پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

چرا در برنامه کاندیداها نشانه‌ای از فرهنگ نیست؟

حوزه بدون نان و رأی!

سال‌های قبل، وقتی شبِ انتخابات می‌شد، کاندیداهای محترم شورای شهر همدان، کمی به خودشان زحمت می‌دادند و از فرهنگ و هنر هم حرف می‌زدند. آن وقت‌ها، آقا یا خانم کاندیدا برای اینکه دل نویسنده و شاعر و بازیگر و نقاش و روشنفکر را هم به دست بیاورد، به جمع‌شان می‌رفت یا از مشکلات آنها حرف می‌زد. میراث و گردشگری هم موضوعات دیگری بودند که آقا یا خانم کاندیدا می‌توانست از آنها کمک بگیرد و خودش را به‌روز، دغدغه‌مند، اهل فرهنگ و روشنفکر نشان بدهد. این روند از اوایل دهه 80 تا همین امروز، روز به روز کمتر شد. نه آنکه آنهایی که می‌خواستند وارد شورا شوند، از شعارگرایی توبه کرده بودند، بلکه برعکس، حالا حرف زدن از فرهنگ و هنر برایشان نان و آبی نداشت!
حالا بعد بیست و خرده‌ای سال از نخستین انتخابات شوراهای شهر و روستا، حرف زدن از هنر و دغدغه هنرمندان را داشتن، به حداقل خودش رسیده است. دوستان محترمی که امسال می‌خواهند وارد شورای همدان شوند، نه علاقه‌ای دارند و نه تبحری که از سینما و مشکلاتش، تئاتر و گرفتاری‌هایش، کتاب و زجر انتشارش و نقاشی و درد نمایش‌اش حرفی بزنند. در حقیقت دیگر جامعه هنرمندان همدان، برای هیچکس اولویت نیست. اما برخلاف تفکر این آقایان و خانم‌ها، ریشه همه دردها و همه درمان‌ها همچنان از فرهنگ و هنر می‌گذرد. این حقیقتی است که چه آقایان و خانم‌ها دوست داشته باشند و چه نداشته باشند، صادق است.
این نوشته البته نه خطاب به کاندیداها است که این روزها مثل روزهای قبل مجال خواندن ندارند" که اگر داشتند وضعمان چنین نبود" و نه برای هنرمندان که با مشکلات فراوان یا کار می‌کنند یا یک گوشه می‌نشینند و غصه می‌خورند و یا بساطشان را جمع می‌کنند و مهاجر پایتخت می‌شوند. این نوشته و در ادامه آن، سؤالاتی کوتاه اما مهم و جان‌دار، برای آنهایی نوشته شده که قصد انتخاب دارند و در پی یافتن اصلح هستند.
پیش از خواندن این چند سؤال اما یادمان نرود که اهل سیاست، آدم‌هایش را با سیاست‌ورزی می‌شناسد و اهل اقتصاد با تز و برنامه و عدد. اهل هنر و فرهنگ اما آدم‌ها را با کتابی که می‌خوانند، فیلمی که می‌بینند، شعری که دوست دارند و ایده‌ای که برای جان دادن به فرهنگ و هنر دارند خواهد شناخت. شعار دادن و گفتن اینکه فرهنگ مهم است و باید به آن توجه کرد و همدان شهر ادیبان است و قس علی هذا، ساده‌ترین کار است. حقیقت اما نه با شعارهای انتخاباتی که با پاسخ به این سؤالات ساده مشخص می‌شود.
اول: مشکل اصلی هنر همدان را چه می‌دانید؟ به این سوال فکر کرده‌اید که چطور می شود وضعیت فرهنگی شهر را با تکیه بر حمایت از اهل هنر بهبود ببخشید؟
دوم: آخرین‌بار که با گروهی از هنرمندان صحبت کردید چه بود و چه شنیدید و چه پاسخ دادید؟ می‌دانید مشکل‌شان در این روزهای کرونایی چیست؟
سوم: نظرتان درباره سینمای همدان و آثاری که تولید می‌کند چیست؟ خبر دارید بچه‌های فیلمساز همدان الان چه روزگاری می‌گذرانند؟
چهارم: با کدام یک از بزرگان ادب همدان نشسته‌اید و به حرفهای‌شان گوش داده‌اید؟ آیا می‌دانید مشکلات اهل قلم چیست و چطور می‌شود کمک کرد تا قلمشان پرجان‌تر شود؟ آخرین کتاب که خواندید چه بود و آثار کدام نویسنده را دوست دارید؟ از مشکلات نشر خبر دارید؟
پنجم: برای شناساندن اندیشه مفاخر همدانی به جوانان و مردم چه فکر می‌کنید؟ اصلاً کدام یک از این مفاخر را می‌شناسید و دو خط از آثارشان را خوانده‌اید؟
ششم: می‌دانید در سال‌های گذشته چند کنسرت در همدان برگزار شده و چند کنسرت برگزار نشده است؟ اصولا ًموسیقی گوش می‌دهید؟ ساز می‌شناسید؟ کنسرت رفته‌اید؟ می‌دانید چند نفر در همدان موسیقی همه زندگیشان است و از آن نان می‌خورند و کرونا نابودشان کرده است؟

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس