همراهسرا، راهحلی مؤثر اما پرپیچ و خم
نویسنده : نیلوفربهرمندنژاد
اجتماعی
■ بیسرپناهی همراهان بیمار هنوز نتوانسته چشم مسئولان را به خود خیره کند
اینجا بیمارستان بعثت است، بزرگترین بیمارستان در همدان که بیماران بسیاری از شهرهای دیگر برای مداوا به اینجا میآیند و حتی ممکن است ماهها در همدان درگیر درمان شوند از همین رو موضوع سرگردانی همراهان بیمار و نبود اقدامتگاه مناسب در بیمارستانهای شهر به خصوص در روزهای سرد زمستان آنها را با چالش بزرگی روبهرو کردهاست.
چند بار از جلوی اورژانس بیمارستان رد میشوم تا بتوانم سر صحبت را با یکی از پرسنل بیمارستان بازکنم تا راهنماییام کنند، بالأخره یکی از پرستاران را در آنجا میبینم از او موضوع ساخت همراهسرا را جویا میشوم و وی مرا به سمت واحد انتظامات هدایت میکند در همین حین همراهان بیمارانی را میبینم که خستگی از چهرهشان معلوم است.
بسیاری از افرادی که نه آشنایی دارند و نه هزینهها اجازه میدهد بتوانند سرپناهی شایسته برای خودشان بیابند از طرفی دیگر برخی از آنها به دلیل هزینههای بالا و قیمتهای غیرمنطقی مسافرخانهها و هتلها توانایی اجارهکردن و یا اقامت در آنجا را ندارند، بنابراین مجبورهستند تنها هزینه سنگین دارو و درمان بیمارشان را به دوش بکشند از همین رو خوابیدن در خودرو شخصی وماندن در کنار خیابانها را ترجیح میدهند.
با همان کفش و لباسش بر روی یکی از برانکاردهای اورژانس درحالی که با گوشی همراه خود بازی میکند، دراز کشیده است و منتظر بیمار خود است تا از اتاق عمل بیرون بیاید استرس و دل نگرانیاش از یک طرف، نبود جا و مکان مناسبی برای اینکه فقط نیمساعتی بتواند کمی استراحت کند و به گفته خودش چشمهایش را ببندد اما جایی جز همان صندلی کنار تخت بیمارش نیست و مجبور است شبش را بر روی همان صندلی صبح کند.
شبها را در خودروی شخصی سپری میکنم
یکی از همراهان بیمار که برای درمان غده تیروئید فرزندش از کردستان به همدان آمده بود به خبرنگار ما گفت: با توجه به هزینه بالای درمان و اینکه روزانه قیمت دارو در حال افزایش است من ترجیح میدهم روزها را در حیاط بیمارستان و شبها را داخل خودرو سپری کنم اما همراهان دیگری هستند که حتی خودرویی ندارند و تمام شب را در راهروهای بیمارستان میگذرانند.
او در ادامه افزود: نزدیک 2 هفته است که در رفتوآمد هستیم تا تاریخ عمل جراحی را به ما اعلام کنند و مشکل دیگری که است دخترمن 12 سال دارد و از درس و امتحاناتش هم عقب افتاده است و اگر هم این هفته عمل نشود مجبور است باری دیگر پایه ششم را بخواند و واقعاً نبود اقامتگاه مناسب از یک طرف و این عقب افتادن تاریخ عمل از طرف دیگر ما را از کار و زندگی انداخته است.
بیمارستان شهرستانها امکانات کافی برای درمان ندارد
در ادامه به کنار مرد دیگری که بر روی یکی از برانکاردهای اورژانس دراز کشیده بود، رفتیم، از اوپرسیدیم چرا در این جا دراز کشیدهاید؟ با شنیدن این پرسش به سرعت نشست و گفت: 3 ماه است که متوجه شدهایم برادرم بیماری MS دارد و باید هرماه تحت نظر پزشک باشد، بنابراین مجبوریم که هر هفته از تویسرکان به همدان بیاییم تا مراحل درمانش را بگذراند که این شرایط برای ما سخت و طاقت فرسا است و چون برادرم جز من کس دیگری را ندارد باید خودم همراهش باشم .درحالی که اگر شهرستان خودمان امکانات کافی داشت دیگر مجبور نبودیم که هرهفته این مسافت را بیاییم و در بیمارستان برای یک استراحت کوتاه سرگردان شویم.
خانم دیگری که متوجه صحبتهای من با این مرد شد با حالت غمگینی گفت: اگر شما میتوانید صدای ما را به مسئولان برسانید به آنها بگویید که فکر اساسی برای همراهانی مانند من که از قروه برای درمان سرطان پدرم میآیم، کنند و هزینه آنچنانی هم برای درمانش ندارم که بتوانم به مطب پزشکان مراجعه کنم. حالا چون خود مسئولان از نظر مالی هیچ مشکلی برای پرداخت دارو و درمان ندارند و حتی برخی از آنها توانایی اینکه برای درمان به خارج از کشور هم بروند را دارند به همین خاطر برای آنهافرقی نمیکند مردم عادی چگونه با مشکلات بیماریشان میجنگند. پس تکلیف ما قشر ضعیف با این گرانی دارو و نبود جا و مکان درست و حسابی چه میشود؟
اما ناگفته نماند که برای رفع مشکل اسکان همراهان بیماران؛ خیرین بسیاری در داخل استان دست به کار شدهاند و مؤسسه خیریهای را به نام "امدادگران عاشورا" تأسیس کردهاند. ساختمان این مؤسسه توسط یک خیر همدانی اهدا شده است، این همراهسرا در 2طبقه با 20 سوئیت در حال خدماترسانی به بیماران شیمیدرمانی و رادیوتراپی است.
این سوئیتها بهصورت خانوادگی و شامل امکاناتی مثل تخت، یخچال، تلویزیون، سرویس بهداشتی و آشپزخانه اشتراکی است، بیماران سرطانی پس از انجام شیمیدرمانی به خاطر شرایط جسمی خاص توانایی مراقبت از خود را ندارند و نیازمند به مراقبتهای ویژه هستند، همچنین به دلیل محدودیتهای کرونایی امکان تردد به شهرهای خود را ندارند که طولانی شدن مدت زمان اسکان بیماران و همراهان آنها، شلوغی و تکمیل سوئیتها را به دنبال دارد.
در کنار تمام این مشکلات و چالشهای نبود همراهسرا، پیشنهاد ساخت و راه اندازی همراهسرا در بیمارستان بعثت و همچنین واحدهای مناسب در مجاور فضای درمانی برای همراهان بیماران سرطانی وسایر بیماران با استقبال خیرین مواجه شده است و قرار براین است که از ظرفیتها و منابع موجود پیشگیری و مشارکتهای خیرین مطابق با نیازها،پس از اینکه شناسایی شدند، در کمترین زمان ممکن استفاده شود.
|
