پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

با شما

اگر روزی رئیس جمهور شوم

باتوجه به اینکه بسیاری از کودکان و نوجوانان همواره با آرزوی فرداهای خود رویاپرورانی می‌کنند و گاهی خود را خلبان و پزشک و گاهی وزیر و وکیل می‌بینند بر آن شدیم تا در روزنامه همدان پیام فضایی را برای این گروه از جامعه در نظر بگیریم و از آنجا که چیزی به انتخابات نمانده است رئیس جمهور شدن را از زبان آنان بشنویم و بشناسیم. از همینرو از کلیه کودکان، نوجوانان و دانش آموزان همدانی دعوت می‌کنیم تا برای ما بنویسند که اگر روزی رئیس جمهور شوند چه می‌کنند؟
برای نخستین شماره هم رئیس جمهور شدن را از نگاه امیرعلی مصطفایی از کرمانشاه می‌بینیم و می‌خوانیم.
اینروزها همه از رئیس جمهور حرف میزنند . مادرم میگوید هر ۴ سال یکبار چند نفر آدم مهم کشور میروند وزارت کشور خودشان را داوطلب میکنند تا مردم بین آنها یکی را که بهتر است انتخاب کنند .
داستان این انتخاب مثل مبصر شدن در کلاس است همیشه چند نفر که از همه بهترند میروند پایین کلاس می ایستند تا بقیه یکی از آنها را انتخاب کنند . بعد آن انتخاب او خیلی مهم میشود و همه مثل معلم از قدرتش حساب میبرند .
من هم دیروز در فکر خودم رفتم وزارت کشور و خودم را به عنوان یک آدم مهم معرفی کردم تا بتوانم رئیس جمهور شوم .
فکر کردم اگر رئیس جمهور بشوم حواسم باشد که حتما ادم خوبی هستم که مردم من را انتخاب کردند. یا حواسم باشد که رئیس جمهور وقتی رئیس جمهور است که مردم او را قبول دارد و خدایی چه کیفی میدهد در بین آدمهای کشور همه مرا قبول داشته باشند و من رئیس جمهور کشورم باشم. اصلا رئیس جمهور می شوم که حرفهای مردم کشورم را که آن دورتر ها زندگی میکنند گوش کنم. بعد به وزیران و مدیرانی که انتخاب کردم دستور دهم سریع بروند مشکل آنها را حل کنند و بگویم حواستان باشد نروید به فکر خودتان باشید که من میروم چند روز دیگر برمیگردم ببینم مشکل اینها حل شد؟
در خیالم که داشتم سر وزیرم داد میزدم به خودم گفتم فکر کردی به این راحتی هاست حالا تو نشستی برای خودت خیال بافی می کنی؟ بعد دوباره پشیمان شدم و با خودم گفتم: اگر رئیس جمهور بشوم، فکر می کنم که همه ی مردم مثل خانوده ام برایم عزیز هستند. از کمبود های شان غمگین می شدم و از خوش حالی شان پر در می آوردم وسبک بال به پرواز در می آمدم.
ولی خدا وکیلی بدون بزرگ‌نمایی و خیال پردازی میگویم اگر من رئیس جمهور بودم به مردم فقیر کمک می کردم و نمی گذاشتم که در کشورم کسی فقیر باشد و به تمامی روستاها کمک می کردم.
راه های روستایی را آسفالت می کردم و به روستاها آب و برق و تلفن می کشیدم تا مردم روستا ها هم بتوانند مثل مردم شهرها زندگی راحتی داشته باشند. اگر من رئیس جمهور شوم دلم می خواهد که تمام کشورها با هم دوست باشند و با هم زندگی خوبی داشته باشند.
حالا یک نصیحت دارم به رئیس جمهور بعدی کشورم که قرار است با رای بزرگترهایمان انتخاب شود .
اقای رئیس جمهور آینده سلام لطفا حواستان به ما که از پایتخت دورتریم باشد ما هم مثل تهرانی ها حق زندگی و شادمانی و امکانات داریم. چرا هم سن و سال های من و خانواده هایشان در بعضی شهرها کیفشان کوک است اما من و خانواده ام همش نگران به قول مادرم کم و کثری ها هستیم و چشممان به این یارانه ۴۵ هزارتومانی است .
من امیدوارم بعد رئیس جمهور شدن شما حال همه مردم کشور خوب شود مثلا پراید بشود ۱۰ میلیون تومان ، طلا بشود ۳۰ هزار تومان و چلوکباب بشود ۱۵ هزار تومان و دیگر گوشت کیلویی ۱۲۰ هزار تومان نباشد تا مادرم بتواند با فروش طلاهایش یک پراید بخرد و من را ببرد چلوکبابی و برایم هر شب یک پرس کباب بخرد و یخچال عمه و خاله و مادربزرگم همیشه پر از گوشت باشد و دیگر هم نگران پول اجاره خانه و قطع شدن یارانه نباشیم امیدوارم من هم مثل بچه های بالای شهر تهران بتوانم هر تابستان در بهترین باشگاه ورزشی ثبت نام کنم و تمام توپ های تیم فوتبالشان را راهی وسط دروازه کنم و هی گل بزنم اخه حالا مثل زمان علی دایی کسی نمیگردد از شهرهای دور افتاده بچه های با استعداد در فوتبال را پیدا کند انگار آقای رئیس جمهور حالا پول حرف اول را میزند . در آخر هم امیدوارم رئیس جمهور بعدی ما مدافع دوستی در دنیا باشد و شاهد این باشیم که تمامی کشورها با هم دوست بشوند و دیگر در دنیا هیچ جنگی نباشد...
* امیرعلی مصطفی
دبیرستان عباس یوسفی کرمانشاه - سال اول راهنمایی

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس