همدانپیام - سعید وجدانی وحید: یکی از اتفاقات غیرقابل پیشبینی در روابط مالی اشخاص این است که شخص طرف معامله یا قرارداد پس از مدتی از دنیا میرود.
طرف دیگر قرارداد خواستار پرداخت مطالبات خود توسط وراث میشود. وراث تنها به اندازه ماترک متوفی، یعنی تمامی اموال منقول و غیرمنقولی که از متوفی باقی مانده است، مسئولیت پرداخت بدهیهای متوفی را دارند. به عبارتی اگر بدهیهای متوفی بیشتر از ماترک متوفی باشد، وراث مسئولیتی در پرداخت بدهیهای آن مرحوم از اموال شخصی خود را نخواهند داشت و هیچ مرجع قضایی اجازه توقیف یا هرگونه دسترسی به اموال شخصی وراث را نخواهد داد.
پرداخت بدهی متوفی قبل یا پس از تقسیم ارث
زمانی که طلبکار پیش از تقسیم ترکه و ارث میان وراث، طلب خود را اعلام و اسناد خود را به اثبات برساند، وراث موظف هستند پیش از تقسیم ارث ابتدا بدهیهای متوفی را پرداخت کنند. پس از پرداخت بدهیهای متوفی وراث میتوانند آنچه از ماترک متوفی باقی مانده را میان خودشان بر اساس قانون تقسیم ارث، تقسیم کنند. در حالت دیگر اثبات طلب از متوفی، اگر طلبکار پس از تقسیم ارث طلب خود را اعلام و اثبات کند، هر یک از وراث به اندازه سهمی که از ماترک متوفی بردهاند مسئولیت پرداخت بدهیهای ایشان هستند.
اسناد مورد نیاز برای اثبات بدهی متوفی
اگر طلبکار اسنادی همچون قرارداد، چک، سفته، رسید و... که به امضای متوفی رسیده باشد را به دادگاه ارائه دهد، وراث میتوانند از دادگاه درخواست داشته باشند که صحت اسناد و مدارک ارائه شده از سوی طلبکار مورد بررسی قرار بگیرد. در این شرایط دادگاه اسناد ارائه شده را به کارشناس ارجاع داده و پس از تأیید صحت امضا متوفی، وراث ملزم به پرداخت بدهی طلبکار از ماترک متوفی میشوند. اگر بدهیهای متوفی بیش از ماترک باشد وراث تنها مسئولیت پرداخت بدهیهای متوفی از ماترک ایشان را دارند. بنابراین فرد طلبکار نمیتواند بیش از آن را از وراث طلب کرده و خواستار توقیف اموال شخصی وراث شود.
