با وجود اینکه ویروس کرونا چند ماهی است همه جا پیچیده و دنیا را حسابی بیچاره کرده است اما برخی مردم خیلی سادهلوح هنوز هم باور ندارند شیوع ویروس کرونا در این مدت مانند بختک روی کار و زندگی هموطنان ایرانی نیز افتاده است و خانوادههای بسیاری را عزادار کرده و خسارتهای جبرانناپذیری بر بخشهای حیاتی کشور تحمیل ساخته است.
جای بسی خوشحالی است که سلامتی اغلب مردم هرچند به ظاهر از بلای کرونا در امان مانده است، اما خیلی از همین افراد بهجای اینکه خطر ویروس کرونا را جدیتر بگیرند، حال یا از روی تظاهر به بیخبری و یا از روی سادهلوحی بسیار برمیگردند و میگویند: «ای بابا کرونا کجا بود، شما به چشم خودتان دیدهاید کسی کرونا بگیرد!؟».
بدون شک اینگونه افراد در همین جامعه ما که تعدادشان هم کم نیست بدون ملاحظه حقوق دیگران و برخلاف تمام توصیههای بهداشتی و پزشکی و ضرورت حفظ فاصلههای اجتماعی برای جلوگیری از ابتلا به ویروس کرونا، تعطیلات چند روزه را بهانه قرار دادهاند و بار و بنه مسافرت به نقاط خوش آب و هوا را بستهاند، البته بسیاری از هموطنان در این جابهجاییها قصد تجدید دیدار با اقوام و بزرگترهای خود در راههای دور و نزدیک را دارند که خودبهخدایی کار پرریسکی است و باید پیآمدهای احتمالی آن را از نظر دور نداشت!
در این حال و هوا، همدان و دیگر شهرستانهای استان چند روز اخیر که این موج سفرها احتمالاً تا نیمه خردادماه جاری ادامه داشته باشد، مقصد بسیاری از این سفرها بود و بهویژه کلانشهر همدان که در 2 ماه گذشته نسبتاً خلوت بود، روزهای شلوغ و پرترافیکی را تجربه کرد و به قول گردشگران ایرانی سال جدید را دشت کرد!
این باعث افتخار و سربلندی مردم استان همدان است که همواره میزبان هموطنان و حتی گردشگران علاقهمند و با ذوق خارجی باشند و هستند، برخورداری مردم یک شهر و استان از سبقه کهن تاریخی و فرهنگی در کنار طبیعت زیبا و خوشایند وقتی خوب و ارزشمند است که دیده شود و چنین داشتهها و سرمایههای ملی به بهترین نحو ممکن مورد استفاده تحقیقاتی و تجربی مردم دنیا قرار بگیرد و سیر تمدن مردمان یک منطقه و کشور در معرض آشنایی و قضاوت جهانیان واقع شود.
با اینحال و با توجه به شرایط کرونایی و پرخطر کشورمان انتظار نمیرفت مسافران زیادی وارد شهر و استانمان بشوند، بهویژه اینکه در بین خیل خودروهای متعلق به مسافران عزیز و خوشقدم، شماره پلاکهایی هم مربوط به استانهای بسیار کرونایی و به اصطلاح پروتکلی (استان قرمز) بسیار مشاهده میشد و این جای بسیار تأمل و سؤال از خود این هموطنان دارد که ای برادر بزرگوار و ای خواهرگرامی!
قدم سبز شما روی هر دو چشم و به قول ما همدانیها روی( گلاره)های ما، ولی ای با وفا! آمدی حالا چرا؟! هیچ فکر نکردی اگر بعد این تعطیلات و مراجعت شما هموطن عزیز جنوبی، موج یک سرماخوردگی کوچک و مشکوک به آن لعنتی در شهرهای ما زیاد شود، تا عمر شما و ما انشاءا... صد سال آینده باقی است، خواهند گفت، آن عزیز از سفر آمده از استان قرمز خود بیماری را برای ما ارمغان و سوغات آورد!
البته این شرایط فقط برای استان ما نیست و شهرها و استانهای شمالی و گردشگرپذیر نیز همین شرایط را دارند و به عهده من و ماست تا درک کامل و بایستهای از وضع و حال موجود داشته باشیم و به حقوق هر کسی احترام قایل باشیم. در همین حال باز جای شکرش باقی است چون هرکس از هر جا و شهری میخواهد بلند شود و راه بیفتد، وضعیت خود را میداند. آنقدر در مورد کرونا و علایم آشکار و پنهان آن شنیدهایم که به اصطلاع میتوانیم طبیب خود باشیم و برای کسی دیگر از آشنا و غریبه مشکل درست نکنیم.
