پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

گره‌هایی که فقط با دست خودمان باز می‌شود

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

حوادث تلخ هفته‌های گذشته در کشورمان قلب هر هموطن آگاه و دوستدار دین و میهن و آزادگی را به درد آورد.

حوادثی که ظاهر متأثر از بسیاری مشکلات اقتصادی و احساس نابرابری بین طبقات اجتماعی و موانع پیش روی تحقق مطالبات مردمی، به ویژه قشرهای جوان به وجود آمد، اما با شیطنت و موج‌سواری دایه‌های مهربان‌تر از مادر و عناصر رانده شده و خارج نشین تحت حمایت دولت‌های مداخله‌گری که همواره در طول تاریخ چشم طمع به منابع و سرمایه‌های بالقوه میهن عزیزمان داشته‌اند، به کج‌راهه کشیده شد و خشک و تر را با هم با آتش کشید.

این حوادث شوک برانگیز خسارت‌های جانی و مالی غیرقابل جبران و سنگینی بر ساختار انسانی، اجتماعی و اقتصادی کشورمان بر جای گذاشته است که بدون شک قربانیان اصلی آن مثل همیشه قشرهای زحمت‌کش و ضعیف و مزدبگیری هستند که در شرایط دشوار اقتصادی امروز شاید نتوانند به راحتی کمر راست کنند و پاسخگوی هزینه‌های خرد کننده اجاره مسکن، اقساط بانکی، مصارف خورد و خوراک روزانه، مخارج تحصیل فرزندان و خلاصه اینکه ده‌ها خرج و برج و زندگی خود را جفت و جور نمایند.

اما هر چه بود و هر چه هست چنین وضعیتی باید در یک جا به نقطه پایان برسد، چرا که ادامه آن در شرایط کنونی و با توجه به ماهیت پیچیده و مرموز شکل‌گیری حوادث منطقه‌ای، به صلاح کشورمان و مردم رنج‌کشیده نیست و به شدت زیانبار خواهد بود.
اساسی‌ترین لازمه حل و فصل مشکلات کنونی و ایجاد آرامش در جامعه، ورود نهادهای دلسوز و خدمت‌گذار و دانش‌محور به عرصه عمل و انجام آسیب‌شناسی عمیق و اصولی و همچنین ریشه‌یابی بروز مشکلات کنونی است.

لازمه فارغ آمدن بر چنین تلاطم و پیشگیری از حوادث مشابه، تأمل بر عملکرد سازمان‌ها و روش‌های عملی دستگاه‌های اجرایی است.

باید بپذیریم که بسیاری تصمیم‌گیری‌ها و نسخه‌نویسی‌ها برای پیشبرد امور جامعه تا کنون به نتیجه خداپسندانه و رضایت‌آمیز برای طبقات اجتماعی منجر نشده است.

مواردی بسیاری از رویکردهای مدیریتی که در طول دهه‌های گذشته به جای جلب رضایت مردم و روان‌سازی بسترهای اجتماعی بی نتیجه و مخرب بوده است را می‌توان برشمرد که موارد شاخص آن برداشت‌های غلط و سلیقه‌ای از قوانین مدنی در مرحله اجرا و عمل و همچنین فرصت‌طلبی و تجمل‌گرایی برخی مدیران ناخلفی که اهتمام کافی برای حفظ منابع ملی نداشته‌اند می‌باشد.

در گذشته انحراف در اجرای اصل 44 قانون اساسی و برنامه خصوصی سازی و کوچک‌سازی دولت، ضربه‌های مهلکی بر باورهای مردمی وارد ساخت، چرا که نهادهای جایگزین هرگز نتوانستند از چنین منابعی برای خدمت به جامعه و توسعه اجتماعی استفاده کنند.

اکنون کار دشواری نخواهد بود تا با اصلاح برخی قوانین و جبران آزمون و خطاها و اقدام قضایی برای استرداد سرمایه‌های ملی به نفع جامعه، در باورهای زخمی مردم مرهم گذاشته و اعتماد عمومی را ترمیم ساخت.

سرانجام اینکه، این درد و این سوء تفاهم‌ها و این راز سر به مهر باید در همایش و پویش‌های گفت‌وگو محورانه با مشارکت و حضور موثر خود مردم و مداخله حاکمیت به نقطه روشن برسد.

این گره‌ای است که باید با دستان خودمان و صاحبان اصلی کشور که خود مردم هستند و انقلاب بزرگی که دستمایه زندگی و خون انسان‌های شریف و بزرگی از نسل‌های فداکار مرز و بوم ایرانی است، باز شود.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس