شهرستان نهاوند به لحاظ تعداد و کیفیت سرابها از یک استعداد بی نظیر برای گردشگری، مدیریت آب، حفاظت محیط زیست و افزایش درآمد عمومی مردم شهرستان و استان برخوردار است.
اما بهرغم این نعمت خداداد تاکنون به این استعداد بالقوه توجه جدی نشده و اقدامات انجام شده متناسب با استعداد منظقه، سرابها و رویکرد گردشگران به این نعمتهای طبیعی نبوده است.
تا پیش از دولت چهاردهم جذابترین توجه به سرابها را مرحوم نیکبخت در زمان استانداری خود داشت.
حضور میدانی در 2سراب گیان و گاماسیاب و تشکیل جلسه با مدیران مرتبط و افزایش خدمات به مسافران و گردشگران و اقداماتی از این دست در زمان استانداری مرحوم نیکبخت انجام شد.
در آن زمان موضوع تشکیل شرکت سرابهای نهاوند برای مدیریت بهینه و قانونی این سرابها مطرح شد اما این ایده در اجرا با موانعی روبهرو شد.
حالا و در دولت چهاردهم و در آستانه نوروز باز هم سرابها و نحوه مدیریت آنها مورد توجه قرار گرفته و نشست بررسی مسائل و مشکلات سرابهای شهرستان نهاوند به منظور ساماندهی علمی، قانونمند و مشارکتمحور این ظرفیتهای طبیعی برگزار شده است.
در این نشست معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار به دنبال واگذاری مدیریت سرابها به شهرداریها بوده و گفته است؛ بر اساس بند «ط» ماده ۴۳، امکان واگذاری بهرهبرداری به شهرداریها در چارچوب قانون و خارج از فرآیند مزایده عمومی وجود دارد، مشروط بر آنکه درخواست رسمی به همراه برنامه عملیاتی مشخص ارائه شود. این مجموعهها تنها یک ظرفیت گردشگری نیستند، بلکه بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی مردم منطقه به شمار میروند؛ از اینرو مجموعهای که مسئولیت مدیریت را عهدهدار میشود باید اشراف کامل به فرهنگ بومی، ساختار اجتماعی و اقتضائات محلی داشته باشد درآمدهای حاصل باید در مسیر ارتقای زیرساختها، توسعه خدمات و افزایش رضایتمندی شهروندان هزینه شود.
این سخنان یوسفیان به نوعی حمایت از شهرداری ها برای ایجاد درآمد پایدار است و با توجه به سابقه شهرداری وی در نهاوند میتوان آنها را برآمده از تجربه زیسته نیز ارزیابی کرد.
اما باید توجه داشت که در این واگذاری توان شهرداری شهری که میخواهد مدیریت سراب را برعهده بگیرد نیز مهم است و این شهرداری در عمل باید ثابت کند که توان مدیریت سرابهایی که میهمانان بینالمللی دارند را به بهترین شکل داراست و به سرابها تنها نگاه انتفاعی ندارد و توان مشارکت مردم و همچنین اجرای برنامههای فرهنگی و ارتقا شاخصهای فرهنگی شهر، شهرستان و استان را با برنامهها و اقدامات اجرایی مطالعه شده، داراست.
همچنین نقش نظارتی در این فرایند ضروری است و لازم است ناظر بر این اقدامات و همچنین نحوه رسیدگی به اختلافات مشخص شود. هر چند همچنان به نظر میرسد سرابهای نهاوند نیازمند شرکتی مستقل برای مدیریت است تا این شرکت با هیأت مدیره قوی سومین مجموعه بینالمللی گردشگری استان را در کنار شرکتهای غار علیصدر و گنجنامه ایجاد کند.
با این اوصاف اقدامات یوسفیان و استانداری درباره سرابها را میتوان آغازی مجدد بر بهرهمندی توسعه استان از این ظرفیت مغفول ارزیابی کرد، آغازی که در صورت جدیت و اهتمام ویژه و برنامهریزی بلند مدت و کلاننگر میتواند با توفیق همراه شود.
