پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

به‌مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

خشونت علیه زنان چالش جوامع بشری

خشونت پدیده‌ای است که در همه فرهنگ‌ها و همه قومیت‌ها دیده می‌شود اما زنان و کودکان 2 قشری هستند که بیش از همه در معرض قربانی شدن قرار می‌گیرند، ضعف قدرت جسمانی کودکان شاید توجیهی نه‌چندان منطقی برای این قضیه باشد اما درمورد قربانی خشونت قرار گرفتن زنان، چه در خانواده که بحث خشونت‌های خانگی را به پیش می‌کشد و چه در جامعه که بحثی تاریخی و بسیار گسترده‌تر است، وضع به‌گونه دیگری است، تاریخ مردسالار پیشینه عظیمی از تبعیض جنسیتی و نگاه جنس دومی به زن را در کارنامه خود دارد، همین نگاه جنسیتی است که به مرد به‌عنوان موجود برتر این اجازه را می‌دهد که برای پیشبرد اهداف زیاده‌خواهانه خود از اجبار و خشونت استفاده کند.
نامگذاری ۲۵ نوامبر به‌عنوان روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان نیز تنها نماد سمبولیکی از نگرانی جامعه جهانی درباره این موضوع است، زیرا آمارها واقعیات تلخی را بیان می‌کنند.
خشونت علیه زنان همچنان چالشی برای جوامع است تا آنجا که مطابق با آمار سازمان بهداشت جهانی، میزان تجربه خشونت فیزیکی یا جنسی در خاورمیانه حدود ۳۷ درصد است.
به گزارش ایرنا، ۲۵ نوامبر برابر با ۵ آذرماه به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان نامگذاری شده است؛ زیرا براساس آمار سازمان ملل متحد از هر 3 زن، یک زن در جهان طی زندگی خود به نحوی مورد خشونت فیزیکی و جنسی قرار می‌گیرد و بنا به گفته معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور و مطابق با آمار سازمان بهداشت جهانی(WHO)، میزان تجربه خشونت فیزیکی یا جنسی در خاورمیانه حدود ۳۷ درصد است.
به گفته حبیب‌ا... مسعودی‌فرید، آمار خشونت منجر به مرگ در زنان یک نفر در هفته و این آمار برای مردان یک نفر در ماه است؛ بنابراین می‌توان گفت که خشونت منجر به مرگ در زنان 4 برابر مردان است.
با شیوع اپیدمی ویروس کرونا و به‌دنبال آن اعمال پروتکل‌های بهداشتی سختگیرانه در جهت مهار این ویروس همانند قرنطینه و خانه‌نشینی، گزارش‌های رسیده از افزایش خشونت علیه زنان موجی از نگرانی را به‌وجود آورده، تا آنجا که سازمان ملل متحد را برآن داشت تا پویش ۱۶ روز فعالیت علیه خشونت مبتنی‌بر جنسیت را از ۲۵ نوامبر تا ده دسامبر(۵ تا ۲۰ آذر ۱۳۹۹) با موضوع جهانی ۲۰۲۰ باعنوان «دنیا را نارنجی کن: تأمین بودجه، پاسخ‌دهی، پیشگیری وجمع‌آوری داده‌ها» برگزار ‌کند.

خشونت علیه زنان یعنی خشونت علیه آیندگان
به باور روانشناسان، خشونت خود دارای جنبه‌های مختلفی است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به خشونت خانگی از سوی نزدیکانی چون پدر، مادر، برادر، همسر، آشنایان، وابستگان سببی یا نسبی زن اشاره کرد.
خشونت خانگی از این جهت دارای اهمیت است که علاوه‌بر تخریب سلامت زنان، سلامت سایر اعضای خانواده به‌ویژه فرزندان را نیز در معرض تهدیدهای جدی سلامتی قرار می‌دهد.
مسعودی‌فرید اظهارکرد: خشونت خانگی یکی از شایع‌ترین اشکال خشونت علیه زنان است که حتی گاه در دوران بارداری نیز بر خانم‌ها اعمال می‌شود. به‌طوری که ۱۵ درصد از مصاحبه‌شوندگان پژوهشی در این‌باره این‌گونه خشونت‌ها را اثری طبیعی و مسأله‌ای درون‌خانوادگی بیان کردند که نیازی برای مطرح کردن آن ندارند و در این میان است که بحث سواد سلامت روانی و اجتماعی برای افراد مطرح می‌شود.
به گفته وی، خشونت خانگی دارای انواع مختلفی نظیر جنسی، روانی، عاطفی و اقتصادی است که می‌تواند در رسیدن به اهداف انسان ممانعت‌های زیادی اعمال کند. همچنین مطابق با برخی پژوهش‌ها تأثیرات خشونت روانی به‌مراتب می‌تواند پایدارتر از خشونت جسمی باشد. از سوی دیگر مطابق با برخی پژوهش‌ها شرایط فعلی پاندمی کووید-۱۹ می‌تواند به افزایش ریزفاکتورهای مربوط به خشونت علیه زنان منجر شود.
روانشناس بالینی و مشاور خانواده نیز در گفت وگو با ایرنا، بر آن صحه گذاشت و گفت: در باور عامه مردم، خشونت فقط خشونت فیزیکی است درحالی‌که خشونت کلامی، جسمی، جنسی، روحی و روانی از جمله خشونت‌هایی است که جسم و روح یک زن در خانه را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و رفتار او بر سایر اعضای خانواده سایه می‌اندازد. خشونتی که متأسفانه منحصر به طبقه یا قشر یا زمان خاص نیست، به این معنا که در همه طبقه‌های اجتماعی باسواد، کم‌سواد و بی‌سواد، خانواده‌های دچار بحران یا خانواده‌هایی که به‌ظاهر شرایط مطلوب و مناسبی دارند هم دیده می‌شود.
پروانه محمدخانی تأکید کرد: شیوع کرونا هم بر دامنه خشونت خانگی افزوده زیرا پیش از این مردان چندین ساعت از وقت خود را بیرون از خانه سپری می‌کردند اما با خانه‌نشینی کرونایی و به‌دنبال آن نابسامانی اقتصادی، بیکاری، مشکلات مالی، ناآشنایی زوجین با مهارت زندگی، اختلاف سلیقه، تربیت بچه‌ها، نارضایتی از روابط زناشویی، اعتیاد، خونسردی بیش از حد یک طرف و عصبانیت طرف دیگر موجب افزایش درگیری و خشونت در خانواده‌ها شده است.
نقص قانون و رویه‌های موروثی فرهنگی بسترساز خشونت خانگی علیه زنان
وی با یادآوری نقش اصلی و مهم مادر در خانه و تربیت فرزندان تصریح کرد: بی‌شک رفتارهای خشن علیه او آثار بدی بر سایر افراد خانواده به‌ویژه فرزندان خواهد گذاشت و این مادران هرگز نمی‌توانند در تربیت فرزندان موفق باشند و فرزندانی با سلامت روان و اعتماد به‌نفس تربیت کنند.
محمدخانی با تأکید بر اینکه بخشی از رفتار از طریق ژنتیک و بخشی دیگر اکتسابی از محیط به فرد می‌رسد، خاطرنشان کرد: کودکانی که شاهد مورد خشونت قرار گرفتن مادران خود هستند آمادگی زیادی برای ابتلا به بیماری‌های روانی و اختلالات رشد دارند ضمن اینکه با از دست دادن اعتماد به نفس، در ایجاد روابط صحیح با دیگران موفق نخواهند بود.
وی افزود: احساس مالکیت، وجود دیدگاه‌های مردسالارانه و نقص قانون زمینه را برای اعمال خشونت علیه زنان فراهم می‌کند، این باور که زن جنس دوم است و این مرد است که تعیین‌کننده پوشش، فعالیت و عملکرد زن است و تا زمانی که او نخواهد زن حق رشد و حضور ندارد.
به گفته این روانشناس بالینی، ادامه روند خشونت خانگی به سست شدن پایه‌های استحکام خانواده، بی‌وفایی و درنهایت فروپاشی و جدایی می‌انجامد که به‌دنبال آن بسیاری از آسیب‌های اجتماعی جبران‌ناپذیر از جمله افسردگی تدریجی، نابسامانی‌های روانی، اختلال‌های شخصی و سایر موارد در زن ایجاد می‌شود. ضمن اینکه آسیب‌های زیادی متوجه فرزندان طلاق خواهد بود که شایع‌ترین آنها گرایش به بزهکاری و اعتیاد و سایر ناهنجاری‌های رفتاری است.
بیان ناگفته‌های خشونت

ترمز اعمال خشونت را می‌کشد
محمدخانی در بخشی دیگر از این گفت‌وگو، درباره راهکار از بین بردن یا کاهش خشونت خانگی، گفت: از آنجا که این نوع خشونت در کانون خانواده صورت می‌گیرد، افراد مورد خشونت قرارگرفته از بیان آن سر باز می‌زنند؛ موضوعی که جنش «می تو» به آن پرداخت و تابو بودن بیان خشونت‌ها را از بین برد. پس مطابق با برخی پژوهش‌ها شرایط فعلی پاندمی کووید-19می‌تواند به افزایش ریزفاکتورهای مربوط به خشونت علیه زنان منجر شود.
زنان باید از پرده‌پوشی و در خفا بودن دست بردارند و با تنظیم شکایت و بیان خشونت موانعی سد راه آزاردهنده ایجاد کنند. وی افزود: ایجاد مکان‌های امن، تأمین امکانات قابل دسترس از طریق مراکز عمومی و انتظامی و سیستم‌های مناسب حمایتی از قربانیان در مواقع بحران هم از دیگر راه‌حل‌های اولیه پیشگیری از خشونت خانگی است. همچنین وجود قوانین شفاف در زمینه خشونت خانگی علیه زنان و ارائه راهکارهای متناسب و حمایت‌های قانونی از این قربانیان در کنار ارائه اطلاعات، آگاهی، آموزش به زنان در هنگام برخورد با مقوله خشونت خانگی را می‌توان از گام‌های اساسی در بهبود برنامه‌های پیشگیری از خشونت خانگی علیه زنان در هر کشوری عنوان کرد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس