پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

بی‌برنامگی و مدیریت ضعیف؛ ناکامی در کنترل کرونا

کرونا نقطه سرخط!

نویسنده : معصومه کمالوند

بی‌تعارف اگر همان یک هفته پیش از تحویل سال با ریسک‌پذیری و استفاده از نهایت اختیارات خود شهر را مدیریت می‌کردید حداقل در وضعیت قرمزِ بحرانی نبودیم و در نتیجه ریسک‌پذیری‌تان هم با اقتدار سرتان را بالا می‌گرفتید و مردم هم قدردان شما می‌بودند.
برخلاف تصور و آنچه از وعده و شعارها برمی‌آمد، مقابل پیشنهاد‌ها و راهکارها موضع گرفتید و به‌جای استقبال و همفکری، آنچه فریاد داشتید حواله‌شان کردید.
درنهایت هم ثابت کردید مدیریت دقیقه نودی بیش از سایر راهکارها حالتان را خوب می‌کند، مثل زمان بارش‌ها که سیل می‌آید و یادتان می‌آید حاشیه رودخانه‌ها، تجاوز در حریم رودخانه‌ها، ساخت‌وسازهای غیرمجاز و... هنگام زلزله تازه پس از یک سال جلسه بحران و بافت فرسوده نمایان می‌شود.
بستن ورودی و خروجی شهر را به اطلاع‌رسانی، فرهنگ‌سازی به‌موقع ترجیح دادید اگرچه آن‌هم اگر به‌موقع انجام می‌شد، به‌یقین نتیجه می‌داد.
می‌گویید رنگ‌ها دست ما نیست؟! چرا اتفاقا اصل رنگ‌بندی در تصمیمات شما و خروجی رفتارهای نظارتی شما نهفته است!
تنها مرکز شهرستان، آن‌هم دست‌وپا شکسته و پس از استقبال جانانه از مسافران نوروزی(از شمال و جنوب و پایتخت روانه شهرستان شدند) اغلب هم بیماران کرونایی بودند که قرنطینه را رها کرده بودند و حتی یک تست تب‌سنجی هم در زمان ورود بر روی آنها انجام نشد!
روز طبیعت هم مردم را از حضور در فضای باز منع کردید تا همان میهمانان و میزبان در یک خانه دور هم بمانند و اگر ویروسی بود در جان همه رخنه کند.
یک‌بام و دوهوای تصمیمات دولت و برخی مجریان در دوران کرونا آنقدر دچار تناقض شده بود که راه را به مردم هم گم کرده بود.
ثبت سجام و عجله برای گرفتن کد سجام برای دریافت سود سهام عدالت، تا تجمع و ترافیک در دفاتر پیشخوان که برخوردها هم رفاقتی و سلیقه‌ای اعمال می‌شد، یا وام مسکن که این‌بار بانک‌ها دست‌شان روی زنگ بی‌مسکن‌ها خشکش زده بود که بیایند وام بگیرند و خانه‌دار شوند و تجمع و صف و شلوغی و... .
گفتم صف! این اواخر هم قیمت‌ها را از شیر مرغ تا جان آدمی‌زاد را آنقدر خوب مدیریت کردید تا مردم همیشه در صف را این‌بار در صف‌های مرغ، گوشت، تخم‌مرغ، روغن، شکر و... را دچار ویروس کنید و الا قیمت مرغ با آن نوسان بالا آن هم یخی این همه شوق نداشت!
وام‌هایی که قرار بود دیرکرد قسط‌ها را اعمال نکنند اما امان ندادند، هم قسط را گرفتند هم دیرکرد‌ها را! داروخانه و مطب‌ها که دیگر حرفی نمی‌ماند! که متولی هم خود سرگردان ماند.
نانوایی‌های متخلف که با همان دستی که پول نقد می‌گرفتند، نان را هم تحویل می‌دادند تا دیگر فروشگاه‌های عرضه مواد خوراکی!
از پای لنگ نظارت در فروشگاه‌های بزرگ و جمله «بدون ماسک وارد نشوید» که فقط یک تعارف بود، بلکه بدون ماسک تحویل‌تان هم می‌گرفتند!
روستاها میزبان، عروسی‌ها شلوغ، برای تالارها ظرفیت تعریف کردید اما نظارت نه! رعایت هم نکردند و اصلا مگر عروسی با ۵۰ نفر می‌شد؟! کافی بود از این ۵۰ نفر یکی کرونایی باشد!
قرمز، زرد، نارنجی، آبی، نارنجی، قرمز، فوق قرمز...،‌بازی رنگ‌ها بود با جان آدم‌ها و قبرهایی که به استقبالِ به‌آغوش گرفتن عزیزان این خاک آماده می‌شدند. نتیجه: کرکره‌ها پایین، کاسبی تعطیل، خیابان‌ها خلوت، افتخار عکس‌های یادگاری برخی مسئولان با کرکره‌های پائین کشیده‌شده، در روستاها اما کسی نمی‌داند فردا چهلم همان مردی است که از کرونا فوت شد، نظارت هم تعطیل!
کسی در آن روستای دورافتاده که 2 ماه است خطوط تلفن همراهش به‌دلیل آسیب دکل‌های آنتن‌دهی، دچار اختلال شده و از دنیا بی‌خبر است و مدام میهمانداری می‌کند، از کجا بداند قرمز و نارنجی و بحران و... چیست؟!
آن‌وقت با یک پیام در فضای مجازی می‌خواهیم کرونا را مدیریت کنیم! با شوهای تبلیغاتی مدیریتی و عکس‌های یادگاری و اخبار سفارشی نمی‌توان کرونا را مدیریت کرد!
مدیریت بر اوضاع مردم با مدیریت بر اوضاع سیاسی بسیار متفاوت است، شاید بتوان در مدیریت سیاسی موفق بود طوری‌که هم چپ راضی باشد و هم راست اما در مدیریت بر اوضاع مردم حال فعلی مردم مظلوم ملاک است. یک هفته است آمارها دوباره در ۳ رقمی شدن جا خوش کرده، یک سال تحمل شرایط و فداشدن کادر درمان و دوباره نقطه سرخط!
کرونا و شدت شیوع آن پیشرفته‌تر شد اما روش‌های مدیریتی ما تکان نخورد و هنوز منتظریم بحرانی شود تا ورودی و خروجی‌ها را ببندیم، کاسبی را تعطیل کنیم، بعد توپ را در زمین مردم بیندازیم، بگوییم مردم رعایت نکردند قرمز شد و به‌روی خودمان نیاوریم که ما چگونه مدیریت و نظارت کردیم!

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس