پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

امروز 42مین سالروز بازگشت امام به میهن است

آغاز دهه پیروزی انقلاب

بازگشت امام خمینی(ره) به ایران واقعه‌ای در جریان انقلاب ۱۳۵۷ است که طی آن در ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ امام خمینی(ره) پس از ۱۴ سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال نزدیک به3 میلیون ایرانی قرار گرفت. این روز در تقویم رسمی با عنوان آغاز دهه فجر، مشخص شده‌ است.
با گسترش قیام مردم و خروج شاه از ایران، شاپور بختیار آخرین و تنها امید رژیم پهلوی و سردمداران غربی پشتیبان این رژیم، به‌عنوان نخست وزیر باقی مانده بود. در طرف مقابل تظاهرات مردم هر روز پرشورتر و مصمم‌تر می‌شد و شعار استقلال،‌ آزادی، جمهوری اسلامی به‌عنوان اصلی‌ترین خواسته مردم در نهضت انقلابی به رهبری امام خمینی(ره) مطرح می‌شد. امام خمینی(ره) كه شرط ورود خود را به كشور، خروج شاه، اعلام كرده بودند، با فرار شاه در ۲۶ دی ۱۳۵۷، تصمیم به بازگشت گرفتند.

بازگشت امام خمینی(ره) به ایران
امام خمینی(ره) از 13 آبان سال ۱۳۴۲ تا 12 بهمن سال ۱۳۵۷، یعنی حدود 14 سال در تبعید به‌سر برد و در سال ۱۳۴۳ ابتدا به ترکیه و پس از مدتی به عراق تبعید شد و اوقات پایانی دوری از وطن را در فرانسه و در دهکده‌ای به نام نوفل لوشاتو گذراند. نوفل لوشاتو در روزهای اوج نهضت، به قلب تپنده انقلاب ایران تبدیل شده بود. وقتی امام را به ترکیه تبعید می‌کردند، شاه و آمریکا هیچ‌گاه پیش‌بینی نمی‌کردند که او روزی پیروزمندانه به ایران بازگردد و رژیم شاهنشاهی را از بن برکند. پس از خروج شاه در ۲۶ دی ۱۳۵۷، امام در پیامی کوتاه خطاب به خبرگزاری‌های جهان اعلام کردند: «خروج شاه از ایران، نخستین مرحله پایان یافتن سلطه جنایت‌بار 50 ساله رژیم پهلوی است که به‌دنبال مبارزات قهرمانانه ملت ایران صورت گرفته است.

به تعویق افتادن بازگشت امام خمینی(ره) به ایران
درحالی‌که یاران حضرت امام و مبارزان مذهبی، با وجود تمام نگرانی‌ها در تدارک برگزاری مراسم استقبال باشکوهی از امام بودند، اعلام خبر تصمیم امام برای آمدن، مسئولان و سردمداران رژیم پهلوی را سخت به تکاپو انداخت. آنان که به‌شدت از تظاهرات خیابانی مردم بر ضد رژیم پهلوی هراسناک شده بودند، ورود امام را به کشور، پایانی بر تمام امیدهایشان می‌پنداشتند و یقین داشتند که در این‌صورت، طومار سلطنت پهلوی برچیده خواهد شد.
بنابراین، در صدد مقابله با ورود امام به کشور یا مانع‌تراشی در برابر تصمیم امام برآمدند. بختیار در مقام نخست وزیری، نقشه‌های گوناگونی در سر می‌پروراند که انفجار هواپیمای امام یا منحرف کردن مسیر هواپیمای حامل امام و سپس دستگیری ایشان از آن جمله بود که هیچ یک عملی نشد. تیر آخر او، بستن فرودگاه‌ها به‌روی هواپیمای امام بود. درحالی‌که قرار بود پرواز انقلاب در روز ششم بهمن امام خمینی(ره) را از فرانسه به ایران بیاورد، سازمان هواپیمایی کشور اعلام کرد که به‌علت بدی هوا و نبود دید کافی، همه پروازها لغو شده است.
اعتراض مردم به بسته شدن فرودگاه‌ها
به گزارش ایکنا، با انتشار خبر بسته شدن فرودگاه‌ها و جلوگیری دولت بختیار از ورود حضرت امام به کشور، مردم با تظاهرات و راهپیمایی‌های خود، به اقدام دولت اعتراض کردند. همه افسران نیروهای 3گانه در پایگاه‌های خود در تهران، اصفهان، کرمانشاه، دزفول، همدان و بوشهر اعتصاب کردند و سپس به صفوف تظاهرکنندگان معترض پیوستند. در تهران، سیل جمعیت تظاهرکننده به سوی فرودگاه مهرآباد به راه افتادند.
روحانیان مبارز سراسر کشور که برای استقبال از امام به تهران آمده بودند، با تحصن در مسجد دانشگاه اعلام کردند تا بازگشت امام خمینی(ره) به کشور به تحصن ادامه خواهند داد. مردم و دانشجویان نیز به جمع تحصین‌کنندگان می‌پیوستند. فردای آن روز، مردم در راهپیمایی عظیم یک میلیونی به‌مناسبت رحلت پیامبر اسلام، در حمایت از امام شعار دادند. در بسیاری از نواحی شهر تهران نیز زد و خوردهای شدیدی میان نیروهای انتظامی و تظاهرکنندگان روی داد. تیراندازی در نواحی مختلف لحظه‌ای قطع نمی‌شد. خبرگزاری پاریس اعلام کرد یکی از میدان‌های شهر، به میدان جنگ شباهت پیدا کرد و تعداد کشته‌ها در پایتخت را 3 هزار تن گزارش کرد. روزنامه اطلاعات نوشت: «غرب و جنوب غرب تهران، غرق در شعله‌های آتش بود».

عقب‌نشینی دولت بختیار
در پی تحصن‌ها و تظاهرات خونین مردم در اعتراض به بسته شدن فرودگاه‌ها، دولت بختیار عقب‌نشینی کرد و شکست را پذیرفت. بختیار در نهم بهمن‌ماه اعلام کرد که فرودگاه مهرآباد امروز باز خواهد شد و هیچ ممانعتی برای ورود امام به کشور وجود ندارد. هیأت دولت در دهم بهمن اعلام کرد که ورود هواپیمای حامل امام به فرودگاه مهرآباد تهران بدون اشکال است. با اعلام این خبر، کمیته استقبال از امام در پیامی اعلام کرد که امام خمینی(ره) در ساعت 9 صبح پنجشنبه 12 بهمن در تهران خواهد بود.

ورود امام خمینی(ره) به ایران
شامگاه 11 بهمن، هواپیمای امام خمینی(ره) غرش‌کنان از فرودگاه شارل دوگل فرانسه به آسمان پرواز کرد. امام نماز شب را در طبقه دوم هواپیما به جای آورد و سپس در طبقه پایین هواپیما استراحت کرد. میهماندار هواپیما از مشاهده آرامش امام متعجب شده بود. هنگام طلوع فجر، امام و همراهان نماز صبح را به جماعت به جا آوردند. زمان ورود هواپیما به آسمان ایران، خبرنگاری از امام پرسید: «چه احساسی دارید؟» و امام پاسخ دادند: «هیچ.» امام هیچ احساسی نداشت؛ زیرا او فقط بر مبنای تکلیف عمل می‌کرد. پیروزی و شکست برای او، هر دو زیبا بود. همان‌طور که شکست، او را ناامید نمی‌کرد، پیروزی نیز احساسات شخصی‌اش را برنمی‌انگیخت.

۱۲ بهمن ۱۳۵۷ و پرشکوه‌ترین استقبال تاریخ
در دوازدهم بهمن ۱۳۵۷، پرشکوه‌ترین استقبال تاریخ جلوه‌گر شد. این روز یکی از ماندگارترین روزهای تاریخ معاصر ایران است و شور و شوق مردم در آن وصف‌ناپذیر بود. عده زیادی از مردم، خود را به تهران رسانده بودند تا در مراسم استقبال از امام شرکت کنند. تقریبا در ساعت 6 صبح، خیابان‌ها سرشار از جمعیت بود. اول صبح، میلیون‌ها نفر در دو طرف خیابان‌های مسیر امام خمینی ایستاده بودند و 50 هزار نیروی انتظامی مردمی مشغول منظم کردن آنها بودند. مردم با طاق نصرت و گل، خیابان‌ها را تزیین کردند و در قلب استقبال‌کنندگان، دریایی از اضطراب و شادی موج می‌زد. در ساعت 9:30 دقیقه صبح، محبوب ملت و پرچمدار آزادی به وطن برگشت. چند لحظه پس از گشوده شدن در خروجی هواپیما، امام درحالی‌که دستشان در دست میهماندار فرانسوی بود، در مقابل دیدگان مشتاقان ظاهر شد. همه اشک شادی می‌ریختند. فریاد «ا...اکبر» به هوا برخاست.

امام خمینی(ره) در فرودگاه مهرآباد
امام خمینی(ره) در فرودگاه مهرآباد پس از شنیدن پیام ملت، سخنانی ایراد فرمودند. ایشان ابتدا از تمام اقشار ملت از پیر و جوان، روحانی و کسبه، قاضی و وکیل، کارمند و کارگر و کشاورز که در راه رسیدن به پیروزی رنج و مصیبت دیدند و ثابت قدم ماندند، صمیمانه تشکر کردند. ایشان در بخشی از سخنان خود، تلاش‌های محمدرضا را برای بازگشت به ایران و حفظ سلطنت، ناکام خواند و تلاش‌های آنان را به دست و پا زدن برای حفظ سلطنت تعبیر کرد.
امام در این سخنان با بیان رمز پیروزی فرمودند: «ما باید از همه طبقات ملت تشکر کنیم که این پیروزی تا اینجا به‌واسطه وحدت کلمه بوده است. وحدت کلمه مسلمین، همه، وحدت کلمه اقلیت‌های مذهبی با مسلمین، وحدت دانشگاه و مدرسه علمی، وحدت روحانی و جناح سیاسی. ما باید همه این رمز را بفهمیم که وحدت کلمه، رمز پیروزی است و این رمز پیروزی را از دست ندهیم».

مهم‌ترین پیامدهای بازگشت امام خمینی به ایران
دو حادثه، از مهم‌ترین پیامدهای بازگشت امام خمینی(ره) است که به‌سرعت موجب پیروزی انقلاب اسلامی شد: انتصاب دولت موقت و بیعت نظامیان با امام خمینی(ره)؛ امام خمینی در ۲۶ دی‌ماه در آستانه خروج شاه از کشور اعلام کرد که ما دولت را به همین زودی اعلام خواهیم کرد. در 15 بهمن، نخست وزیری بازرگان به تصویب شورای انقلاب رسید.
در 19 بهمن، عظیم‌ترین راهپیمایی در سراسر کشور شکل گرفت و میلیون‌ها نفر از دولت منتخب امام خمینی حمایت کردند. از سوی دیگر، در دهه انقلاب، ارتش که تنها نقطه اتکای رژیم بود، به انقلاب پیوست. فرار، نافرمانی، اعتصاب، شرکت در تظاهرات و سرانجام، بیعت با امام خمینی(ره)، نشانه همراهی ارتش با امام بود که در 19 بهمن به اوج خود رسید. در نتیجه، رژیم بدون پشتوانه به‌سرعت از هم پاشید و انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن به پیروزی نهایی رسید.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس