پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

رخت‌آویز، جان ورزشکار 12 ساله را گرفت

■ هشدار از غفلت آسیب به کودکان در بازی و ورزش

این چندمین‌بار است که خبر مرگ کودکی از همدان در یک ماه اخیر خبرساز می‌شود. هنوز ماجرای زیرگرفتن نوه 18 ماهه همدانی توسط پدربزرگش از ذهن‌ها بیرون نرفته که پنجشنبه هفته گذشته خبر می‌رسد، نوجوان 12 ساله‌ای به دلیل انجام حرکات ورزشی جان خود را از دست می‌دهد آن هم در خانه خود یعنی امن‌ترین جایی که در دنیا برای هر فرد وجود دارد.
ظهر پنجشنبه گذشته بود که خبر آمد، نوجوان 12 ساله همدانی که در رشته ژیمناستیک فعالیت ورزشی داشته است بر اثر خفگی درست زمانی که بر روی بالکن خانه خود مشغول تمرین حرکات ورزشی بوده، جانش را از دست داده است.
مدیر کل پزشکی قانونی مکان وقوع این حادثه تلخ را در یکی از روستاهای شهر همدان عنوان کرده است و گفته که در زمان انجام یکی از حرکات ورزشی توسط این نوجوان، متأسفانه گردن او بین حلقه طناب رخت‌آویز گیر می‌کند و به علت مسدود شدن مسیر تنفس و شوک وارد شده به گردن جان خود را از دست می‌دهد.
آرتین کمالی افزوده است: پس از گزارش بروز این اتفاق با حضور پلیس در صحنه و انتقال جسد به پزشکی قانونی و معاینات دقیق پزشکان مشخص شد که مرگ این پسر نوجوان به علت خفگی ناشی از حادثه بوده است.
کمالی ادامه داد: گزارش نتیجه معاینه جسد و علت مرگ در اختیار قاضی قرار گرفته است و همچنین جسد این نوجوان تحویل خانواده اش داده شده است. اما نکته قابل تأمل در این حادثه، فارغ از اینکه ماهیت و اصل ماجرا بر اثر غفلت فرد متوفی رخ داده است شاید ذکر این مطلب باشد که توجه به تأسیس امکانات و زیرساخت‌های ورزشی در روستاهای دور افتاده و شهرستان‌های کم بضاعت استان، یکی از مهم‌ترین مواردی است که باید برای تأمین امنیت و سلامت کودکان مشتاق به انجام فعالیت‌های ورزشی به آن پرداخته شود.
از طرفی در برخی روستاها، زمین‌های روباز ورزشی احداث شده اما دولت و تربیت بدنی توانایی پرداخت هزینه نگهبان و تعمیرات را ندارند بنابراین اگر دهیاران خانه و مکان مسقفی را با توجه به قوانین بتوانند برای ورزش کودکان و نوجوانان در نظر بگیرند، شاید بتوان امکانات و وسایل مورد نیاز را در اختیار روستا قرار داد تا حداقل پرکردن اوقات فراغت کودکان و نوجوانان در فصل تابستان با محوریت ورزش، با امنیت بیشتری انجام شود
مرگ نوجوان 12 ساله زیمناستیک‌کار همدان حادثه تلخی است که هشدار می‌دهد با توجه به آسان شدن شرایط از شدت بیماری کرونا و شروع فصل تابستان، ورزش یکی از علاقمندی‌های کودکان و نوجوانان برای پرکردن اوقات فراغتشان به شمار می‌رود.
بنابراین در ورزش‌های خاصی نظیر اسکیت نمایشی، شنا، ژیمناستیک، کودکان تمرینات منظم خود را از زمانی آغاز می‌کنند که تنها پنج تا شش سال دارند و ورزش‌های برخوردی نظیر فوتبال، حتی در سنین پایین‌تر آغاز می‌شود که نیازمند توجه و حساسیت بیشتری برای حفظ سلامتی آنها است.
شوربختانه در یک دهه گذشته کودکان و نوجوانان کم‌سن و ‌سال هنگام ورزش و بازی جانشان را از دست داده‌اند، بچه‌هایی که حتی به سن قانونی «١٨سال» هم نرسیده‌اند. عده‌ای از آنها یا دچار غرق‌شدگی در استخرها شده‌اند یا در حین انجام ورزشی‌های رزمی آسیب‌های سخت جسمی دیده‌اند.

قانون درباره صدمات و مرگ‌های ورزشی چه می‌گوید؟
بر اساس ماده یک قانون مسئولیت مدنی که می‌گوید، «هرکس بدون مجوز قانونی، به صورت عمدی یا در نتیجه بی‌احتیاطی به جان یا سلامتی یا مال یا آزادی یا حیثیت یا شهرت تجاری یا هر حق دیگر که به موجب قانون برای افراد ایجاد شده، لطمه‌ای وارد کند که موجب ضرر مادی یا معنوی شود، مسئول جبران خسارت ناشی از عمل خواهد‌ بود»، در حوادث ورزشی ابتدا به ذهن می‌رسد که فقط انجام کار، مصداق بارز مسئولیت مدنی است، درحالی‌که ترک فعل نیز دارای موضوعیت است. بر همین اساس مربیان، سرپرستان و داوران ورزشی که مکلف به مراقبت از ورزشکاران هستند هرگاه از انجام وظایف محوله خودداری کنند، درصورتی که به ایجاد حادثه منتهی شود، مسئول خواهند بود.
همچنین معلم ورزش که نسبت به دانش‌آموزان نابالغ در صورت تقصیر ضامن خواهد بود، چنانچه ماده 7 قانون مسئولیت مدنی می‌گوید،«کسی که نگهداری یا مواظبت مجنون یا صغیر، بر اساس قانون یا برحسب قرارداد به عهده او باشد، درصورت تقصیر درنگهداری یا مواظبت، مسئول جبران زیان وارده از ناحیه مجنون یا صغیر می‌باشد» همچنین مربی فوتبال در مدرسه یا هر رشته ورزشی دیگری که درصورت قصور از انجام وظیفه موجب مصدومیت ورزشکار نابالغ شود، ضامن خواهد بود و در سایر موارد طبق قانون مسئولیت مدنی با او برخورد می‌شود.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس