پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

اشک‌های یک اسطوره

پایان آخرین رویــــای بزرگ

وقتی آنتونی تیلور سوت پایان دیدار پرتغال و اسپانیا را در دالاس به صدا درآورد، کریستیانو رونالدو با چهره‌ای بهت زده آرام قدم برداشت، سرش را پایین انداخت و اشک‌هایش جاری شد. تصویری که در همان لحظه به یکی از ماندگارترین قاب‌های جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل شد، تصویر مردی که تقریباً همه افتخارات فوتبال را فتح کرده، اما جام جهانی همچنان دست‌نیافتنی‌ترین رؤیای دوران حرفه‌ای‌اش باقی مانده است.
پرتغال تا واپسین ثانیه‌ها برابر اسپانیای آماده و منظم مقاومت کرد. شاگردان روبرتو مارتینز با دفاعی فشرده و درخشش دیوگو کاستا بارها حملات لاروخا را دفع کردند و همه چیز از کشیده شدن بازی به وقت‌های اضافه حکایت داشت. اما فوتبال گاهی در یک لحظه همه معادلات را بر هم می‌زند.
در دقیقه ۱+۹۰، میکل مرینو با ضربه‌ای دقیق دروازه پرتغال را باز کرد؛ گلی که نه‌تنها حکم صعود اسپانیا را امضا کرد، بلکه شاید آخرین رؤیای جام جهانی کریستیانو رونالدو را نیز به پایان رساند.
رونالدو در این دیدار، مانند همیشه، تا آخرین لحظه جنگید. هر زمان صاحب توپ شد تلاش کرد جریان بازی را تغییر دهد، روی ارسال‌ها خطرساز بود و چند بار خط دفاع اسپانیا را به دردسر انداخت، اما دفاع منسجم حریف و درخشش اونای سیمون اجازه نداد ستاره پرتغال تفاوت را رقم بزند.
این جام جهانی برای رونالدو فقط یک تورنمنت دیگر نبود، آخرین فرصت برای رسیدن به تنها جامی بود که جای خالی آن در ویترین افتخاراتش احساس می‌شد. 5توپ طلا، قهرمانی اروپا، لیگ ملت‌های اروپا، چندین قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، صدها گل و ده‌ها رکورد تاریخی، همگی نام او را در میان بزرگ‌ترین فوتبالیست‌های تاریخ ثبت کرده‌اند، اما جام جهانی همچنان تنها حسرت بزرگ دوران حرفه‌ای او باقی مانده است.
4سال پیش، لیونل مسی با فتح جام جهانی آرژانتین، آخرین قطعه پازل دوران پرافتخارش را تکمیل کرد. رونالدو نیز امیدوار بود در ۴۱ سالگی پاسخی فوتبالی به آن رقابت تاریخی بدهد و داستان سال‌ها رقابت با مسی را با پایانی متفاوت به سرانجام برساند، اما سرنوشت روایت دیگری برای او نوشته بود.
شاید هنوز هیچ‌کس نتواند با قطعیت درباره آینده رونالدو صحبت کند، اما واقعیت این است که جام جهانی ۲۰۳۰ زمانی برگزار می‌شود که او ۴۵ ساله خواهد بود؛ موضوعی که شانس حضور دوباره‌اش در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان را بسیار دشوار نشان می‌دهد.
به همین دلیل، اشک‌های دالاس بیشتر از آنکه برای یک شکست باشد، رنگ و بوی وداع داشت، وداعی با رؤیایی که بیش از دو دهه برای آن جنگید.
فوتبال بارها ثابت کرده که بی‌رحم است. گاهی بهترین‌ها نیز به همه آنچه شایسته‌اش هستند نمی‌رسند. همان‌طور که تاریخ، یوهان کرویف، فرانس پوشکاش و دیگر اسطوره‌هایی را به یاد دارد که هرگز جام جهانی را بالای سر نبردند، احتمالا نام کریستیانو رونالدو نیز در همین فهرست جاودانه ثبت خواهد شد.
او زمین را با چشمانی اشکبار ترک کرد، اما میراثش با یک شکست یا حتی با نرسیدن به جام جهانی تعریف نمی‌شود. رونالدو بیش از دو دهه در بالاترین سطح فوتبال جهان جنگید، رکورد شکست، تاریخ ساخت و الهام‌بخش میلیون‌ها نفر شد.
شاید جام جهانی هرگز به دستان کریستیانو رونالدو نرسید، اما نام او سال‌ها پس از پایان فوتبالش، همچنان در کنار بزرگترین اسطوره‌های این ورزش خواهد درخشید.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس