پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

ناسیونال ملایر چرا بهسازی نمی شود؟

زندگی با بوی تعفن

یکی از ساکنان محله کانال پشت ناسیونال ملایر مطرح می‌کند: تا به‌حال 2 کودک در این کانال سقوط کرده و فوت شده‌اند. 2 سال پیش باخبر شدیم برای بهسازی ۲۰۰ متر آن اعتبار گرفته‌اند اما حالا با گذشت 2 سال هنوز هم روز از نو و روزی از نو. فقط چند ماه پیش چند بلوک آوردند که روی کانال را بپوشانند، 3-2 تا از بلوک‌ها را گذاشتند و مابقی را همانجا رها کرده و رفتند.
پل انقلاب را دور می‌زنم، خیابانی که به میدان تعاون منتهی می‌شود کوچه‌ای فرعی دارد، داخل کوچه که بپیچی گردوغبار بلند شده به آسمان خبر از دل‌های خاکستری اهالی این محله می‌دهد اما این همه ماجرا نیست، کاش این گردوغبار بلندشده از زمین خاکی فقط در آسمان این محله جا خوش می‌کرد اما این غبار، لبخند را از چهره همه اهالی و ساکنان این محله ربوده و آنقدر عادی از کنار کانال عبور می‌کنند که گویا چند سالی است با این کانال و تمام دردسرهایش کنار آمده‌اند.
اینجا شهرستان ملایر، شهر جهانی مبل منبت است، پل انقلاب را که رد کنی، ابتدای خیابان محمد ملایری، نخستین کوچه سمت راست، شما دیگر آثاری از شهر نمی‌بینید، روستایی است به وسعت یک کانال فاضلاب، جاده‌ای خاکی که فقط نخستین کوچه‌اش آسفالت شده است. وارد کوچه که می‌شوی چند متر جلوتر کانالی به ارتفاع بیش از 3 متر و عرض بیش از 4 متر تا انتها ادامه دارد. این کانال در واقع انتهای کانال‌های فاضلاب شهری است که به سمت تصفیه‌خانه حاجی‌آباد روان است. کانالی که به‌علت روباز بودن و نداشتن هیچ پوششی، علاوه‌بر اینکه مرگ 2 کودک بی‌گناه را رقم زده، زندگی اهالی باصفای این محله را با بوی تعفن، آبگرفتگی، آزار حشرات و سقوط ماشین‌های بسیاری همراه کرده است.

آرزوهایی که در کنار کانال فاضلاب و زباله‌ها نوشته می‌شود
کانالی که بوی تعفن زباله‌هایش شاید فرصت یک ساعت ایستادن و تحمل کردن را به شما ندهد اما در همان یک ساعتی که اینجا هستم چند کودک دوچرخه‌سوار را دیدم که کنار همین کانال و همین زباله‌ها آرزوهایشان را می‌نویسند و بیش از ۲۰ ماشین که از جاده‌های خاکی 2 سمت کانال درحال رفت‌وآمد هستند. 2 طرف کانال حدود ده کارگاه مبل مبنت و انبار است و تا انتهای کانال که به زمین‌های سبزی‌کاری و کشاورزی منتهی می‌شود، بیش از ده کوچه به چشم می‌خورد و در هر کدام از این کوچه‌ها، خانه‌هایی جا خوش کرده که آجر به آجرش، کمر پدری را خم کرده و گرد سپیدی بر محاسنش نشانده است، این کوچه‌های خاکی پناهگاه کودکانه بسیاری از کودکان ساکن این محله است، کودکانی که مجبورند دوران کودکی خود را در اطراف این کانال و در میان این خاک‌ها سپری کنند.
بوی بد فاضلاب؛ چاشنی زندگی ساکنان کانال پشت ناسیونال
کانالی که بوی تعفن زباله‌هایش شاید به میدان انقلاب نرسد اما به آشپزخانه گرم مادری که در یکی از همان کوچه‌ها و در فاصله چند متری از این کانال مشغول پختن غذاست، می‌رسد و مادر مجبور است در همه ماه‌های سال درز پنجره‌ها را کهنه‌پیچ کند که مبادا این بوی تعفن، بوی خوش غذایش را آلوده کند اما بی‌فایده است.
مرد تقریباً ۳۸ ساله‌ای بیرون مغازه‌اش ایستاده، او از روزهای تابستان می‌گوید، روزهایی که برای ما شاید یادآور شربت‌های خنک توت فرنگی در بعدازظهرهای بلند مردادماه باشد، اما تابستان برای اهالی محله کانال پشت ناسیونال نه شربت خنک بهارنارنج می‌آورد و نه روزهای گرم و بلند، بلکه با خود آب فاضلاب و موش و هزاران حشره به‌همراه دارد! بالا آمدن آب از کانال فاضلاب، سبب آبگرفتگی مغازه‌ها، کارگاه‌ها و خانه‌های اطراف کانال می‌شود و زنان و مردانی که مجبورند آب فاضلاب را با سطل از خانه‌هایشان بیرون کنند.
خانمی با فرزند 4-3 ساله‌، سرش را از خانه بیرون می‌آورد، او به خبرنگار ایسنا می‌گوید: مجبورم از ترس آمدن موش همه درزها را بپوشاندم، تابستان که اینجا غوغا می‌شود، خدا نکند آب کانال بالا بیاید تمام این مغازه‌های دور و بر و خانه ما را آب می‌گیرد، آن هم چه آبی، آب فاضلاب! پیش از ما همین‌طور بوده پس از ما هم همین‌طور است، ۳۴ سال است که هیچ‌کس به فکر پوشاندن سطح روی این کانال نیست و چه وعده‌هایی که با مسئولان می‌آید و می‌رود.
پیرمردی را می‌بینم که پرزهای روی ماسکش نشان می‌دهد بیش از ده بار ماسک را شسته و دوباره به صورت زده است. لبخند را می‌شود از چشمان ساده و باصفایش خواند، از او درباره کانال می‌پرسم، می‌گوید: دخترم، اینجا که ایستاده‌ای تازه بخش خوب ماجراست، ابتدای کانال است و این کوچه را آسفالت کرده‌اند، برو جلوتر، هر چه جلوتر بروی عمق فاجعه را بهتر درک می‌کنی، برو خودت ببین.
حرف‌های این پیرمرد مرا به یاد فیلم پلتفرم می‌اندازد، هر چه به طبقه‌های پایین‌تر بروی، عمق فاجعه را بهتر درک می‌کنی. راه می‌افتم ...

این کانال تاکنون جان 2 کودک را گرفته است
هرچنددقیقه یکبار با عبور یک ماشین سرتاپایم پر از گردوخاک می‌شود، بوی تعفن زباله‌ها تا فاصله چند متری کانال مشهود است، جلوتر کلاغ‌های بسیاری دور زباله‌های داخل کانال جمع شده‌اند و مشغول ضیافت هستند. در یکی از کوچه‌ها پیرمردی به یک دیوار آجری تکیه داده، عصایی به دستش گرفته و فارغ از تمام بالا و پایین‌های روزگار، گرم صحبت با پسری است که کنارش ایستاده، جلو می‌روم و درباره کانال از او می‌پرسم.
او دل پردردی دارد، از حرف‌هایش می‌فهمم که این کانال بیش از ۳۷ سال است با اهالی این محله زندگی می‌کند و این پدر را چند سال پیش به عزای فرزندش نشانده است. پسری که کنار او ایستاده، ادامه می‌دهد: تا به حال 2 کودک در این کانال سقوط کرده و فوت شده‌اند. 2 سال پیش باخبر شدیم برای بهسازی ۲۰۰ متر آن اعتبار گرفته‌اند اما حالا با گذشت 2 سال هنوز هم روز از نو و روزی از نو. فقط چند ماه پیش چند بلوک آوردند که روی کانال را بپوشانند، 3-2 تا از بلوک‌ها را گذاشتند و مابقی را همانجا رها کرده و رفتند.
تکمیل پروژه سرپوش کانال پشت ناسیونال نیازمند ۱۵ میلیارد اعتبار است
در ادامه به سراغ شهردار ملایر رفتیم، او با بیان اینکه برای پوشاندن این کانال ابتدا باید دیوارکشی آن تکمیل شود، می‌گوید: پس از تکمیل دیوارکشی این کانال که بخشی از آن انجام شده، شهرداری درصورت تأمین اعتبار مورد نیاز برای تکمیل پروژه سرپوش این کانال اقدام می‌کند.
حسین بابایی در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه شهرداری برای تکمیل این پروژه به همکاری اداره راه و شهرسازی و شرکت بازآفرینی شهری نیازمند است، ادامه می‌دهد: در آخرین سفر معاون وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری ایران به ملایر، مقرر شد صد میلیون تومان برای تکمیل این پروژه درنظر گرفته شود که هنوز این مبلغ تخصیص نیافته، از طرفی برآورد شهرداری برای تکمیل پروژه سرپوش کانال پشت ناسیونال، آسفالت کوچه‌ها و جدولکشی آنها ۱۵ میلیارد تومان است و شهرداری تاکنون یک میلیارد تومان به‌منظور جدولکشی و آسفالت یکی از کوچه‌ها و نیز خرید بلوک‌ها هزینه کرده است.
به محض گرم‌تر شدن هوا برای تکمیل سرپوش ۲۰۰ متر ابتدای آن اقدام می‌کنیم
به گفته بابایی، سردی هوا و تعطیلی معادن سنگ در این فصل نیز سبب خوابیدن پروژه شده و به‌محض گرم‌تر شدن هوا، شهرداری با توجه به اعتبارات موجود برای تکمیل سرپوش ۲۰۰ متر ابتدای کانال اقدام می‌کند، از طرفی همکاری دیگر دستگاه‌های ذی‌ربط از جمله اداره آب و فاضلاب روند تکمیل این پروژه را تسریع خواهد کرد.
شهردار ملایر ادامه می‌دهد: تکمیل این پروژه از اولویت‌های مهم استاندار، فرماندار ملایر و شهرداری است که درصورت تأمین اعتبار آن در خوشبینانه‌ترین حالت 6 ماهه انجام خواهد شد اما با توجه به تکمیل دیوارکشی چند متر ابتدای کانال و تأمین بلوک‌های مورد نیاز، شهرداری برای سرپوش ۲۰۰ متر ابتدای آن به‌محض گرم‌تر شدن هوا و تأمین سنگ و دیگر مصالح مورد نیاز اقدام می‌کند.

وعده ابتدای سال فرماندار و شهردار
این در حالیست که فرماندار ملایر فرودین‌ماه امسال در بازدیدی که به‌همراه معاون هماهنگی امور عمرانی فرمانداری، شهردار ملایر و معاون شهردار از کوچه‌ پشت ناسیونال شهر ملایر داشت، دستور داد «مبلغ ۱۵ میلیارد ریال برای تکمیل پروژه‌ سرپوش کانال جمع‌آوری آب‌های سطحی این کوچه تخصیص یابد» که بنا به گفته شهردار این اعتبار تخصیص نیافت.
شهردار ملایر هم در این بازدید گفت: «قصد داریم در نخستین فرصت با انتخاب پیمانکار از طریق مناقصه، پروژه‌های کانال کوچه‌ پشت ناسیونال، کانال روبه‌روی پمپ بنزین محجوبیان و کانال ۱۶ متری به تصفیه‌خانه آب و فاضلاب ملایر را به سرانجام برسانیم» اما به‌نظر می‌رسد پس از گذشت ۹ ماه از سال، نخستین فرصت پیش نیامده تا شهرداری وارد عمل شود!
به گفته اهالی باصفای محله پشت ناسیونال، این کانال پس از گذشت بیش از ۳۰ سال و گرفتن جان 2 کودک به‌دلیل سقوط در آن، پوشیده نشده است و بوی تعفن ناشی از انباشت زباله در کانال و جمع شدن حشرات از یکسو و آبگرفتگی مغازه‌ها و خانه‌های اطراف آن از سوی دیگر، طاقت اهالی را طاق کرده و به این باور رسیده‌اند که این کانال باید جزوی از زندگیشان باشد و دیگر هیچ یک باور ندارند که این کانال روزی پوشیده شود. از طرفی گردوغبار بلندشده از جاده خاکی اطراف کانال و کوچه پس کوچه‌های این محله، آسمان را تا چند کیلومتری، برای اهالی پشت ناسیونال خاکستری کرده است، کانالی که شاید مردم این شهر آن را با عنوان کانال ناسیونال می‌شناسند، در واقع برای اهالی باصفای این محله کانال مرگ است.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس