میزبانی همدان برای نشست اصلاحطلبان غرب کشور که هفته گذشته شاهد آن بودیم، گرچه اتفاقی مهم در استان محسوب میشود و نشان از وجود ظرفیتهای قابل اتکا و مهم در حوزه فعالیتهای حزبی دارد، اما مسائل و چالشهای احزاب در استان که بخش عمدهای از آن متأثر از شرایط کشوری است، همچنان بر فضای سیاسی استان سایه افکنده است.
البته حرکتها و اقداماتی هرچند رونمایی و نه چندان تأثیرگذار در استان شکل گرفته که در جای خود شایان توجه است، مثل ارتباطی که معاون سیاسی و امنیتی استان با احزاب و تشکلهای سیاسی و اجتماعی دارد و نشستهایی که برگزار میشود یا انعکاس رسانهای برنامهها و حرکتهای فعالان حزبی که تقریباً روند متفاوتی را نشان میدهد، اما همه اینها جنبه مقطعی دارد و چشمانداز روشنی را نشان نمیدهد.
واقعیت موجود حاکی از آن است که مسأله احزاب در جامعه ما هنوز هم جدی گرفته نشده و جایگاه و کارکردهای حزبی همچنان کمرنگ است.
این در حالی است که لازمه یک نظام مردمسالار و دموکراتیک آن هم از نوع مردمسالاری دینی، برخورداری از جامعه مدنی قوی و احزاب قدرتمند و تأثیرگذار است تا بتواند در کارآمد کردن نظام مدیریتی کشور ایفای نقش کند.
نقش احزاب بسیار فراتر از موسم انتخابات و رقابتهای سیاسی مرسوم است، گرچه تلاش برای کسب جایگاه در قوای مجریه و مقننه متناسب با نوع ساختار سیاسی مردمسالار از کارکردهای مهم احزاب است، اما نقشآفرینی احزاب در ابعاد مختلف از جمله کادرسازی، نظارت، تدوین سیاستهای عمومی، ارتقای فرهنگ سیاسی جامعه، بررسی و نقد وضعیت موجود و... حائز اهمیت است.
طبیعی است اگر احزاب بخواهند و اراده کنند که نقشهای خود را ایفا نمایند، باید از استقلال و آزادی عمل لازم طبق قانون اساسی برخوردار باشند نه اینکه دچار مشکلات و موانعی شوند که آنها را از انجام رسالت حقیقی خود بازدارد.
از سوی دیگر لازمه گسترش فعالیتهای حزبی و نقشآفرینی حقیقی احزاب در جامعه، تغییر و تحول در نوع نگاه به فعالان حزبی است. تا وقتی که همه متولیان امر و مسئولان به این امر باور نداشته باشند که اصولا گسترش و تقویت احزاب به نفع کشور است و میتواند کارآمدی نظام سیاسی را افزایش دهد، احزاب نمیتوانند به وظایف خود عمل کنند و در مسیر نقشآفرینی خود راه به جایی ببرند.
به هر حال باید بپذیریم که هم نقش و جایگاه احزاب در جامعه آنطور که انتظار میرود، جدی گرفته نشده است و هم فعالان حزبی در مسیر حرکت خود با موانعی مواجه شدهاند که باعث دور شدن آنها از اهداف مورد نظر گشته است.
این مشکلات و موانع قطعا قابل رفع است، مشروط بر آن که تغییر و تحولی در نوع نگاه به جایگاه احزاب و میزان اثربخشی آن در جامعه شکل گیرد تا فعالیتهای حزبی از حالت مقطعی خارج و به صورت مستمر و نظاممند شاهد کارایی و اثربخشی احزاب در سطح کشور و استان باشیم.
