پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

محمد نیکبخت شهید سال سپاه ناحیه همدان شد

محمد نیکبخت، رزمنده ای که خود را سرباز در گهواره امام خمینی(ره) می‌دانست، از سوی سپاه ناحیه به عنوان شهید سال ۱۴۰۰ همدان معرفی شد.
درست یک هفته مانده به میلاد حضرت زهرا(س) در هجدهمین روز از گرمای مردادماه سال ۴۴ هجری خورشیدی نوزادی پا به جهان گذاشت که قرار بود جزء سربازانی باشد که امام خمینی(ره) آنان را سربازان در گهواره اش خوانده بودند.
به گزارش فارس، سال ۵۹ سالی بود که او در پایه اول دبیرستان مشغول به تحصیل بود. آن سال را در دبیرستان شریعتی با رتبه دوم به پایان رساند اما چون در همان روزها گروهک‌ها سعی در جلب نظر وی داشتند و در برابر مقاومت های او موجبات نگرانی خانواده اش را فراهم می‌کردند. تصمیم گرفت بقیه تحصیلات خود را در دبیرستان علویان ادامه دهد.
پس از سال دوم دبیرستان برای اولین بار از طرف هیأت کشتی به اردوی فرهنگی ورزشی وحدت که در تهران برگزار می‌شد اعزام شد، اما داشتن استعداد و روحیه پرکار در آنجا نیز او را به خوبی نسبت به دیگران متمایز کرد در اردوهای وحدت بود که از نظر کار های رزمی ورزشی و هنری آموزش دید و خطاطی را نیز از همان جا با خود برای انجمن اسلامی دبیرستان به ارمغان آورد.
فعالیت های وی در زمینه‌های مختلف هر روز بیشتر و بیشتر می‌شد و گروهک‌ها نیز هر روز با ترفندی سعی در شناسایی وی و خانه و خانواده اش داشتند تا اینکه شبی در همدان که برای تمرین به باشگاه کشتی رفته بود پسرخاله هایش که وی را همراهی می کردند متوجه می‌شوند دو نفر مسلح دنبال او می‌گردند و از هر کسی که می توانند سراغش را می‌گیرند یکی از آنها سعی می کنند سر صحبت را با افراد مسلح باز کند اما قبل از آن از صحبت‌های آنها متوجه می‌شود که آنان قصد ترور محمد را دارند با هوشیاری و همراهی برادرش، او را متوجه کرده و از محل دور می‌کنند و خانواده او را در جریان می‌گذارند.
همین اتفاق باعث می‌شود که محمد حضور در جبهه را به ماندن در همدان ترجیح دهد و در پاسخ بی‌تابی‌های مادرش بگوید: جبهه برای من امن تر است، نگران نباش.
مادرش تعریف می‌کند «آن سال‌های آخر بود که آمده بود چند روزی را در کنارمان بماند لباس‌های نویی برایش خریده بودم و مدام تاکید می‌کردم که حداقل حتی هنگام سال تحویل، لباس‌های قدیمی را با لباس‌های نو عوض کند اما در نهایت تنها لباس های خود را با لباس های قدیمی پدرش عوض کرد و گفت: خیلی‌ها را می‌شناسم که همین را هم ندارند عید واقعی زمانی که جنگی در کار نباشد و جنگ تمام شده باشد».
محمد در کنار همه فعالیت‌هایش در ستاد بازسازی سرپل ذهاب مستقر در استانداری همدان مشغول به فعالیت شده بود. در آن زمان به اسم عزیمت به سرپل ذهاب سر از جبهه در می‌آورد و در عملیات شرکت می‌کرد.
دوستانش می گویند یادمان نمی‌رود ماه رمضان و روزهای داغ تابستان در اهواز تا ساعت ۸ شب افطار باز نکرده و همچنان مشغول پر کردن گونه‌ها برای سنگرسازی بود.
پس از مدتی که در ستاد بازسازی سرپل ذهاب مشغول بود به جای عمل به توصیه دیگران برای گرفتن معافیت از سربازی که شامل حالش می شد دفترچه اعزام به خدمت گرفت و در نهایت به عنوان مشمول خدمت سربازی در تیپ انصارالحسین همدان به خدمت رسمی سپاه درآمد تا این بار نیز ثابت کند که لباس سربازی را به قامت مردانگی دوختند.
در دوران سربازی همواره به حضور در جبهه علاقه داشت و از هر فرصتی برای اعزام استفاده می‌کرد و اگر از او می خواستند تا با تکیه بر تجربه هایش در همدان مشغول سربازی شود با صراحت اعلام می‌کرد: «که من آدم پشت میزنشین نیستم و نمی‌توانم از جبهه دست بردارم، من همان سرباز در گهواره سال چهل و دویی هستم که امام می‌گفت.. پس باید سربازی کنم.
آخرین عملیاتی که در آن حضور داشت ...عملیات والفجر ۸ در سال ۶۴ بود. علی چیت سازیان فرمانده اطلاعات عملیات لشکر ۳۲ انصارالحسین در خصوص آن روزها گفته است: محمد آنقدر از دشمن کشته گرفته بود و ارابه‌های آنها را از کار انداخت که ما قادر به شمارش آن نبودیم و هر جا نیاز به شکار تانک های بعثی بود محمدنیازمندی ما را برطرف می‌کرد..با شهادت محمد ستون لشکر ما فرو ریخت.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس