این روزها دوباره قیمت بنزین و مباحث بنزینی به موضوعی مهم در افکار عمومی تبدیل شده و در دولت و مجلس در این زمینه بحثی مطرح است.
برخی نمایندگان ادعاهایی مبنی بر افزایش قیمت بنزین، سه نرخی شدن آن و بی نیازی دولت به اخذ مجوز برای افزایش قیمت دارند و در روزهای اخیر این ادعاها را تکرار میکنند.
دولت هم فعلا در نقش همیشگی تکذیب کننده وارد شده و برخی اعضای دولت این ادعاها را تکذیب می کنند.
موضوع افزایش قیمت بنزین در انتخابات ریاست جمهوری نیز یکی از مباحث مهم بین داوطلبان بود که در آنجا حتی کلیپی نیز از سخنان مسعود پزشکیان برای کاهش رای وی با توجه به حساسیت جامعه به نرخ بنزین منتشر شد که در نهایت ستاد انتخاباتی پزشکیان از بی قصدی برای گرانی بنزین گفت و اعلام کرد هر اقدامی در این زمینه با اطلاع و مشارکت مردم انجام خواهد شد.
در دولت چهاردهم نیز بارها رئیسجمهور از وضعیت بنزین، قاچاق سوخت و ناترازی در این زمینه گلایه کرده و خواستار ساماندهی این وضعیت شده است اما تاکنون با مردم به صورت شفاف درباره قیمت و طرحی که ممکن است برای ساماندهی این وضعیت اجرایی شود، سخنی نگفته است.
در این شرایط افزایش اظهارات نمایندگان مجلس در این زمینه جامعه را نگران کرده که در یک فضای تحکمی مانند آنچه در آخرین افزایش قیمت بنزین رخ داد، جامعه ملتهب شده و انسجام فعلی آسیب ببیند.
در یکی از این اظهارات نایب رئیس کمیسیون عمران مجلس گفته است؛ برای افزایش قیمت حاملهای انرژی از جمله بنزین گزارش رسمی هنوز به ما داده نشده است. صداهای متناقض و ضد و نقیضی از جاهای مختلف از جمله دولت به گوش میرسد. اگر یکدفعه قرار باشد ۵۰درصد و ۱۰۰درصد روی قیمتبگذارند ما نخواهیم پذیرفت. مجلس با هرگونه افزایش مالیات مخالف است. به احتمال زیاد سال آینده افزایش قیمت بنزین را شاهد خواهیم بود.سه نرخی شدن و اعدادی مثل ۵هزار تومان و ۶هزار تومان و ۷هزار و پانصد تومان را ما هم شنیدیم اما به صورت رسمی نمیتوانیم اعلام کنیم.
این فضا و نبود شفافیت درباره برنامه دولت و مجلس برای بنزین فضای خوبی نیست و لازم است شرایط به سمت مشارکت مردم در امور و اقناع افکار عمومی برای هر اقدامی در این حوزه تغییر کند تا حوادث ناگوار قبلی تکرار نشود.
منطقی آن است که نمایندگان، دولت و دبیرخانه جلسات سران قوا را مجبور به اقناع سازی و اطلاع رسانی و حرکت شفاف در زمینه قیمت بنزین و ساماندهی بازار سوخت کنند تا در یک شرایط کارشناسی و منطقی و به دور از احساس بتوان وضعیت سوخت و یارانه های سوخت را با خرد جمعی به سمت منطق و توزیع عادلانه برده و تصمیمی منطقی اتخاذ شود.
