با گذشت یکسال از فعالیت مسعود پزشکیان در ریاست جمهوری این نکته را روشن کرده که وی شبیهترین چهره در بین مسئولان به مردم عادی به ویژه در سخن گفتن است.
او صریح و رک سخن میگوید و شفافیت او به حدی است که به نظر میرسد هیچ موضوعی برای پنهانکاری، دارای محرمانگی و ... ندارد و همه را صادقانه بیان می کند.
شیوهای که رقبای او نمیپسندند و او را با الفاظی که نمیتوان نوشت، ساده پنداشته و حتی به دنبال اجرای طرح نداشتن کفایت رئیسجمهور به دلیل همین رفتار هستند.
هر چند برداشت از این حرکات دیکته جایگاه در قدرت این گروه اقلیت در کشور به رئیسجمهوری است که پس از جنگ و درسایه انسجام ایجاد شده و کنار رفتن این افراد از صحنه احساس میکرد وفاق، جواب داده و حالا وقت حل و فصل کردن تمام مسائل کشور با جهان است.
حالا پزشکیان بهتر از هر کسی میداند که گفتمان وفاق او دارد به نداشتن کفایت سیاسی رئیسجمهور منجر میشود و اگر فکری برای اصلاح نکند، شاید از صحنه سیاسی کشور عزل شود تا دیگر خبری از گفتمان وفاق هم نباشد.
شاید به همین دلیل است که او با صراحت بیشتری از مطالبات مردم سخن میگوید.
پزشکیان این بار از یک مطالبه تاریخی مردم به ویژه در مناطق محروم سخن گفته و هم زبان با مردم گفته است؛ «مدیر پروازی به درد نمیخورد»
او در ادامه این هم بیانی با مردم گفته است«از کارشناسان و نیروهای متخصص بومی در اجرای پروژهها در استانهای مختلف استفاده شود. اولویت باید با کارشناسان و کارکنان بومی منطقه باشد؛ مدیر پروازی به درد نمیخورد و باید از استفاده مدیران پروازی دست برداریم.»
مدیر پروازی به ویژه در مناطق محروم معضلی است که مردم چند سالی است گرفتار آن شدهاند و تاکنون کسی در مقام مسئولیت به این صراحت از بهدردنخور بودن این نوع مدیران سخن نگفته بود.
مدیران پروازی با مستقر نشدن در محل خدمت نه تنها شناخت درستی از محل خدمت پیدا نمیکنند بلکه هزینهها را نیز افزایش داده و علاوه بر هزینههای رفت و آمد هر رفت و آمد خود را نیز به نوعی ماموریت حساب کرده و هزینه آن را نیز بر بیت المال تحمیل میکنند.
علاوه بر این مدیر پروازی موجب از دست رفتن انگیزه در نیروهای بومی نیز میشود زیرا آنها میبینند توان و داشتههای آنها برای مدیریت در سایه پرواز مدیران پروازی قرار گرفته است و آنها در مواردی برای کارهای ساده نیز هم ولایتیهای خود را به کار میگیرند و به نیروهای بومی هم توجه ندارند.
در استان همدان استاندار را نمیتوان مدیر پروازی محسوب کرد زیرا خانواده او از روز نخست در استان مستقر شدهاند و رفت وآمدی پروازی به صورت هفتگی یا روزانه ندارند اما استان مدیر پروازی کم ندارد از مدیران چند مجموعه اقتصادی دولتی که به دلیل پرواز معمولاً قریب یکصد روز از سال در استان حضور ندارند تا مدیران شهرستانها که به شرط رفت و آمد و نه استقرار در شهرستانها مسئول شدهاند.
با توجه به دستور رئیسجمهور ادامه این وضعیت دیگر قابل قبول نیست و به کارگیری افراد در سمتهای مدیریتی باید با شرایطی باشد که رئیسجمهور اعلام کرده است یعنی اولویت با بومیها و در مرحله بعدی اولویت با ساکنین منطقه تحت مدیریت باشد.
اجرای این دستور با نظارت ویژه استاندار میتواند هم هزینههای دولت محلی در استان را کاهش دهد و هم رضایت مردم از دولت را افزایش داده و انگیزهای برای نیروهای بومی در راستای خدمت و قرار گرفتن در مدیریتها باشد.
