پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

تنور گرانی‌ها همیشه آماده چسباندن نان است

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

فضای اقتصادی جامعه ما مانند اقیانوس خروشان و بی‌کرانه‌ای است که هیچ ساحلی برای آرامش امواج سرکش آن نیست. موج‌های گرانی در این اقیانوس خروشان همچنان در حال زایش و رویش است و هیچ گاه از کوبیدن به پیکره جامعه و توان و طاقت مردم که بدون کرانه امید در دل امواج شناور هستند، باز نمی‌ایستد.

موج گرانی‌ها و نمودار مهارگسیخته قیمت‌ها در بازار کشور و به تبع آن همین همدان خودمان به‌گونه‌ای است که هر روز و بلکه هر لحظه که برای تهیه مایحتاجی به مغازه‌های محل یا بازار مراجعه می‌کنی با کمال تعجب قیمت چند قلم جنس افزایش یافته و حیرت‌آورتر این است که وقتی به فروشنده اعتراض می‌شود، جوابش این است، اگر همین امروز بخواهم این جنس را تأمین کنم فلان درصد باید گران‌تر بخرم و جایگزین کنم!
در چنین شرایطی سرمنشأ تمام گرانی‌ها در جامعه واقعاً به معما وکلاف سردرگم تبدیل شده است و آن قطعه از پازل بسیار شلوغ اقتصاد جامعه ما که گم است و وجود خارجی ندارد، سیستم کارآمد نظارتی و نهاد و عوامل کنترل و اجرا هستند که به‌نظر می‌آید متوجه بی‌اثر بودن نقش و حضور خود در چنین بازار بلبشویی شده‌اند و در کناری فقط تماشا می‌کنند.
قسمت تأسف‌آور عدم حضور سازمان‌های کنترل و نظارت به‌عنوان نماینده و عوامل اجرایی دولت این است که اجازه می‌دهند عناصر خودسر و مخل اقتصادی هر طورکه به مصلحت منافع خودشان است ببرند و بدوزند، ولیکن پاسخگوی اصلی به مردم دولت خواهد بود و به قولی کاسه کوزه بر سر دولت‌ها می‌شکند، زیرا دستگاه‌های نظارت و کنترل اگرچه خود از بدنه دولت هستند اما نقش خود را یا فراموش می‌کنند، یا اغماض می‌ورزند و ملاحظه‌کاری دارند و یا قوانین نارسا در اختیارشان است و یا به هر دلیل دیگر مو از ماست بیرون نمی‌کشند و اجازه می‌دهند علف‌های هرز گرانی‌ها در مقطعی تمام مزرعه اقتصادی را بگیرد و آن وقت است که باید فقط و فقط یک جورایی جواب مردم را بدهند چون هیچ کاری نمی‌توان کرد و هسته تلخ این میوه نامتعارف آن وقت معلوم خواهد شد که اصلاً پاسخی برای مردم نخواهد ماند!
ساده‌ترین بخش فرمول اقتصادی در هر جامعه این است که بود و نبود و قیمت‌های کلی و جزیی زنجیروار به هم مرتبط است و اگر امروز قیمت پیاز در بندرعباس گران شود فردا قیمت خورشت قیمه در رستوران بین راهی چالوس دو برابر بالا خواهد رفت! از گرده‌پز شهرمان سؤال می‌کنم چرا قیمت این گرده همدانی که با آن نان تافتون مشهدی هیچ فرقی ندارد در کمتر از یک سال از 500 تومان به 2 هزار تومان رسیده است!؟ (تازه به بهانه کمی افزودنی بیشتر 2 هزار و 500 تومان هم می‌فروشند، درحالی‌که همین نان 300 گرم هم وزن ندارد و افزودنی آن نیز باید ببیشتر زرده تخم مرغ باشد، چیزی غیر از رنگ زردچوبه نیست!) کج‌کج نگاه می‌کند و می‌گوید مگه نشنیدی دولت گندم را گران کرده و مزد کارگر هم رفته بالا! (به قرار اطلاع قیمت خرید محصول سالجاری گندم که هنوز چیده نشده درصد کمی افزایش داده شده است و دستمزد امسال کارگران هم اغلب اعمال نشده است).
این شرایط خودمختار اقتصاد بیمار جامعه ایران است که هیچ چیزی سر جای خودش نیست، معلوم نیست چه کسی خراب می‌کند و سرانجام هم درست‌کننده‌اش چه کسی باید باشد!

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس