پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

نقاش همدانی در گفت‌وگو با همدان‌پیام:

نقاشی جلادهنده روح و روان

نویسنده : حیدر عبداللهی

■ همدان دارای نقاشان ماهر بسیاری است که متأسفانه مهاجرت کرده‌اند
■ هنر نیز می‌تواند موجب درآمد و سودآوری شود

سعید دولتی، یکی از نقاشان مطرح در همدان است. او متولد سال 1355 و رئیس انجمن هنرهای تجسمی استان و دانش‌آموخته کارشناسی ارشد نقاشی در دانشکده هنر دانشگاه تهران است. دولتی همچنین دارای مدرک ممتاز خوشنویسی از انجمن خوشنویسان کشور است. وی تاکنون آثار هنری زیادی خلق کرده و نمایشگاه‌های داخلی و بین‌المللی مختلفی برگزار کرده است. در همین رابطه با این هنرمند همدانی گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه آن را می‌خوانید:

در مورد انجمن هنرهای تجسمی استان توضیح بفرمایید و اینکه از چه سالی فعالیت خودش را آغاز کرده است؟
این انجمن از سال 1382 فعالیت خودش را آغاز کرد و برگزاری نمایشگاه‌ها، جشنواره‌ها، همایش‌ها و کارگاه‌های هنری را بر عهده دارد. همچنین در این انجمن کشف استعداد و هدایت تحصیلی هنرجوها نیز صورت می‌گیرد که به آنها راهنمایی‌های لازم درخصوص اینکه به چه سبک و روشی کارشان را ادامه بدهند، داده می‌شود. این موارد جزو وظایف تعریف شده نیست، اما ما در انجمن آنها را انجام می‌دهیم و به هنرجوها کمک‌های لازم را ارائه می‌دهیم.

از چه سالی آغاز به فعالیت نقاشی کردید و تاکنون چه آثاری خلق و چه نمایشگاه‌هایی برگزار کرده‌اید؟
از سال 1374 هنگامی که به دانشگاه راه پیدا کردم، فعالیت هنری‌ام را آغاز کردم و تا مقطع کارشناسی ارشد تحصیلاتم را ادامه دادم و در کنار آن فعالیت‌های هنری‌ام را ادامه می‌دادم و کارگاه‌های نقاشی را برگزار می‌کردم. همچنین نمایشگاه‌های داخلی و خارجی مختلفی را برگزار کرده‌ام که استقبال نمایشگاه‌های خارجی نسبت به داخلی بهتر بوده است؛ چون آنها نگاه بهتری نسبت به مسائل هنری دارند و برای آن اهمیت قائل می‌شوند، ولی متأسفانه در ایران به دلیل مشکلات اقتصادی مردم اهمیت کمتری به مسائل هنری می‌دهند.
متاسفانه در ایران مسائل اقتصادی در اولویت است و مردم پس از رفع کردن این مسائل، به هنر روی می‌آورند. در فرانسه قانونی گذاشته‌اند که باید به ازای هر اتاق یک تابلوی هنری وجود داشته باشد که به نوعی این امر نماد فرهنگ و هنردوستی است، اما در ایران این‌گونه نیست و می‌شود تفاوت‌ها را با این گونه مسائل فهمید.

در حوزه هنر نقاشی چه سبکی دارید و از چه کسانی پیروی می‌کنید؟
به خاطر اینکه تحصیلاتم در دانشکده هنر تهران بوده، سبک من مدرن و انتزاعی است. سبک مدرن و انتزاعی یک مرحله فراتر از سبک رئالیستی است و در آن روش‌های گسترده‌تری وجود دارد. در دنیای مدرن با توجه به استفاده از ترکیب‌ها، تصویرها و خلاقیت‌های مختلف هر کسی می‎تواند برداشت خودش را در مورد آن اثر هنری داشته باشد که همین آزادی انتخاب تصویر و برداشت می‌تواند ویژگی سبک مدرن باشد. برای مثال هنرمند در این سبک می‌تواند به وسیله ضربه‌های قلم و نوع رنگ‌آمیزی تصویری را به وجود بیاورد که هر چند تصویر پاییز نیست، ولی ما می‌توانیم با استفاده از نوع رنگ‌آمیزی آن به خزان پی ببریم سبک رئالیستی نیز یک سبک دوربین محسوب می‌شود که در این حوزه خلاقیت و تکنیک نقش مؤثری دارد و درواقع چهره واقعی اشیا و عناصر طبیعی در آن کشیده می‌شود.
در این حوزه نیز از استادانی همچون محمدابراهیم جعفری که اکنون به سهراب معاصر ملقب است و ایرج اسکندری تأثیر و از نقاشان دیگری نیز ایده گرفته‌ام.

به نظر شما هنر نقاشی در سطح استان چه جایگاهی دارد؟
در سطح استان نقاشان چیره‌دست و ماهر بسیاری داریم که متأسفانه در همدان نمانده‌اند و به شهرهای دیگر ازجمله تهران نقل مکان کرده‌اند که اگر این نقاش‌ها در همدان می‌ماندند و دیگر نقاش‌ها نیز نمی‌رفتند، فضای عالی و خیلی خوبی در سطح استان داشتیم. همدان در زمینه نقاشی یکی از استان‌های مطرح و قوی در سطح کشور محسوب می‌شود، ولی متأسفانه اساتید زبردست در این حیطه مهاجرت کرده‌اند که این به نوعی ضعف مدیریتی محسوب می‌شود.

چند نوع یا تکنیک نقاشی وجود دارد؟
در نقاشی تکنیک‌هایی همچون رنگ‌روغن، آبرنگ، گواش، پاستل، مدادرنگی، مرکب، سیاه قلم و... و 2 نوع سبک رئالیسم (واقع‌گرایی) و مدرن (تخیلی و ذهنی) وجود دارد.

به نظر شما نقاشی چه نقشی در تعالی ذهن و روح فردی و جمعی دارد؟
درواقع نقاشی صیقل‌دهنده روح و روان افراد بوده و هست و انجام نقاشی آنقدر خوشایند و تأثیرگذار است که حتی روانشناسان کسانی که به افسردگی و ناراحتی دچار می‌شوند را به هنردرمانی و رنگ درمانی ارجاع می‌دهند.
آیا در جامعه ما به نقاشی اهمیت داده می‌شود و اگر این گونه نیست، چرا؟
اهمیت آنچنانی داده نمی‌شود و اکثراً آن را کاری جانبی و غیرضروری می‌دانیم، در حالی که واقعاً اینگونه نیست. متأسفانه در کشور ما به گونه‌ای فرهنگسازی نشده که افرادی که در حوزه‌های هنری گرایش دارند، وارد آن شوند و روی آنها سرمایه‌گذاری شود و فکر می‌کنیم که این رشته سودآور نیست، در حالی که اگر همان شخص به درستی راهنمایی و مدیریت شود، می‌تواند از طریق هنر نیز کسب درآمد و سودآوری داشته باشد.

از افرادی که در این حوزه مشغول به فعالیت هستند، حمایت‌های لازم شده است؟
نه حمایت خاصی نشده و یکسری وام‌های جزئی که داده می‌شود، کفایت نمی‌کند. در برخی کشورها برای آنکه جنبه فرهنگی و هنریشان را قوی‌تر کنند، به هنرمندان مبلغی به عنوان سرانه تعلق می‌گیرد، ولی در کشور ما این گونه نیست.

راهکار شما برای بهبود وضعیت این حوزه چیست؟
مسئولان می‌توانند فضاهای بیشتری را برای آموزش در اختیار هنرمندان قرار بدهند و اینکه موانع و ممیزی‌های راه آنها را بردارند و به هنرمندان فضای بیشتری داده شود و اینکه از آنها حمایت‌های مالی شود تا از راه خودشان خارج نشوند.

در همین زمینه درخواست شما از مردم چیست؟
مردم هم نباید به گونه‌ای فکر کنند که در قبال فرهنگ و هنر کشورشان هیچ مسئولیتی ندارند و آنها نیز می‌توانند با خریدن محصولات تولیدی هنرمندان، از آنها حمایت کنند؛ در ضمن ارزش آثار هنری دستی با ماشینی تفاوت زیادی دارد و با ارزش‌تر است. مردم می‌توانند برای فرهنگ و هنر هزینه کنند و فرزندانشان را برای یادگیری آن سوق دهند تا از خیلی موارد خلاف پیشگیری کنند.

توصیه شما به کسی که می‌خواهد وارد این حیطه شود، چیست؟
صبر، حوصله و پشتکار در این حوزه اهمیت بسیاری دارد و کسی که می‌خواهد وارد این عرصه شود، باید در برابر مشکلات و سختی‌ها صبر داشته باشد و به هر بادی نلرزد تا به جایگاه واقعی و موفقیت خودشان برسند.

در پایان اگر نظر خاصی دارید، بیان بفرمایید؟
از مسئولان و مردم درخواست دارم که برای حوزه فرهنگ و هنر اهمیت بیشتری قائل شوند و مطمئن باشند که هزینه در این عرصه در آینده‌ای نزدیک سودآوری بیشتری برای جامعه خواهد داشت.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس