دولت مسعود پزشکیان را به لحاظ شانس و اقبال و بخت می توان بدشانسترین دولتی دانست که تاکنون در منطقه غرب آسیا روی کار آمده است.
در اثبات این موضوع نیازی به استنادات تاریخی و کنکاش عمیق نیست و تنها می توان از شوریده بختی این دولت روی دادن تمام حوادث و رویدادهای منفی با هم در این دولت در شرایطی که هیچ کدام برای دولت های دیگر هم رخ نمیدهد، مثال آورد.
دولتی که گرفتار کسری بودجه، ناترازی،جنگ و مسائل و مشکلات تاریخی مانند تحریم و فساد و... شده و با تمام توان قصد دارد بر آنها با کمک مردم و مشارکت مردمی فائق آید.
در چنین اوضاع ناترازی انرژی و ارز و مدیریت و ... حالا رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور گفته؛ «امسال وارد ششمین سال پیاپی خشکسالی شدهایم و طبق پیشبینیها تا پایان آبانماه بارش قابل توجهی در کشور رخ نخواهد داد.
از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا کنون، کشور خشکترین دوره چند دهه اخیر خود را سپری میکند و شدت خشکسالی در سال جاری شمسی کمسابقه است. بر اساس آمار موجود، از آغاز سال آبی تا پایان روز جمعه، ۹ آبان تنها ۲.۲ میلیمتر بارندگی در سطح کشور ثبت شده است، در حالی که میانگین بلندمدت در همین بازه زمانی حدود ۹.۸ میلیمتر است.
بنابراین، حدود ۷۸ درصد کاهش بارش نسبت به میانگین نرمال را شاهد هستیم. اهمیت موضوع در این است که در برخی استانهای کشور بارندگی کاملاً صفر بوده است؛ بهگونهای که در بسیاری از نقاط طی پاییز جاری هیچگونه بارشی ثبت نشده است.
از سوی دیگر، میانگین دمای کشور حدود یک درجه بیشتر از حد نرمال است و این افزایش دما موجب تشدید تبخیر و در نتیجه، وخامت بیشتر خشکسالی شده است.
در حالی که باید در ارتفاعات زاگرس بین ۳۰ تا ۵۰ میلیمتر بارش ثبت میشد، میزان بارندگی بسیار کمتر از حد نرمال بوده و حتی در نوار غربی کشور نیز بارشها بهشدت پایین است و شرایط خشکسالی شدید و استثنایی در سراسر کشور حاکم است.
پاییز امسال بسیار کمبارش خواهد بود در صورتی که بارشهای زمستانی در نیمه غربی کشور خوب یا دستکم در حد نرمال باشد، میتواند تا حدودی از شدت تنش آبی در این مناطق بکاهد، اما به هیچ عنوان موجب رفع خشکسالی نخواهد شد، زیرا چندین سال خشکسالی پیاپی موجب انباشت کمبود بارش و کاهش منابع آبی شده است. در سالهای اخیر به دلیل تداوم کمبارشی، فشار زیادی بر منابع زیرزمینی وارد شده و برداشت آب برای جبران کمبود آبهای سطحی افزایش یافته است.
این مسأله منجر به افت سطح آبهای زیرزمینی شده و حتی اگر در زمستان شرایط بارش به حالت نرمال بازگردد، باز هم جبرانکننده خسارات سالهای اخیر نخواهد بود. مسئله کمبود آب در حال حاضر به یکی از چالشهای اصلی و بسیار جدی در سراسر ایران تبدیل شده است.
این سخنان به خوبی نشان میدهد که دولت پزشکیان در شرایط سخت تحریمی تنها این نوع خشکسالی و قهر آسمان از زمین را کم داشته تا هر آنچه برای ناکامی یک دولت لازم است را داشته باشد.
در این شرایط اینکه برخی از اولویت مسائل دیگری سخن میگویند، چندان منطقی نیست و طبیعی است اولویت دولت در سه سطح استانی، ملی و بینالمللی تامین آب و ایجاد شرایطی برای گذر از بحران خشکسالی باشد، بحرانی که یکسال آبی طول دارد و مشخص نیست در سال بعد، بخت با دولت یار باشد و این بحران اندکی فروکش کند.
با این اوصاف در استان نیز انتظار می رود استاندار از این اولویت غافل نشده و بنا به شرایط خشکسالی، برنامههای ضروری مقابله را تدارک دیده و اجرای آنها را از مدیران طلب کند. روشن است مشارکت مردم در این حوزه ضرورت داشته و قابل تحقق است چه آنکه مهمترین شانس و بختیاری دولت همراهی مردم در گذر از بحرانها و ناترازی ها تاکنون بوده است که از این نظر دولت با بالاترین انسجام اجتماعی و اتحاد در جامعه بختی یار داشته است.
