پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

بگذارید کودکان روی پای خودشان بزرگ شوند

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

دامنه تغییرات بینش‌های فرهنگی در جامعه امروز ایرانی به روش‌های تربیتی برای کودکان هم کشیده شده است و بسیاری از پدر و مادرها که اغلب نیز تک فرزند هستند، روش‌های تربیتی نسلهای گذشته خود را قبول ندارند و ایده‌های جدیدی را برای آینده فرزندان خود در دستور کار دارند.

در این ارتباط اگر اراده پدر و مادرها در تربیت فرزندان بر اساس آینده نگری درستی باشد که بسیار هم عقلایی و تحسین انگیز خواهد بود و سفارش بزرگان دین مبین اسلام نیز همین است که به پدر و مادرها توصیه می‌کند، فرزندانتان را برای زمان خودشان تربیت کنید، اما نکته تامل برانگیز در رویکرد‌های متجدانه جامعه کنونی این است که آیا تمام کلاس‌ها و دوره‌های فوق برنامه و غیر درسی که مؤسسه‌های خصوصی با تبلیغات وسیع رسانه‌ای برای بچه‌ها توصیه می‌کنند، بکار آینده بچه‌های امروزی خواهد آمد ؟! .

متأسفانه در بسیاری موارد پدر و مادرها بدون مطالعه و آگاهی لازم و کارساز، کودکان خود را برخلاف میل باطنی آنان وارد دوره‌های آموزشی در رشته‌های گوناگون می‌سازند و چه بسی که منجر به نتیجه‌گیری مورد نظر پدر و مادرها و فراگیری کارآمد برای کودکان نشود و ممکن است اثرات منفی نیز در جسم و جان کودک باقی بگذارد.

استدلال بسیاری پدر و مادرها برای حضور کودکان خود در کلاس‌های فوق برنامه این است که، چون خود آنان در دوران کودکی از بسیاری نعمت‌های اجتماعی به علت غفلت بزرگتر‌های خود محروم بوده اند، بنا براین پدر و مادر‌هایی که صاحب فرزندان در حال رشد هستند نباید اشتباه گذشتگان خود را تکرار کنند. واقعیت این است که جامعه کنونی ما در نگرش‌های جدید فرهنگی و اجتماعی که متأثر از دگرگونی‌های جهانی است ، تغییرات شدیدی را پذیرفته است که پیامد‌های خوبی برای هویت و اصالت‌های فرهنگ ایرانی ندارد و اثرات مخربی بر روح و روان مردم باقی گذاشته است که نیازمند آسیب‌شناسی توسط کانون‌های علمی است.‌

مشکل بزرگ جامعه ما این است که در تقلید‌های سطحی و کورکورانه از جوامع به‌ظاهر ‌پیشرفته دچار خود باختگی است و بدون اینکه ارزش‌های فرهنگی و قاعده‌های درست اجتماعی نسل‌های گذشته خویش را سرمشق تربیتی کودکان قرار دهد، از برخی روش‌های به‌ظاهر اصولی جوامع غربی الگو برداری می‌کند. تفاوت اساسی فرزندان نسل‌های گذشته با نسل امروزی این است که اگر چه بچه‌های امروز اغلب دارای مدارک و کارنامه قبولی از کلاس‌های متعدد فوق برنامه می‌باشد، اما در عرصه‌های واقعی و عینی با بسیاری واقعیت زندگی آشنا نیستند و اگر به حال خود گذاشته شوند شاید به‌زحمث بتوانند کلیم خود را از آب بیرون بکشند، اما کودکان نسل گذشته آموخته بودند که ضمن تحصیل در مقاطع مختلف از دبستان تا دانشگاه، پابه‌پای پدران خود نیز در هر شغل و پیشه‌ای کار کنند و حرفه خانوادگی را در کنار تحصیل و سایر مشاغل اجتماعی بیاموزند.

جامعه بخودی خود یک دانشگاه بزرگ است و در صحنه‌های زشت و زیبای زندگی نکات آموزشی فراوانی نهفته است که می‌تواند برای عبور از دشواری‌ها و در نبود بزرگترها به کودکان کمک کند تا راه خود را بیابند. کودکان امروزی برغم تمام مشکلات اقتصادی که دامن‌گیر خانواده و سرپرستان خانوار می‌باشد، بیشتر از اینکه بیاموزند و بقول معروف ماهیگیری یاد بگیرند تا محتاج نباشند، ماهی حاضر و آماده از دست پدر و مادر خود می‌گیرند تا راحت و بدون زحمت شکم خود را سیر کنند،‌چون پدر و مادرها دوست ندارند، فرزندانشان مثل آنان از کودکی به‌جای بازی و سرگرمی، در کنار بزرگ‌ترهای خود کار کنند و زحمت بکشند. دوستی تعریف می‌کند که، آشنای آنان یک بنا و معمار خوشنام ساختمان است و یکی از پسران او هم بتازگی از دانشگاه فارغ التحصل رشته عمران شده است.

پدر اصرار دارد تا فرزند فارغ التحصل او تا مدتی که هنوز بیکار است، همراه وی در کار بنایی مشغول شود و عملا با کاربرد ابزار بنایی آشنا شود تا بهتر بتواند در آینده نظرات مهندسی خود را در صنعت ساختمان اعمال نماید، اما مادر به‌شدت مخالف نظر پدر می‌باشد و می‌گوید، اگر هر آشنایی پسرمان را در حال کارگری ببیند خواهد گفت که این بنده خدا اگر قرار بوده در کنار پدرش بنایی کند، پس چه لزومی داشته است که چند سال به دانشگاه برود و مهندس شود !!!! .‌

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس