بلوار ارم همدان، سالهاست که بهعنوان یکی از شاخصترین محورهای سبز و گردشگری شهر شناخته میشود؛ مسیری که نهفقط خیابانی برای عبور، بلکه بخشی از حافظهی زیستی و فرهنگی مردم همدان است. اکنون اما، خبر صدور مجوز برای ساخت یک هتل ۱۰ طبقه در قلب این محور، دوباره موجی از نگرانی و اعتراض را در میان شهروندان، فعالان محیطزیست، کارشناسان گردشگری و اصحاب رسانه برانگیخته است.
طرح ساخت هتل در ارم، نخستینبار سالها پیش مطرح شد و به دلیل مخالفتهای کارشناسی و تعارض با ضوابط طرح ترافیک و مطالعات دامنه الوند شمالی، متوقف ماند. اما امروز، در سکوت و بدون اطلاعرسانی شفاف، این پروژه دوباره به جریان افتاده است و تصمیمی که بسیاری آن را تهدیدی برای چهرهی سبز شهر و اعتماد عمومی میدانند در حال اتخاذ است.
در حالی که همدان بر پایه تاریخ، طبیعت و هویت گردشگری خود شناخته میشود، صدور چنین مجوزی پرسشهای جدی درباره نگاه مدیران به مفهوم «توسعه پایدار» برانگیخته است. آیا توسعه یعنی افزودن بر ارتفاع دیوارها، یا پاسداشت افق دید، تنفس شهر و آرامش شهروندان؟
این بیانیه پاسخی است از سوی جمعی از دلسوزان شهر، که میکوشند پیش از آنکه دیر شود، صدای ارم را به گوش تصمیمگیران برسانند. گرچه واقفیم مدیرانی که صاحب اختیار در اتخاذ تصمیمات هستند بنا بر هر دلیلی که قطع یقین منافع مردم شهر در آن دخیل نیست، امضاهای خود را پای برگه درخواست به نام موافقت ثبت کردهاند.
متن بیانیه
بهنام خدای خرد، عدالت و سرسبزی
این روزها، حجم بالایی از دلهره و ناباوری میان مردم همدان، کارشناسان شهری، فعالان گردشگری و محیطزیست، اصحاب رسانه و اساتید دانشگاه پیچیده است. دلهرهای از جنس اندوه و حیرت؛ از شنیدن خبری که بهسختی میتوان باورش کرد: صدور مجوز ساخت یک هتل ۱۰ طبقه در بلوار ارم، قلب سبز و ریهی تنفسی شهر همدان.
این مردم، با صدایی رسا و دلی نگران فریاد میزنند:
«ای مدیران! ای تصمیمگیران! ای صاحبان امضاهای امروز!
بدانید هر تصمیم شما فردا در پیشگاه وجدان عمومی و تاریخ این شهر قضاوت خواهد شد.»
بلوار ارم، تنها یک خیابان نیست؛ حافظه زندهی همدان است، پناهگاه خستگان، مأمن خانوادهها، و یادگار تنفس و زندگی در شهری که هر روز بیش از دیروز گرفتار آلودگی و ازدحام میشود. برای بسیاری از مردم، این بلوار تنها فضای آزاد و سبزی است که میتوانند در آن اندکی از دیوارهای سیمانی فاصله بگیرند.
اما این بلوار که روزگاری به عشق و طراوت شناخته میشد، امروز در معرض تصمیمی قرار گرفته که میتواند بهسادگی نفس آن را ببُرد.
از کدام بخش ارم میتوان گفت؟ از درختان کهنسال و نسیم خنک بر چهرهی مردم؟
از چراغهای شبانهی عباسآباد که از همین بلوار دیده میشود؟ هر برگ این محدوده سندی است از عشق این شهر به زندگی. و حالا قرار است بر این عشق، سایه یک سازه ۱۰ طبقه بیفتد. تصویب چنین طرحی، اگر بیدرنگ متوقف نشود، نهتنها چهره همدان را دگرگون میکند، بلکه اعتماد عمومی به مدیریت استان را نیز فرو میریزد.
سالهاست که کارشناسان و مدیران فنی با دلایل مستند، بر ضرورت حفظ منظر طبیعی و خط آسمان بلوار ارم تأکید کردهاند. همه طرحهای مصوب شهری، این محدوده را منطقهای با ممنوعیت ساختوساز بلندمرتبه معرفی کردهاند. با این حال، در سکوت و پشت درهای بسته، برخی امضاها زده شده که پایههای اعتماد و قانون را میلرزاند.
پرسش روشن مردم این است:
چرا دستگاهی که سالها با این پروژه مخالفت رسمی داشت، بهناگاه و با تغییر یک مدیرکل، به موافق آن تبدیل میشود؟
آیا مدیر جدید، در جریان اسناد و دلایل مخالفتهای کارشناسان پیشین قرار گرفته است؟
اگر هدف، حمایت از سرمایهگذاری است، چرا فقط یک سرمایهگذار از این امتیاز ویژه برخوردار میشود و دیگران سالها پشت در ماندهاند؟ و اگر پاسخ منفی است، بر چه اساسی این پروژه استثنا شده است؟
همدان شهری تاریخی و فرهنگی است که هویت گردشگریاش بر زیبایی طبیعی و توازن محیطی استوار است. توسعه گردشگری در چنین شهری، به معنای حفظ و صیانت از طبیعت و فضاهای عمومی است، نه افزودن دیوار بر دیوار و طبقه بر طبقه.
سرمایهگذاری در گردشگری، اگر به قیمت بریدن نفس شهر تمام شود، دیگر «توسعه» نیست؛ ویرانسازی با مجوز رسمی است.
بلوار ارم، در روزهای تعطیل با ترافیکی سنگین و ازدحام خودروها دستبهگریبان است؛ در همان محور 2 هتل فعال و یک بیمارستان قرار دارد.
کارشناسان بارها هشدار دادهاند که ظرفیت زیستمحیطی و ترافیکی این محدوده، توان پذیرش سازهای چنین حجیم را ندارد. با این شرایط، صدور مجوز برای هتل ۱۰ طبقه نه تصمیمی کارشناسی، بلکه خطایی راهبردی و غیرقابل جبران است.
