کلان شهر همدان با سبقهای تاریخی و خوشنام در ایران دارای ویژگیهای برجسته و بالقوهای در زمینههای شهرسازی و جذابیتهای اقلیمی و تمدن بشری است که اعتباری قابل اعتنا به این شهر نزد هموطنان و بسیاری جهانگردان بخشیده است.
شهر زیبای همدان با برخورداری از صدها اثر و ابنیه تاریخی و همچنین مجموعهای از جذابیتهای سیاحتی در محدودهای منظم از زیرساختهای شهری و طراحیهای مهندسی ، سیمایی درخشانی از شهری قابل توسعه از خود به نمایش میگذارد و بدون اغراق توانسته است به الگویی تحسین برانگیز برای بسیاری از شهرهای در حال رشد کشورمان تبدیل شود.
همدان در عین حال با قابلیت های ناگفته و نانوشته ای که در دهه های اخیر در بستر مهاجرت پذیری از خود بروز داده است ، ناگزیر به لحاظ پدیدههای ناموزون گسترش حاشیه نشینی و هجوم مهاجران استانهای همجوار دچار برخی معضلات و تنگناهای شهر نشینی است که بعضاً چهره مخدوشی از یک شهر ۲۵۰۰ ساله از خود نشان می دهد.
توزیع نارسای زیرساخت ها و امکانات شهر نشینی بخصوص ساخت و سازهای خود سرانه در نقاط نامتوازنی از محله های حاشیه نشین شهر شاید آن چیزی نیست که همدان برای پیشرفت یکنواخت و رو بهجلوی خود حداقل در 3دهه اخیر نیاز داشته است.
در چنین شرایطی رشد جمعیت در مناطق حاشیه نشینی شهر همدان و به تبع آن گسترش مشاغل کاذب دستفروشی و وانت باری که در سطح شهر رسوخ دارد ، بعضاً چهره ای توجیه ناپذیر از معضل تورم بالای بیکاری در همدان معرفی می کند که چنین پدیدهای ناخواسته و بهخودی خود به عوامل خیلی از ناهنجاری های اجتماعی در همدان دامن میزند.
در کنار چنین عواملی حجم سنگین و عنان گسیخته ترافیک نیز صحنه دلگیری از نمایش شهری هر روز سیمای اجتماعی همدان است که این معضل مولود بسیاری از بی نظمیها و تضعیف حقوق شهروندی در نقاط گستردهای از حریمهای مسکونی و همچنین بسترهای کسب و کار مردمی می باشد.
اگر چه معضلاتی نظیر ترافیک شلوغ و بی نظم و همچنین سد معبر توسط خیل دستفروشی ها در معابر پر رفت و آمد شهر و از سویی نیز تجاوز اغلب مغازه داران برای بساط گسترانی در حریم پیاده رو و معابر پر اذحام هسته های مرکزی شهر، گریبانگیر اغلب شهرهای پر جمعیت کشور می باشد ، ولیکن به نظر می آید چنین معضلات در شهری نظیر همدان که بهخصوص فصل تابستان پذیرای خیل مسافران از نقاط مختلف کشورمان می باشد ، نماد پررنگ تری دارد و توی چشم هر تازه واردی به شهر میزند.
در چنین شرایطی بی نظمیهای ترافیکی نه تنها برای میهمانان مسافر بلکه برای خود شهروندان همدانی نیز کسالت آور و مشکل آفرین است که بهبود این شرایط نیازمند برنامه ریزی و چاره جویی اساسی از سوی نهادهای مسئول میباشد.
بی توجهی و رعایت نکردن حریم های عمومی از جمله پارک خود رو در حریم پیاده روها و مکانهای کسب و کار مردم از جانب رانندگان متخلف ،نشانه بارزی از بی نظمی و بهم ریختگی انضباط عمومی در کلان شهر همدان است که چهره ناخوش آیندی از فرهنگ عمومی در این شهر به نمایش می گذارد و زیبنده دلنشین ترین شهر گردشگری کشورمان نمی باشد.
گلایه مندان اصلی بی نظمی ها و چهره بلبشوی ترافیکی و سد معبرهای گسترده در همدان خود شهروندان و مردمان اصیل این کهن شهر هستند و بارها این موضوع را در محافل خود مطرح می کنند که چرا نباید از نظم عمومی که منشأ اصلی آرامش و سلامتی زیست محیطی است برخودار باشیم.
