ttttt پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام
 
 
يكشنبه - 11 مرداد 1405 - شماره 5476
 


امروز : دوشنبه ، 12 مرداد 1405

Today : Sun, August 2, 2026

ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * آدرس ما درشبکه های اجتماعی hamedanpayam@
 
کد مطلب:  135812 تاریخ انتشار:  1402-09-19 - 10:01 تعداد بازدید:  225
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

به مناسبت روز کودک بررسی شد
کودک دیجیتال امروز، نتیجه کم‌کاری ‌تلویزیون

نویسنده : اویس پورصالحی

اجتماعی


کارشناسان معتقدند که امروز رسانه چه سینما و چه تلویزیون نقش خودش را در حوزه کودک به خوبی ایفا نمی‌کند و باعث شده است مخاطبان به سمت ناکجاآبادی بروند که خسارت‌های زیان‌آوری را به دنبال دارد.

به‌تعبیر کارشناسان کودکان روحیه لطیفی دارند و حساس‌ترین گروه جامعه به‌شمار می‌روند. آنها دائم در معرض آسیب‌های مختلفی از جمله قربانی‌هایی که در جنگ و حوادث طبیعی تا رفتارهای اشتباه والدین، قرار می‌گیرند. با پیشرفت‌های بسیار در دهه‌های متوالی، هنوز میلیون‌ها کودک بدون حقوق اولیه خود زندگی می‌کنند. در زمان حاضر بیشتر از هر زمانی، زندگی آنها تحت‌تأثیر خشونت، جنگ، طلاق، مشکلات روانی و بی‌توجهی قرار دارد.

مدت‌هاست کودک و موارد مربوط به آموزش این گروه سنی آینده‌ساز کشور، اگرچه در جلسات و سخنرانی‌ها بسیار، از سوی اغلب مدیران و مسئولان مربوطه مورد توجه قرار می‌گیرد، اما در واقعیت جامعه و تولید محتوای مربوط به کودکان دیده می‌شود آن‌طور که شایسته آینده‌سازان مملکت بوده در رسانه‌ها عمل نشده است ودر نهایت محتوای تولیدشده در این گروه سنی نیازمند اصلاح است.

در این زمینه رسانه ملی به‌عنوان یکی از مهمترین درگاه‌های ارتباطی با قشر کودک و نوجوان نقش‌آفرینی‌های قابل توجهی در این زمینه به‌خصوص در دهه طلایی خود یعنی 1360 تا 1370 با ساخت برنامه‌ها و کارتون‌های کودکانه داشته که به‌گفته برخی کارشناسان تکرارنشدنی است، اما واقعیت امر اینجاست که همانند رسانه ملی، سینمای کشور در این زمینه آن‌طور که شایسته بوده وارد عمل نشده است.

 تلویزیون موظف‌تر از همه‌جا

اما همیشه وظیفه تلویزیون بیش از دیگر نهادهای فرهنگی در زمینه تربیت و پرورش رسانه‌ای کودک بالاتر و خطیرتر بوده است؛ اگر سال‌های پیش از این رسانه ملی در بخش‌های مختلف کودک فعال بود و فیلم‌های دیروز نوستالژی بزرگسالان امروز شد در شرایط فعلی کل فعالیت برای کودکان در حوزه تلویزیون فقط بر 2 شبکه پویا و نهال متمرکز شده که به نظر می‌رسد نیازمند فعال کردن گروه‌های کودک همچون گذشته برای جذب مخاطب است.

یکی از مطالبه‌های اصلی برنامه‌سازان و هنرمندان این حوزه، برای پاسخ‌گویی به نیاز کودکان اختصاص بودجه لازم، جدّی گرفتن حوزه کودک در تلویزیون و استفاده از برندهای این حوزه در شبکه کودک و تقویت برندهای کنونی است.

سیما فردوسی‌پور کارشناس حوزه کودک و نوجوان می‌گوید: در کنار تعلیم و تربیتی که بچه‌ها هم در خانواده می‌بینند و هم مدرسه، رسانه هم نقش مهمی دارد. به ویژه در کشور ما رسانه فقط جنبه سرگرمی ندارد بلکه به لحاظ آموزشی هم نقش ایفا می‌کند. در واقع مردم روی آموزش رسانه حساب باز می‌کنند و به آن نیازمندند. الان این نیاز بیش از هر زمان دیگر احساس می‌شود و کم‌کاری‌ها و غفلت‌ها و جاهای خالی بیش از پیش در سینما و تلویزیون خودش را نشان می‌دهد. خسارت این کم‌کاری‌ها نبود آگاهی و در اختیار قرار دادن اطلاعاتی است که کودکان ما را از مسائل به روز عقب می‌اندازد. به واقع به عنوان یک بازوی کمکی تعلیم و تربیت نقص وجود دارد.

به هر حال خانواده‌ها نیاز دارند در کنار چیزهایی که خودشان یاد می‌گیرند، رسانه کمک‌شان کند. این کمبود خیلی جدّی وجود دارد. مزایای ساخته شدن برنامه‌های تأثیرگذار و مجموعه‌های نمایشی در گذشته این بود که برای آموختن و فراگیری زمینه‌سازی می‌شد و این اتفاق از طریق دیدن و مشاهده کردن در تلویزیون، سینما و تئاتر اتفاق می‌افتاد. به صورت دیداری هم آدم‌ها یکسری چیزهایی یاد می‌گیرند؛ مکتبی در روانشناسی وجود دارد کودکان و نوجوانان از طریق مشاهده کردن یاد می‌گیرند و فراگیری‌شان بالاتر می‌رود. در واقع این روش به مراتب از یادگیری به صورت کلاسیک و آکادمیک جلوتر است.

 کودک امروز بومی دیجیتال است

کودک ما تا چشم باز کرده عصر دیجیتال را دیده و در این عصر بزرگ شده است. همه‌چیز را در فضای‌مجازی دنبال می‌کند و اطلاعاتش با کسی که 50 سال پیش به دنیا آمده و زیست کرده متفاوت است. شاید بسیاری از مدیران ما در عرصه فرهنگ و هنر کودک امروز را خوب نمی‌شناسند؛ به آنچه که او در فضای‌مجازی دنبال می‌کند اشرافی ندارند. این نشناختن در میان پدران و مادران هم وجود دارد. لازمه آن این است با کودک بیشتر وقت صرف شود و مدیران تلویزیون و سینمایی کشور کودک را اولویت اول بدانند.

کودکان امروز بزرگسالان فردا هستند؛ باید به آنها توجه کنیم و فکر آنها را بشناسیم. در آینده‌ که در مسند کارهایی بنشینند پشتوانه اطلاعاتی و تربیتی و دانش غنی داشته باشند و بتوانند برای جامعه‌شان مؤثر باشند. شاید مدیران در این حوزه‌ها اطلاعات‌شان کم است؛ یا به این زمینه‌ها باور ندارند و می‌طلبد مدیران ما در این عرصه آموزش ببینند.

فردوسی‌پور در ادامه درباره انیمیشن‌های مخرب و نسبت به حضور کودکان در فضای مجازی این هشدار را داد: به نظرمن هرچه زودتر باید فکری به حال مراقبت و مدیریت حضور کودکان در فضای مجازی کنیم؛ یک فیلترینگی برای تماشای برخی انیمیشن‌های خارجی قائل شویم. هرچه که ساخته می‌شود نباید در معرض نگاه کودکان قرار بگیرد. باید کمیسیونی شامل متخصصین حوزه کودک این موضوع را بررسی کنند.

متخصصین و فوق تخصص‌ها باید نسبت به پخش و فراگیری این انیمیشن‌ها در کشور نظر بدهند. این‌ها برای ذهن و تخیّل کودکان مضرّند؛ به جای اینکه آموزشی بدهند بیشتر خطای روحی و ذهنی برای مخاطبان کودک ایجاد می‌کنند.

وی در ادامه صحبت‌هایش به این نکته اشاره کرد: من در این روز مهم که روز جهانی کودک است این توصیه را دارم مدیران تلویزیون و سینما و سیاستگذاران حوزه فرهنگ و هنر قبل از هرچیز کودک را مهم بدانند. وقتی کودک مهم شد همه این نکات حل می‌شود. کودک در سیاستگذاری خیلی جایی ندارد.

وقتی کودک مهم نیست می‌تواند هر خوراکی به او داده شود که فقط سیر شود. این خوراک خوب است و خوب نیست، به درد او می‌خورد یا خیر؛ اولویت بعدی است.

ابتدا تکلیف خودمان را با کودک مشخص کنیم. کودک چقدر مهم است به این اهمیت برسیم دوبله زیرزمینی و سخیف نخواهیم داشت؛ فیلم برای کودک ساخته می‌شود؛ انیمیشن ساخته می‌شود و خیلی از این کم‌کاری‌ها و غفلت‌ها سامان پیدا می‌کند.

فردوسی‌پور درباره رفتنِ برنامه‌سازی‌های حوزه کودک به سمت هیاهو و در اصطلاح جیغ و دست و هورا، گفت: امروز برنامه‌هایی ساخته می‌شود که آهنگی می‌زنند و مجری فریاد می‌زند دست و جیغ و هورا! یا بچه‌هایشان را می‌آورند تا دیده شوند، این برنامه‌سازی نیست! همیشه در علم روانشناسی،‌ برنامه‌سازی کودک به‌گونه‌ای دیگر است؛ بچه‌ها از صفر تا 6 سالگی بهترین مقطع یادگیری‌شان است.

 سن تربیت‌پذیری، آینده‌سازی و استعدادیابی در این زمان اتفاق می‌افتد. باید از طریق برنامه‌سازی به‌طور غیرمستقیم و مستقیم و با بازی‌های درست و کاربردی،‌ مهارت‌افزایی را رونق دهیم، اما با این جیغ و هورای بلند و لباس‌های رنگارنگ محقق نمی‌شود. این نوع اتفاقات نمی‌تواند برای کودک، فرهنگ‌سازی کند یا تأثیرگذار باشد.
فردوسی‌پور با اشاره به روز جهانی کودک و تلویزیون، گفت: امروز را به این نام نامگذاری کردند که یک یادآوری باشد و به نوعی تلنگری برای مسئولان فرهنگی و هنری کشور که کودک نقش مهمی دارد و به آن توجه کنید.

کودک را اولویت اول قرار دهید و در همه‌جای دنیا برای کلاس اولی‌ها سرمایه مهمی را اختصاص می‌دهند.
این کارشناس شناخته شده حوزه کودک و نوجوان در پایان خاطرنشان کرد: به نظر می‌رسد سازمان صداوسیما که بیشتر مکلف به ساخت برنامه و سریال و فرهنگسازی در حوزه کودک و نوجوان است یک مقداری مطالعه حوزه روانشناسی کودک خود را بالا ببرد. از پیشکسوتان این حوزه استفاده کند و جوانان و مستعدینی را به میدان بیاورد که کودک امروز را بشناسند. سعه صدر داشته باشند و همین‌طوری برنامه‌ای سرسری و با عجله برای کودکان خلق نشود.

شاید دیده می‌شود برنامه‌ها و سریال‌هایی در حوزه بزرگسالان با عجله ساخته می‌شود و پر از ایرادات خاصی است اما این عجله عجله تولید کردن‌ها در حوزه کودکان خسارت‌های بیشتری را به دنبال دارد. در این حوزه نیازمند کارشناسی دقیق‌تری هستیم.

 


بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
پاکی آوردی ای امید سپید
یلدا شب هندوانه و فال و غزل
حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها  
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 8264433 (0811)  -  فکس: 8285048 (0811)  -  سازمان نیازمندی: 8264400 (0811)  - ايميل: info@hamedanpayam.com