پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

گفت‌و‌گوی اختصاصی با داور بین‌المللی فوتبال استان

بیژن حیدری: آرزویم قضاوت در جام‌جهانی است

داور بین‌المللی کشورمان در کوچه پس کوچه‌های شهرستان اسدآباد با توپ فوتبال آشنا شد و خیلی زود با آن انس گرفت.
برادران حیدری در محله‌ای بودند که داور بین‌المللی کشورمان منوچهر نظری رشد کرد.
بیژن حیدری در دنیای بازیگری به جایگاهی دست نیافت اما عشق و علاقه وی و برادرش پیام به فوتبال آنها را از مسیر دیگر به دنبال خود کشاند و دو برادر برای آنکه همچنان در کنار فوتبال باشند داوری فوتبال را انتخاب کردند و قدم به راهی گذاشتند که افق‌های زیبایی در انتظار آنها بود، مهاجرت خانواده حیدری به همدان زمینه‌ساز رشد و ترقی برادران حیدری شد.
بیژن حیدری داور بین‌المللی استان که چندی پیش به‌عنوان بهترین داور سال 98 معرفی شد، در کنار آموزش اولیه داوری و حضور در کلاس‌های آموزشی، تحصیل خود را نیز ادامه داد و در هردو رشته گام‌های موفقیت را یکی پس از دیگری پیمود.
وی امروز یکی از پزشکان خوب ارتوپد است و از داوران بین‌المللی خوب فوتبال استان می‌باشد.
بیژن و پیام حیدری دو برادر از داوران بین‌المللی همدان محسوب می‌شوند و برای فوتبال استان افتخارآفرین هستند.
هر چند فوتبال استان در سطح نخست کشور جایگاهی ندارد اما داوری استان از فوتبال سبقت گرفته و در سطح نخست داوری فوتبال چون ستاره می‌درخشد.
بیژن حیدری سال گذشته قضاوت‌های حساسی را انجام داد که شاه‌گل آنها قضاوت دیدار حساس و پر حاشیه دو تیم بزرگ پایتخت استقلال و پرسپولیس بود.
قضاوت‌های خوب این داور بین‌المللی استان در سال گذشته و کسب عنوان بهترین داور سال بهانه‌آی شد تا گفت‌وگویی با وی انجام دهیم که با هم می‌خوانیم.

داوری فوتبال را از کی و چگونه شروع کردید؟
داوری را در سال 1378 با شرکت در کلاس داوری درجه3 همزمان با نسل جدید داوری استان شروع کردم و بعد کلاس‌های دیگر را سپری کردم که در سال 85 داور ملی شدم و در سال 2015 نیز به جرگه داوران بین‌المللی به همراه برادرم پیام پیوستم و هم‌اکنون مشغول قضاوت در رقابت‌های داخلی و بین‌المللی هستم.
مشوق برادران حیداری به داوری چه کسانی بودند؟
از کودکی علاقه خاصی به داوری فوتبال داشتم و مشوق خاصی نداشتم اما شروع همزمان با برادرم پیام تأثیر بالایی در ادامه کارم داشت و اگر پیام نبود در برهه‌ای برای ادامه کار سست می‌شدم اما پیام انگیزه مرا دوچندان کرد، در شروع کار با توجه به اینکه همزمان تحصیل پزشکی را آغاز کرده بودم، افرادی مرا از ادامه کار داوری نهی می‌کردند و اعتقاد داشتند پزشکی با داوری سنخیت ندارد، در کل کسانی که نهی می‌کردند بیشتر از مشوقین بودند البته آنها نیز صلاح مرا می‌خواستند، اما علاقه وافری به داوری داشتم و همانقدر که برای پزشکی وقت گذاشتم به همان اندازه نیز برای داوری وقت صرف کردم.
امسال شهرآورد پایتخت را سوت زدید، این بازی با دیگر بازی‌ها چه تفاوتی دارد؟
قضاوت دربی تفاوت چندانی نداشت، این سومین دربی بود که قضاوت می،کردم، اما این دیدار با توجه به حساسیت دو تیم و طرفداران پرشمار آنها برایم مهم بود، زیرا این بازی در همه جای ایران و حتی خارج از مرزها تماشاگر دارد و بیشتر دیده می‌شوی اما من تلاش کردم پیش و پس از بازی از این حساسیت موجود به نحو مثبت استفاده کنم و قضاوت خوبی داشته باشم و فکر می‌کنم به خواست خدا بازی را مدیریت و روز موفقی را سپری کردم.
*بهترین سال داوری را سپری کردید و چندین بازی حساس را قضاوت کردید، نظر شما چیست؟
هر سال سعی می‌کنم سال خوبی برای داوری‌ام باشد و اگر روزی بخواهم توقف کنم و درجا بزنم و بی‌انگیزه باشم، آن روز باید از داوری فاصله بگیرم.
حتی اگر چند سال فرصت قضاوت داشته باشم، با‌انگیزه تلاش می‌کنم تا روزبه‌روز بهتر شوم. خطای انسانی در قضاوت همیشه بوده و هست ولی تلاش می‌کنم هر روز کم‌اشتباه‌تر از بازی قبل قضاوت کنم.
وضع داوری استان را چطور ارزیابی می‌کنید؟
در رابطه با داوری استان فکر می‌کنم چند سال رکود داشتیم که علل متفاوتی دارد؛ از جمله پشتوانه‌سازی نکردیم، حمایت نشدیم، تغییرات مکرری را در کمیته داوران استان داشتیم و تنها به فکر روزمرگی بودیم، اگر داوران حمایت می‌شدند و با کمیته داوران فدراسیون رابطه بهتری برقرار می‌کرد، موفق‌تر می‌شدیم. اما اکنون جایگاه داوری ما بد نیست و در لیگ‌های مختلف داوران جوان ما قضاوت می‌کنند، در کشور داوران بین‌المللی که مشغول قضاوت هستند، من و پیام معلق به استان همدان هستیم و هیچوقت خود را از فوتبال این شهر جدا نمی‌دانیم و این برای استان همدان افتخار بزرگی است. اگر خبرنگاران و اهالی فوتبال نبودند شاید بیژن و پیام نیز وجود نداشت، با حمایت‌های اهالی ورزش استان ما نیز رشد کردیم و به این جایگاه رسیدیم.
آیا با پیام رقابت دارید؟
نه رقابتی نیست اما اگر رقابتی نیز باشد به نفع فوتبال و داوری کشور است، البته سعی می‌کنیم قضاوت‌های همدیگر را ببینیم و اشتباهات را به هم گوشزد کنیم و رقابت ناسالمی بین ما وجود ندارد و همیشه با هم تمرین می‌کنیم، با هم در کلاس‌ها شرکت کردیم و با هم به لیست داوران بین‌المللی کشور اضافه شدیم و خانواده نیز خوشحال است که ما در کنار هم هستیم و خدا را شکر تاکنون اتفاقی که موجب رقابت ناسالم بین ما باشد، نیفتاده است.
داوری را تا کجا ادامه خواهی داد؟
دوست دارم روز به روز پیشرفت کنم و بزرگترین آرزویم قضاوت در مسابقات جام جهانی فوتبال است و برای رسیدن به این هدف نهایت تلاشم را خواهم کرد.
برای رشد داوری استان چه پیشنهادی دارید؟
به نظرم باید داوری را به مدارس برد و با تشیکل کلاس‌های داوری در دبیرستان‌ها و دانشگاه‌ها به پرورش داور برای استان اقدام کنیم، همین که از یک کلاس داوری 50 نفره، 5 داور به مدارج بالا برسند، کفایت دارد و باید همچون فوتبال که به تشکیل مدارس فوتبال اقدام می‌کنیم برای داوری نیز انجام دهیم و هیچگاه داوری از فوتبال جدا نیست و با پشتوانه‌سازی امیدوارم به جایگاه بالایی در کشور دست یابیم.
چه خاطرات تلخ و شیرینی از داوری دارید؟
سال گذشته بازی‌های زیادی را قضاوت کردم، مثل پرسپولیس با سپاهان، استقلال با تراکتور، پرسپولیس با تراکتور، پرسپولیس با استقلال، پرسپولیس با ذوب‌آهن، استقلال با ذوب‌آهن، پدیده با سپاهان و تراکتور با پدیده همه برای من جذاب و خاطره‌انگیز هستند و هرگاه در زمین هستم و فوتبال را با تماشاچی قضاوت می‌کنم برای من از خاطرات خوب است و خاطرات بدم نیز مربوط به قضاوت بازی‌های بدون تماشاگر است، اما بدترین خاطره تلخم در سال 98 مربوط به تعطیلی مسابقات بود، زیرا فوتبال جزو خانواده ما است و این روزها دلتنگ این خانواده بزرگ هستم که امیدوارم این بیماری منحوس هرچه زودتر تمام شود و ما دوباره در کنار خانواده بزرگ فوتبال روزهای خوبی را رقم بزنیم.
باتوجه به شیوع کرونا برای حفظ آمادگی تمرین می‌کنید؟
ما تمرینات را متوقف نکردیم، بلکه فضا تغییر کرد و در فضای کمتری تمرین می‌کنم و اگر روزی تمرین نکنم شاداب نیستم، تمرینات قدرتی و استقامتی در خانه و تمرینات هوازی را با دوستان انجام می‌دهیم.
آیا علایق رنگی در قضاوت شما تأثیر داشته است؟
به رنگ خاصی دلبستگی ندارم و اگر حتی برخی داوران در کودکی علایق رنگی داشتند، وقتی داور شدند شرافت خود را با هیچ چیز معامله نمی‌کنند و من به یاد ندارم تعلقات رنگی خدشه به قضاوت داوران داشته باشد زیرا شرافت یک انسان و یک داور با هیچ چیز قابل معامله نیست.
و حرف آخر؟
در پایان نخستین آرزویم این است که خداوند یک انرژی و توان بالایی به افرادی که در خط مقدم مبارزه با کرونا قرار دارند، بدهد و مهم است که این بیماری را شکست بدهیم. هر روز افراد زیادی از بین می‌روند و دوستان، کادر پزشکی و... مبتلا می‌شوند و مثل این است که روزی یک هواپیما سقوط می‌کند و یا چند اتومبیل با هم تصادف مرگبار دارند انشاءا... خدا به کادر درمان نیروی مضاعف بدهد تا این بیماری مهار شود و امیدوارم که همه خانه ماندن را جدی بگیرند و با رعایت توصیه‌های پزشکی این بیماری را مهار کنیم.
در پایان امیدوارم که فوتبال استان به جایگاه بالاتر و لیگ برتر صعود کند و داوران ما نیز به مدارج بالا برسد و امیدوارم که هرچه زودتر به مستطیل سبز برگردیم و روزهای پرنشاطی را کنار هم داشته باشیم.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس