پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

با این اخلاق خراب ره به کجا می‌بریم!

دقت نداریم، یا شاید دقت می‌کنیم اما راه چاره‌ای عاجل پیش‌رویمان نیست!
اگر در این اوضاع و احوال خطرناک و کسالت‌آور کرونایی مجبور باشیم چند ساعتی را قدم از خانه بیرون گذاشته و وارد حریم اجتماع بشویم، با چه روحیه و چه ره‌آوردی به خانه باز خواهیم گشت!؟ قیمت‌های سرسام‌آوری که اصلاً شباهتی با قیمت‌های روز گذشته ندارد! تازه اگر کالایی را که روز پیش نشان کرده‌ای، امروز هم پیدایش کنی! یا تازه اگر کالایی باکیفیت و اطمینان‌بخش، مطابق مشخصات و لیبل روی بسته‌بندی کالای مورد نظرت را به‌دستت بدهند! این مورد آخری را آدم‌درست‌های قدیمی ‌می‌گفتند، «گندم‌نمایی و جوفروشی» و کار آدم‌های متقلب همین بود، «گندم‌نما و جوفروش». به‌قطع در سفر چند ساعته خود به سطح شهر با خیلی موارد دیگر هم از رفتار و کردار و گفتمان‌های جدید خلق‌ا... مواجهه خواهی شد که اگر خودت سلامت فکر کنی، از اینهمه اخلاق دگرگون شده در تعامل‌های روزمره در بطن جامعه امروز، به‌شدت متحیر خواهی شد!
تا پیش از هجوم کرونا که حدود 7 ماه گذشته است، خیلی از اخلاق اجتماعی و اقتصادی جامعه با اوضاع و احوال امروزی متفاوت بود. فکر می‌کردیم شاید با سفیر منحوس کرونا تلنگری به پیکره و روحیه خمود مردم وارد شود و راه همدلی و مهربانی و گذشت و بی‌اعتناعی به مال دنیا و دلبستگی‌های پوچ در لایه‌های اجتماعی باز گردد؛ اما متأسفانه چنین که نشد، هیچ، وضع خیلی بدتر از آن شد! انگاری همه می‌خواهند بار خود را از هر کالایی و دلبستگی به دنیا یک شبه ببندند. واقعا با چنین رویکرد‌های حیرت‌آوری جامعه می‌خواهد ره به کجا ببرد! تا همین چند ماه پیش مثلا در همین همدان کرایه تاکسی در بیشتر مسیر‌های درون‌شهری 800 تومان بود و اغلب سر آن 200 تومان پول خرد از اسکناس هزاری بین راننده و مسافر بحث و جدل راه می‌افتاد و می‌شد قبول کرد که حق با آقای راننده است و پول خرد 200 تومانی کمتر پیدا می‌شود.
امروز آن کرایه 800 تومانی به 2 هزار تومان برای هر نفر در مسیرهای نسبتاً کوتاه افزایش داده شده است و البته ویروس کرونا هم خواسته و ناخواسته در این قضیه دخیل است! این هم درست! اما آقای راننده در مسیر میدان به صدف با هر مسافر که قصد سوار شدن داشت با صدای بلند شرط می‌کرد که اگر پول خرد 2 هزار تومانی دارید سوار شوید! که البته 2 خانم محترم که همراه هم بودند، مجبور شدند یک اسکناس 5 هزاری به آقای راننده بدهند و قید باقی پول خود را بزنند! این نشانه‌ای از آفت‌های اجتماعی است که دارد در جامعه نهادینه می‌شود و حقوق شهروندی و فرهنگ اجتماعی را هدف قرار داده است! چند روز پیش هم خانمی‌محترم و محجوب قصد خرید نیم‌کیلو سبزی از سبزی فروش بازار سر گذر را داشت و چند نفر مشتری خانم و آقا هم در صف بودند.
گویا خانمی‌که نوبتش بود از سبزی‌فروش درخواست کرده بود چند پره تره یا پیازچه را باهم کم و زیاد کند که آقای جوان فروشنده چنان نهیب تلخ و گزنده‌ای سر مشتری نگون‌بخت کشید که بیچاره بدون لام تا کام جوابی هنگام گرفتن بسته سبزی دستش می‌لرزید!!! جا داشت مشتریان دیگر از جمله خود من در دفاع از حقوق و احترام آن خانم گوش سبزی‌فروش بی‌ادب را می‌کندیم!!! اما این چنین نشد و همه سکوت ناجوانمردانه‌ای داشتیم که می‌شود نتیجه گرفت این نکته تلخ‌تر از زهر هم بی‌گمان از همان کجروی‌های ریشه دوانیده جامعه روزگار نوین ما باشد.
به‌قطع شرایط ناگوار کرونایی و محدودیت‌های ناشی از آن از یک طرف و بی‌ثباتی‌های اقتصادی و توهم‌های راست و دروغی که به آن دامن می‌زند نیز دارد بدجوری اثرات منفی و مخرب خود را وارد می‌سازد و متولیان جامعه هم یا متوجه بروز زهرآبه‌های ریشه فاسدکن در جامعه نیستند و بر روند تخریب ارزش‌ها و هنجارهای فرهنگی دقت لازم را ندارند و یا منتظر هستند که از چالش بزرگ کرونا و ضربه‌های سرسام‌آور تحریم‌های اقتصادی عبور کنند و آن‌وقت دست به اقدام و بازسازی و ترمیم بزنند که متأسفانه و به‌قطع دیر خواهد شد و آب رفته هرگز به جوی باز نخواهد گشت!!!

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس