پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

چند خطی با آقایان کاندیدای ریاست جمهوری

تویِ سر فرهنگ و هنر نزنید

آدم با امید زنده است. بگذارید یک‌بار دیگر شانس‌مان را امتحان کنیم. خدا را چه دیدید. شاید این بار کسی به حرف‌مان گوش داد و فکر کرد که: «بله آقا! درست است! هر تغییر و بهبودی در اقتصاد و سیاست از فرهنگ می‌گذرد! موافقم و البته برنامه دقیق و با جزئیات دارم.»
ابتدا یک خواهش داشتم: حالا که نامزدهای گرامی مشغول بحث و صحبت درباره اقتصاد هستند و شعارهای جذابی هم می‌دهند، لطفاً آن وسط‌ها چند ثانیه هم برای حرف‌های دیگر جا بگذارند. درست است که اقتصاد مهم است و شکم خالی فرهنگ سرش نمی‌شود، اما باور بفرمایید ماجرا چیز دیگری است. یعنی از شما بزرگواران خواهش داریم ماجرا را یک‌جور دیگر ببینید و آنقدر توی سر فرهنگ نزنید.
راستش هنرمندان و اهالی فرهنگ، تعریف‌شان از خیلی موضوعات با شما بزرگواران کمی فرق دارد. فرهنگ یعنی ادبیات، شعر، موسیقی، سینما، نمایش، نقاشی و موضوعاتی مثل اینها. در حقیقت این بخش ها در مجموع بنیان فرهنگ مملکت را درست می کنند. پس اگر صحبت از فرهنگ و هنر می‌کنید و برنامه‌های‌تان را شرح می‌دهید، بفرمایید که مشخصاً قرار است برای این موضوعات چه کنید.
1- سینمای ایران نفس‌های آخرش را می‌کشد. کرونا همه چیز را به تعطیلی کشانده. فقط آنهایی دارند همچنان کار می‌کنند که پول دارند و سرمایه‌گذار گردن‌کلفت پشت‌شان است.
سینمای جوان حالا یک شوخی بیشتر نیست. در این وضعیت برنامه‌تان برای سینمای مملکت چیست؟ پیشنهاد می‌کنم این موضوع را در مناظره‌ها هم مطرح کنید. قبلش هم لطف بفرمایید اسم 4 تا فیلم که در ده سال اخیر دیده‌اید را بگویید.
2- تا به حال تئاتر رفته‌اید؟ می‌دانید وقتی صحنه تاریک می‌شود تا بازیگرها روی سن بیایند و نمایش را آغاز کنند، آدم صدای نفس‌های بغل دستی‌اش را می‌شنود و اینجا دقیقاً همان لحظه‌ای است که معجزه تئاتر اتفاق می‌افتد؟ خبر دارید که تئاتر کشور چه حال و روزی دارد؟ می‌دانید بازیگران و عواملی که نان شب‌شان از این راه بود الان دارند چه کار می‌کنند؟ مطمئن هستم که نمی‌دانید.
3- موسیقی؟ بگذریم.
4- قیمت کتاب و مجله سر به فلک گذاشته است. ناشرانی را می‌شناسم که دارند دم و دستگاه‌شان را می‌فروشند تا بگذارند در بانک و سودش را بگیرند. عطای کار فرهنگی را به لقایش بخشیده‌اند. آنقدر عذاب کشیدند و زجر دیدند که قید هر چه چاپ و کتاب و فرهنگ است را زده‌اند. برای این قشر که اتفاقاً صدای‌شان ضعیف‌تر است و اصولاً رسانه‌ای هم نیستند چه فکری دارید؟
5- اگر کسی از شما به عنوان فردی که می‌خواهد رئیس‌جمهور مملکت شود، سؤال کند که می‌دانید در حال‌حاضر هنرمندانی که در زمینه نقاشی و خوشنویسی کار می‌کنند همه افسرده و خسته هستند، چه جوابی و مهمتر از آنچه برنامه‌ای دارید که ارائه کنید؟
آدم به امید زنده است. یک‌بار دیگر شانس‌مان را امتحان کنیم به این آرزو که کسی صدای اهالی فرهنگ و هنر را بشنوند. می‌دانم که اقتصاد اولویت است، اما فراموش نکنیم که در همه این سال‌ها فرهنگ و هنر برای آقایان موضوعی درجه 2 بوده است. امیدوارم امسال اینطور نباشد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس