیدا می‌کند. تصور من این است که در شرایط کنونی همه ما مسئول سلامتی یکدیگر هستیم و در هر شرایطی باید پروتکل‌های بهداشتی را رعایت کنیم و از تجمع‌های غیرضروری بپرهیزیم.
یکی از فروشندگان نیز درحالی‌که مشغول چیدن کفش‌ها بود، گفت: از نظر من محدودیت در یک ساعت خاص برای کنترل شیوع گسترده کرونا چندان عملی نیست؛ زیرا به هرجهت مخارج زندگی شوخی‌بردار نیست و هرکسی نیاز دارد 2 تا 3 روز از هفته را به تهیه وسایل ضروری زندگی خود اختصاص دهد، باور کنید اگر همه باهم پروتکل‌های بهداشتی را رعایت کنیم آمار شیوع هم کاهش می‌یابد.
او در ادامه گفت: ما هم خانواده داریم؛ زندگی داریم و باید مخارجمان را با همین فروش اجناس تامین کنیم، شرایط زندگی ما درصورت تعطیلی‌های طولانی سخت‌تر خواهد شد، مسئولان باید به فکر ما کسبه‌ها هم باشند.
مرد جوانی که مشغول ورچیدن میوه بود، گفت: زندگی هم دارد روی ناخوشش را به ما نشان می‌دهد، اکنون نزدیک 9 ماه است با ترس و لرز داریم زندگی می‌کنیم و چاره‌ای جز این هم نداریم، از یکسو بیماری و استرس مبتلا شدن ؛ از سوی دیگر گرانی و کمبود موادغذایی قوز بالاقوز شده است.
امیدواریم که هرچه سریعتر این ویروس منحوس ریشه‌کن شده و قیمت‌ها هم کاهش یابد.
یکی دیگر از فروشندگان که تمایلی به معرفی خود نداشت صحبت‌خود را با ما این‌گونه آغاز کرد: با اعمال محدودیت‌های جدید به‌نظر من ازدحام افزایش پیدا کرده، چون بسیاری از مغازه‌ها به‌صورت یکسره از صبح تا ساعت 18 باز هستند، به همین منظور بیشتر مشتریان در ساعات اولیه ظهر برای خرید اقدام می‌کنند و هیچ تفاوتی ندارد و همچنان تجمع‌ها نیز پابرجاست.
مرد 47 ساله‌ دستفروشی نیز گفت: من هرشب رأس یک ساعت خاصی بساطم را پهن می‌کردم اما اکنون با وجود این محدودیت‌ها، این ساعت تغیییر کرده و صبح‌ها و سرظهرها دستفروشی می‌کنم، سواد درست و حسابی که ندارم، کار خاصی هم که بلد نیستم، چه کاری به جز دستفروشی می‌توانم بکنم. وضع مالی خوبی ندارم. ماه گذشته همسرم را بر اثر ابتلا به این ویروس از دست دادم و تمام درآمدم را خرج دوا و دکتر همسرم کردم، حالا من مانده‌ام و 4 فرزند قدونیم‌قد که باید مخارج‌شان را با دستفروشی تأمین کنم.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس