پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

عادی‌پنداری کرونا خودزنی است

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

این روزها درحالی سایه شوم کرونا بر زندگی و سلامت مردم کشورمان سایه انداخته و یک‌بار دیگر روبه گسترش است که مسئولان حوزه بهداشت و درمان از چند هفته گذشته نسبت به این خطر بالقوه هشدار می‌دهند و به رعایت شیوه‌نامه‌های بهداشتی توصیه می‌کنند، اما بسیاری از هموطنان با بی‌توجهی به این چالش خطرناک، راه‌های نفوذ ویروس کرونا را باز گذاشته‌اند.
بیماری ویروسی کرونا در بیش از یکسال گذشته که دنیا را آلوده کرده است، آنقدر معرف حضور عام و خاص هست که بیش از این توسط مجامع علمی و کانون‌های پزشکی دنیا به آگاه‌سازی جوامع انسانی نسبت به خطر، قدرت، تهاجمی بودن و شیوه‌های شبیخون این دشمن بالفطره نیاز باشد.
بدون شک در این برهه از بحران و مصیبت کرونا، هر انسان باسواد و بی‌سوادی به اندازه کفایت می‌داند ویروس کرونا یعنی چه؟ و ارتکاب چه فجایعی از دست او برمی‌آید. مسئولان حوزه بهداشت و درمان کشورمان و هر مقام مسئول دیگر از شخص رئیس جمهوری تا دهدار و دهبان نقاط روستایی در سراسر کشور از آغاز همه‌گیری کرونا نسبت به روش‌های پیشگیری از نفوذ بیشتر ویروس کرونا توصیه و هشدار می‌دهند و از قشرهای مردم همکاری و اشتراک مساعی می‌طلبند و اکنون که گویا موج چهارم و بسیار وحشتناک ویروس کرونا و در این مرحله از گسترش کرونا یعنی ویروس جهش‌یافته‌ای که به ویروس انگلیسی معروف است، بارها و بارها هموطنان به هشیاری و همکاری دعوت می‌شوند، اما گویا در نزد برخی از مردم پیر و جوان که شمارشان هم در نقاط مختلف کشورمان کم نیست محلی از اعراب ندارد و گوش شنوایی نیست.
همان‌گونه که اشاره شد کرونا آمده و جهان را گرفته و ملت‌ها را از هستی ساقط و مردمان کم‌بضاعت و کم‌درآمد و کم‌توان را بیچاره‌تر کرده است و جان بسیاری از همنوعان را نیز در 4 گوشه دنیا گرفته است. بنابراین حقیقت تلخ کرونا بر هیچ‌کس پوشیده نیست و این حقیقت تلخ‌تر که کرونا آمده است تا حالاحالاها بماند و جان و زندگی انسا‌نها را قلقلک دهد و آزار رساند و مختل کند و یک حقیقت تأسف‌آور و تلخ‌تر اینکه آن‌دسته از مردم که از همان نقطه آغاز فاجعه کرونا، این خطر را پذیرفتند و ماهیت آن را شناختند و سعی کردند به سهم خود با گسترش بیشتر آن مقابله کنند، در هر شرایط و تا هر زمان که کرونا بماند باز هم همکاری و رعایت می‌کنند، حتی اگر از کرونا زخم هم خورده باشند یا خدای‌ناکرده زخم‌های بیشتری را تحمل کنند بازهم آگاهانه در مقابل کرونا می‌ایستند و نیازی به توصیه و هشدار در این زمینه ندارند. اما و صد اما و هزاران افسوس جماعتی از آدم‌های گوناگون با ملیت‌ها و ادیان مختلف هم هستند که از همان ابتدای امر در گوشه و کنار این کره خاکی با این باور غلط که مرغ فقط یک پا دارد، روی یک حرف چندش‌آور مانده‌اند و هستند که «کرونا کجا بود؟!» البته این آدم‌ها‌ هم 2 دسته‌اند؛ یک دسته از من و شما هم کرونا را بیشتر می‌شناسند، اما می‌خواهند حرف خودشان باشد و مثلا ماسک را اخ بدانند و دسته‌ای دیگر که به هر دلیل و شاید هم سادگی زیاد اهمیت موضوع را درک نمی‌کنند. کار این 2 دسته آدم‌ها شده کار همان خواب واقعی و خواب خرگوشی! اما هر 2 دسته این آدم‌ها دارند در مقابل کرونا خودزنی می‌کنند و تا به بلا دچار نشوند از خر شیطان پایین نخواهند آمد!
با یک بنده خدایی درباره اهمیت جدی گرفتن خطر کرونا و لزوم رعایت فردی و اجتماعی اصول بهداشتی حرف می‌زدیم. او گفت، من خودم می‌دانم اگر تاکنون کرونا نگرفته‌ام پس از این هم نخواهم گرفت! پاسخ دادم چطور؟ مگر آن بندگان خدا که در آمار‌های روزانه و جدید دیروز و امروز جزو افراد بدحال یا جانباخته بوده‌اند از یکسال پیش کرونا داشته‌اند؟
بدون‌شک همین افراد هم تا یک یا 2 هفته پیش، مانند من و شما فکر می‌کرده‌اند، چون یک‌سال گذشته از ویروس کرونا ایمن مانده‌اند، تا صد سال دیگر هم به این مرض سخت‌درمان مبتلا نخواهند شد! غافل از اینکه حادثه کرونا در کمین همه نشسته است و اگر مراقب نباشیم، به کسی رحم نخواهد کرد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس