پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

بهمن سرخ 68 همدان

به مدد گسترش خیره‌کننده وسایل ارتباط جمعی، هر روزه موج و گاهی طوفانی از خبرها از سراسر جهان در اختیار ما قرار می‌گیرند، اتفاقی که در یک روستای کوچک می‌افتد ممکن است در فاصله چند ساعت به خبر اول رسانه‌ها تبدیل شود. میلیون‌ها گوشی تلفن دوربین‌دار در دسترس مردم قرار دارد که هر لحظه آماده ثبت و ضبط اتفاقات غیره‌منتظره هستند. اما آنقدر بلایا، خیانت‌ها، درگیری‌ها و اختلافات فضای رسانه‌ها را گرفته است که گویی نیکی و نوع‌دوستی، آرامش و سعادتمندی به بایگانی خاطره‌ها رفته‌اند. نکته مهم فراموشی آرام خوبی‌ها است، فراموشی انسان‌های نیک، اینکه کاسبی، کارمندی، کارگری، مدیری باوجدان و ایمان خدمت کرده و به خانه می‌رود خبر نیست، اینکه مغازه‌داری نگران دقت ترازوی خود باشد خبر نیست، اینکه کشاورزی به فکر محصول سالم باشد خبر نیست اما آنکه می‌برد و می‌دزد و می‌کشد خبرساز می‌شود. این روند تدریجی است که ممکن است وجود تخلف، وجود گناه و ارتشا در جامعه را به امری عادی تبدیل کرده و آنگاه به وقتی برسیم که بازگرداندن پول جا مانده در تاکسی و چک مفقود شده و طلای گم شده موجب تعجب شود.
کمتر کسی است که امروز خاوری را نشناسد، تصویر ویلای چند میلیون دلاری او در کانادا را ندیده باشد و خبرهای جدید درباره او را دنبال نکند از سوی دیگر کمتر کسی است که در خاطرش نام عبدالرحمن نفیسی مانده باشد. رئیس شعبه مرکزی بانک کشاورزی همدان که رکورد بی‌نظیری در امانت‌داری و درست‌کاری خلق کرد. او بود که با تنی خون‌افشان در زیر تیغ جلاد و همسر و فرزندی اسیر در دست هیولای خونریز از سارقان بیت‌المال خواست تا به جای پول‌های بانک همه اموال شخصی‌اش را ببرند.
شهید نفیسی کار را تمام کرد و مصداق عملی این شعر شد: چون دلارام می‌زند شمشیر، سر ببازیم و رخ نگردانیم، دوستان در هوای صحبت یار زر فشانند و ما سرافشانیم. اما ما چه کردیم تا این گوهر مردانگی و امانت‌داری را همگان بشناسند، تا بدانند جامعه ما چه انسان‌های شریفی داشته و دارد نه اینکه تنها قهرمان غیرجبهه‌ای چند نسل کتاب‌های درسی کودکی‌مان دهقان فداکار باقی مانده باشد. مردمی که مرتب از اختلاس‌ها و دزدی‌ها می‌شنوند که شاید بخش بسیار اندکی از واقعیت‌های جامعه باشد به تدریج به هم بدبین می‌شوند، وقتی هم ایمان کمی سست شد توجیه خوبی خواهند یافت که ‌همه این‌طور هستند ما چرا استفاده نکنیم.‌ شهید نفیسی تیر ماه سال 1326 در شهرستان اندیمشک به‌دنیا آمد و پس‌از دیپلم در بانک کشاورزی استخدام شد. تعهد بالای کاری، نظم و خدمت به مردم حتی در زمان موشک‌باران و بمباران‌های پیاپی اندیمشک و دزفول وی را از دیگران برجسته‌تر کرد، کسی که در زیر چادر و در شعبه صحرایی شوش، کار بانک را انجام می‌داد. پس‌از چند سال به‌عنوان رئیس شعبه مرکزی بانک کشاورزی همدان انتخاب شد و توانست در مدت کوتاهی تحسین بازرسان را برانگیزد تا آنکه اهریمن در مسیرش قرار گرفت.
شهید عبدالرحمن نفیسی به همراه همسر و 2 فرزندش در سحرگاه 22 بهمن ماه سال 1368 زمانی‌که در منزل مسکونی خود واقع در طبقه دوم بانک استراحت می‌کردند از خواب بیدار و توسط دزدان نقاب‌پوش به زیرزمین هدایت شدند. وی را بسیار آزار دادند و همسر و فرزندانش را نیز تا آنکه رمز را بگوید و قفل خزانه را بگشاید. هیچ‌کس توان تصور آن ساعات و لحظات تکان‌دهنده را ندارد که حتی شنیدنش هم تاب و تحمل خاص می‌طلبد تا چه رسد به بودن و دیدنش. سرانجام او، همسرش فاطمه طاهریان و 2 فرزند 4 و 12 ساله‌اش، پیمان و ایمان به همراه نگهبان بانک حسین شکری در حریر سرخ شهادت به دیدار حق شتافتند. او رفت اما وظیفه ماست که یادش را، راهش را گرامی بداریم آن هم نه فقط برای احترام به شخصیت این شهید و خانواده‌اش بلکه برای حفظ سلامت جامعه و فرزندانمان، برای آنکه ضد ارزش‌ها و پلشتی‌ها در جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم تبدیل به عادت و هنجار نشود، نظام بانکی ما باید این شهید را الگوی خود قرار دهد و در این میان نقش بانک کشاورزی بسیار شاخص‌تر است.
* حمید مقیمی

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس