■ 49 درصد تصادفات در محدوده پُل عابر پیاده منجربه فوت شده است
■ شهرداری: استفاده از پله برقی در پل های هوایی منسوخ شده است
■ کارشناسان: شهرداری سند جامع ترافیکی تهیه کند
■ والدین: جرأت عبور از خیابان نداریم
چالش بسته بودن یا بی استفاده بودن آسانسور و پله برقی پل های عابر پیاده در سطح شهرهمدان همچنان پابرجاست. با این که این معضل مدت هاست مطرح میشود اما در عمل نمیبینیم که پلها کارایی لازم راداشته باشند. اگرچه درفصل مدارس اهمیت وجود پُل های سالم دو چندان میشود و همچنین در حالی که در ساعات اوج ترافیک مثل باز و بسته شدن مدارس میزان تردد مردم در خیابان ها افزایش پیدا میکند، تعمیر و فعال بودن پل های عابر پیاده ضرورت دارد اما در این وضعیت کرکرههای پلهبرقی پل عابر پیاده پایین است.
در این معضل از یک طرف بی رغبتی مردم و نبود فرهنگ استفاده از پُل های هوایی البته در صورت درست بودن آسانسور یا پله برقی ها وجود دارد و از طرف دیگر هم تردد از 66 پله رفت و برگشت مشکل است. البته اغلب مردم، شهرداری همدان را مورد انتقاد قرار می دهند و می گویند شهرداری در تعمیر و ترمیم پل عابر پیاده کوتاهی می کند.
شهریور ماه سالجاری بود که تصادف منجربه فوت در زیر پُل عابر پیاده در بلوار نجفی اتفاق افتاد که 2 نفر عابر خانم و آقا با سن 62 سال بودند. در این تصادف که با خودرو نیسان بود مقصر عابرین پیاده بودند که از پُل استفاده نکردند. اما آیا آسانسور یا پله برقی این پُل درست بود که افراد مُسِن عبور از خیابان عریض را به استفاده از پُل ترجیح دادند؟
هدف از نصب پُلهای هوایی در شهر جلوگیری از تصادفات است تا زمینه ساز آرامش شهروندان باشد اما آمار روزانه تصادف در محدوده این پل ها خلاف موضوع نشان می دهد؛ طبق گفته رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی شهرستان همدان به همدان پیام، در 7 ماه گذشته 49 درصد از تصادف در محدوده پل عابر پیاده منجربه فوت شده است و 26 درصد از تصادفات منجربه به جراحت شده است.
از طرف دیگر مردم بر این باورند که حتی اگر عابر صد درصد مقصر باشد، دیه به او تعلق می گیرد ویا برخی رانندگان گمان می کنند اگر در محدوده پل های عابر پیاده با فرد یا افرادی تصادف کنند مقصر صد در صدی عابران هستند. اما در حقیقت تقصیر عابر سبب می شود که راننده با مسئولیت کیفری از قبیل حبس و جزای نقدی محکوم نشود. همچنین در این راستا ماده26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مقرر می دارد « در راههایی که برای عبور عابران پیاده علائم، تجهیزات و مسیرهای ویژه اختصاص داده شده است ؛ عابران مکلفند هنگام عبور از عرض یا طول سوارهرو با توجه به علائم راهنمائی و رانندگی منصوبه در محل ، از نقاط خطکشیشده، گذرگاههای غیرهمسطح و مسیرهای ویژه استفاده نمایند ؛ هرگاه عابران به تکلیف مذکور عمل ننمایند، درصورت تصادف با وسیله نقلیه، راننده مشروط به این که کلیه مقررات را رعایت نموده باشد و قادر به کنترل وسیله نقلیه و جلوگیری از تصادف یا ایجاد خسارت مادی و بدنی نباشد ؛ مسئولیتی نخواهد داشت. عدم مسئولیت راننده مانع استفاده مصدوم یا وراث متوفی از مزایای بیمه نخواهد شد و شرکت بیمه با ارائه قرار منع تعقیب یا حکم برائت راننده ملزم به اجراء تعهدات موضوع بیمه نامه به مصدوم یا ورّاث متوفی نخواهد بود. چنانچه وسیله نقلیه بیمه نباشد، دیه عابر از صندوق موضوع قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث پرداخت می شود »
مشاهدات میدانی خبرنگار همدان پیام حاکی از آن است که 6 پل عابر پیاده که از چهارراه سعیدیه تا میدان مدرس ساخته شده اند بدون آسانسور و یا پله برقی است. از آنجایی هم که این پُل ها دقیقا روبه رو مدارس ایجاد شده اند و طبق گفته رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی شهرستان همدان بلوار بعثت یکی از سه نقطه پر خطر در شهر است که بیشتر حوادث در این نقاط اتفاق میافتد، لازم است مدیریت شهری به طور جدی در این زمینه ورود کند.
از مادران و پدرانی که منتظر تعطیل شدن مدرسه فرزندانشان هستند راجع به استفاده از پُل هوایی می پرسیم. یکی از مادران میگوید: مجبوریم هرروز از پله های طولانی پُل ها عبور کنیم ولی جرأت عبور از خیابان را نداریم. از روز اول مهر هم کرکره پله برقی ها پایین است.
پدر یکی از دانش آموزان که دستان دخترش را گرفته و به پُل عابر پیاده تکیه داده است، می گوید: دخترم کلاس اولی است وزود خسته می شود. برخی اوقات به ناچار اورا با کوله پشتی و وسایلشم بغل می کنم؛ وزن خودم هم بالاست و تا پله هارا تمام کنم نفسم بند می آید.
نمی دانیم چرا رسیدگی نمی کنند
برخی از والدین دانشآموزان هم میگویند: آسانسورها و پله برقی پُل ها درست است اما به دلیل اتفاقات اخیر آنهارا باز نمی کنند که خسارت نبینند. خیابانها پرتردد و ماشین ها با سرعت میروند آنقدر که هرروز از پله ها بالا و پائین رفتم تنگی نفس گرفتم. چندین بار هم از طریق مدرسه پیگیری کردیم اما نتیجه ای ندارد و نمیدانیم چرا رسیدگی نمی کنند.
یکی از مادران که کوله پشتی سنگین و یک کیسه پر از وسایل در یک دستش و در دست دیگرش دست فرزندش است، می گوید: با اینکه فاصله خانه ام تا مدرسه دخترم 5دقیقه است اما به خاطر همین پُل مجبورم برایش سرویس مدرسه بگیرم. زانوهایم درد گرفته است و دیگر توان ندارم. بهتر است پله برقی یا آسانسور پُلها حداقل یک ساعت صبح ویک ساعت هم ظهر قابل استفاده باشد.
مدتی می گذرد، مدارس تعطیل می شود اما همچنان برخی از افراد که چاره ای جز استفاده از پُل عابر پیاده ندارند به اجبار پله ها را یکی یکی طی می کنند. افرادی هم هستند که ترجیح می دهند با زیر پا گذاشتن قانون، تصادف را به جان بخرند و عبور از عرض خیابان را به جای پله های عریض و طویل پُل هوایی انتخاب کنند. البته برخی رانندگان از اینکه عابران پیاده از این پُلها استفاده نمیکنند هم گله دارند.
به گفته رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی شهرستان همدان، قانون وظایفی برای عابران پیاده پیش بینی کرده است که اگر از آن تخطی کنند با درصدهای متفاوتی مقصر شناخته می شوند؛ مواردی وجود دارد که عابر پیاده 50 درصد مقصر است ویا مواردی مثل تصادف در بلوار ارتش که اوایل هفته جاری عابری از روی نرده های پُل هوایی به پایین پریده بود ودر اثر برخورد با کامیون فوت شده بود، 100 درصد مقصر شناخته شد.
فرخ جمالی تأکید کرد: عابرین موارد قانونی را رعایت نمی کنند، از محل امن عبور نمی کنند و فکر میکنند همه توجهات باید توسط راننده انجام شود.
وی در پاسخ به این پرسش که اگر آسانسور و پله برقی پل های عابر خراب باشد، درصورت تصادف چه برخوردی می شود، گفت: در تصادفات سن عابر، وضعیت جسمانی عابر و وضعیت پُل بررسی می شود و بعد سهم متفاوت برای مقصر تخصیص می دهند.
رئیس سازمان ترافیک شهرداری همدان، هم تعداد پلهای هوایی سطح شهر همدان را 25 پُل شمرد و در پاسخ به این پرسش که چرا آسانسور و پله برقی اغلب پل ها خراب است، گفت: دو سال است که مدیریت پُل ها تحویل مناطق است و شهرداری هر منطقه موظف به پیگیری است.
سید محمد پوروخشوری ادامه داد: استفاده از پله برقی در پل های هوایی منسوخ شده است. درصددیم پله برقی هارا جمع آوری کنیم و آسانسور را جایگزین کنیم.
عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی سینا هم در این باره گفت: پُلهای عابر پیاده قرار بود در نقاط خاصی از شهر باهدف برقراری ایمنی شهروندان باشند اما به مرور میبینیم به دلیل بالا بودن هزینه تحویل و نگهداری، بسته یا خراب هستند و با توجه به اینکه جامعه به سمت سالمند محور پیش میرود پُل ها کارایی و سرعت لازم را ندارد. حسن سجاد زاده ادامه داد: خرابی پل های عابر یا تجهیزات آنها ممکن است به دلیل خشونت شهری اتفاق بیفتد و درنتیجه دچار صدمه شود. این موضوع نیاز به بررسی جامع در مدیریت شهری دارد که هم فرایند و دستور عمل مشخصی برای احداث، تعمیر و نگهداری توسط شهرداری انجام شود و هم فرهنگسازی در این زمینه صورت بگیرد.
وی در رابه با قانون تصادف در زیر پُل های عابر پیاده گفت: این قانون اغلب در مرحله اجرا جدی گرفته نمیشود؛ بیشتر مردم هم نسبت به این قانون مطلع نیستند. این قانون اگرچه در کشورهای توسعه یافته وجود دارد اما قبل از اینکه تبدیل به قانون شود نیاز است تدابیر لازم و مشکلاتی که برای پُلها وجود دارد رعایت شده باشد.
سجاد زاده افزود: این قانون خیلی جدی گرفته نمیشود و توسط قانونگذارها عملی نمیشود. با استناد به این قانون میشود تا حد زیادی از خسارتها جلوگیری کنیم.
پُلها اگر به هر دلیلی فاقد امکاناتی مانند پله برقی باشند، شهروند صدمه دیده میتواند شاکی شود. زیر ساخت این قانون باید فراهم شود و به طبع فرهنگ ترافیک، فرهنگ آموزش و اطلاعرسانی به مردم هم در این قانون دیده شود که پُلها بتوانند کارایی لازم را داشته باشند.
وی ادامه داد: پُلهای عابر پیاده مسئلهای است که با ترافیک و نداشتن الگوی ترافیک یا نداشتن رویکرد حمل و نقل پیاده ارتباط مستقیمی دارد. امروزه خیابانهای های پراز خودرو مجالی برای حرکت انسانها نگذاشته است. ترافیک، ماشین و فصل مدارس اهمیت این پلها دو برابر میشود اینها مسائلی است که در قلمرو مدیریت شهری باید به جد مورد توجه قرار گیرد.
سجاد زاده گفت:مدیریت شهری باید بر سیستم حمل و نقل عمومی، حمل و نقل سبز، محورهای پیادهرو رویکرد محله محوری کار کند امیدواریم یک طرح و سند جامع ترافیکی شهرداری تهیه کند که این مسائل در چارچوب کلان دیده شود.
