پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

آموختیم که مطالبه‌گر باشیم

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

جوامع بشری بدون هیچ توقفی در حال پیشرفت هستند و هر کشور، دولت و ملتی به فراخور شعور سیاسی و فرهنگی و هم توان منابع ملی، دستخوش تغییر و تکمیل زیرساخت‌‌های خود است و البته شیطنت‌‌بازی‌های استکبار جهانی هم هست که مانع رشد و حرکت آسان ملت‌های آزاد و مستقل می‌باشد و این هم از ذات وجود و ریشه خیر و شر در بین حکومت‌ها است و اندیشه و چاره عاقل و روشن و آزاده می‌خواهد تا از این موانع بگذرد.
اساس توسعه کشور‌ها مانند همان قاعده پازل است که لازم است تکه تکه تکمیل شود و هوش برتر می‌خواهد تا بداند از کدام بخش پازل و با چه تکه‌ای شروع کند و به پایان ببرد تا فرصت‌ها نسوزد و وقت و هزینه‌ای کمتر بر توان کشور و گروه ملت تحمیل شود!
مدیریت توانمند و برنامه‌ریزی درست و آینده‌نگرانه لازمه حرکت منظم و منسجم به سوی آبادانی و رفاه جامعه است و هیچ ضرری هم ندارد تا دولت‌ها و ملت‌ها با تجربه کشورهای پیشرفته آشنا شوند و چنانچه الگوی درستی هم شناسایی کردند که با فرهنگ و ساختار جامعه خودی همخوانی داشت، بکار گرفته شود. یکی از هنرهای بایسته و کارساز و سرنوشت‌ساز در بستر توسعه جامعه، همراه‌ساختن و همسونگر شدن با قشرهای جامعه است.
اگر قرار است دولت‌ها مرتب هزینه کنند و برنامه بریزند، اما در باور مردم ننشیند که کارها خراب می‌شود، البته همه جا انتقاد و نظریه‌های مخالف و ضد و نقیض وجود دارد، ولیکن این احساس قومی هم در ذهنیت مردم وجود دارد که در نهایت و دیر یا زود خوب را از بد تشخیص می‌دهند و همراه می‌شوند.
اما این خطر بالقوه هم همیشه هست که با سیاست‌های غلط و اقدام‌های آزمون و خطا، ناخودآگاه اذهان عمومی را از خود دور ساخته و موارد مطالبات مردمی روز به روز، وقت به وقت زیاد و تلمبار شود و کلاف سردرگمی به وجود آید که چاره آن هم به راه دشوار بیفتند.
شاید به همین دلیل باشد که امروز به بهانه و سیاست اشتغال‌آفرینی و تشخیص اشتباه نسبت به استفاده از فرصت‌های خالی، هزینه‌هایی به مردم تحمیل می‌شود که چنین رفتاری به تدریج به یک آسیب بزرگ تبدیل شده و حس اشتراک مساعی مردم با دولت و دستگاه‌های اجرایی را نابود می‌سازد و مردم هر کاری را که تا یک نسل قبل خودشان انجام می‌دادند و باری را از دوش دولت‌ها بر می‌داشتند، هم‌اینک به عنوان یک مطالبه از دستگاه‌های اجرایی مربوطه انتظار دارند و خیلی کم اتفاق می‌افتد حتی مشکلی بسیار کوچک را خودشان به انجام ‌رسانند.
مصداق عینی آن حوادث قهری نظیر سیل و زلزله و حتی مدل خیلی کوچکی نظیر پوشش برف در معابر اصلی و فرعی که نمی‌شود از مردم انتظار داشت، حتی مقابل پای خود و حریم خانه‌های شخصی را پاک کنند. البته نباید از نظر دور داشت با وجود اینکه شهرداری‌ها پیمانکاران متعددی برای جمع‌آوری و انتقال زباله و پاکسازی معابر از برف و نخاله و دور ریزهای نامعقول مردم دارند ولیکن پیمانکاران مربوطه از روی نابلدی و ناشی‌گری و یا از روی کار فرمالیته انجام می‌دهند و به اصطلاح کم‌کاری می‌کنند و رضایت عمومی را به‌طور کامل نمی‌توانند تأمین سازند.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس