پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

بدون همدلی و همراهی محال است به رونق تولید و استقلال اقتصادی برسیم

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

کشورهای بسیاری هستند که در یک قرن اخیر پله های توسعه اقتصادی و شکوفایی اجتماعی را با حوصله و دقت و مدیریت سالم پیموده اند و در عصر حاضر برای کشور و ملت خود سرمایه و آقایی به ارمغان آورده اند .
برنامه ریزی برای خود کفایی همه جانبه و استقلال واقعی در صنعت و سایر زیرساختهای اقتصادی و اجتماعی بخصوص در کشورهای غربی بعد از سالهای سیاه جنگ جهانی دوم که فقر و فلاکت نیمی از جهان را در برگرفته بود ، سرعت گرفت و دامنه پیشرفت آن هنوز متوقف نشده و این پشتوانه های عظیم صنعت و اقتصاد خلاقانه در این گونه جوامع است که برتری های سیاسی در جهان را نیز پیش پای دولت ها و سیاستمداران زیاده خواه آنان قرار داده است . بنابراین اینگونه نبوده است که کشورها و ملت های ثروتمند و قدرتمند از ابتدا صاحب همه چی باشند و اگر منابع و ذخایر طبیعی و خدادادی هم در اعماق و دل زمین داشته اند ، دانسته اند که چگونه استعداد های بالقوه کشور خود پشتوانه پیشرفت و ترقی برای ملت های خود قرار دهند .
بسیارند اندیشمندان و نظریه پردازانی که اعتقاد دارند ، ثروت و رشد اقتصادی موجب توسعه فرهنگی بین ملتها می شود ، اما در مقابل نیز صاحب نظرانی هم هستند که استدلال می آورند ، این عقل و فکر سلیم و فرهنگ سازنده بین ملتها و مدیران و تصمیم گیرندگان آنان است که در ابتدای امر داشته ها و نداشته های خود را نردبان ترقی کشورشان قرار می دهند و با دلسوزی و احساس مسیولیت شدید ملی راه بالندگی و استقلال واقعی در تمام زمینه های سیاسی و اقتصادی را پیش پای مردم قرار می دهند و اعتماد عمومی را هم نسبت به گفته ها و تصمیمات خود جلب می کنند .
یکی از دوستان خبرنگار من خاطره ای از یک ماموریت خبری کوتاه ۴۰ سال پیش خود به یکی از کشورهای همسایه که هم اینک مقصد گردشگری و خرید و حتی سرمایه گذاری های کلان بسساری از هموطنان ایرانی می باشد ، تعریف می کند که بسیار قابل تامل می نماید . این همکار قدیمی که در دوران خدمت خود اقتصادی نویس توانمندی بشمار می آمد ، می گوید ، اغلب قریب به اتفاق کالای مصرفی و صنعتی در این کشور همسایه ، تولید داخلی است و به گفته خود فعالان اقتصادی در این کشور ، باورود کالاهای خارجی بشدت مقابله می شود و این کشور یکی از صادرکنندگان اصلی کالا و محصولات صنعتی و پوشاک و بهداشتی و آرایشی به اکثر کشور های دور و نزدیک بخصوص کشورهای منطقه است . دوست و همکار خبرنگارم می گوید، ۴۰ سال پیش در آن ماموریت خبری برای رسانه متبوع خود به یک خصلت ویژه مردم و مسئولان بلند پایه این کشور همسایه تاکید می ورزیدم که ، اینان نسبت به تولیدات ملی و محصولات داخلی خود بسیار تعصب دارند و شاید بندرت بتوان مدیری را در این کشور سراغ گرفت که کالای خارجی هم در سبد مصرف خانوادگی خود قرار دهد .
بنابراین در نوشتار امروز به یک نتیجه اخلاقی می توان رسید که ، اساس اصلی و اولیه برای استقلال همه جانبه بخصوص پایه های اقتصادی که شاهراه پیشرفت یک کشور و ملت می باشد ، فرهنگ صحیح و تربیت درست فرهنگی و اخلاق برجسته در ایجاد اتحاد ملی است که هیچ مانعی را در راه آبادانی و عزت کشور و ملت خود بر نمی تابد و این شعار هر مدیر ترقی خواه و آباد گر در هر تصمیم و اجرا باید باشد که اول یک سوزن بخود ، بعد یک جوالدوز به مردم ! . یقینا ما در کشور آباد و عزتمند خویش همه گونه اسباب پیشرفت و آقایی برای خود را داریم ، تحقیقات در کشوری نظیر ایران خیلی منابع و ذخایر ملی وجود دارد که اغلب کشورهای توسعه یافته کنونی فاقد چنین استعداد های بالقوه هستند ، اما متاسفانه در ظاهر امر همین کشورهای محروم از نعمت های خدادادی ، امروز آنان در خیلی موارد مشتری پسند صادر کننده هستند و ما وارد کننده . واقعیت این که تا وقتی یک ملت و مدیران آن برغم بسیاری داشته های دشمن کور کن ، مرعوب کالاهای فریبنده دیگران باشند و در حرف و تصمیم و اجرا ، چندگانگی ها و ظاهر فریبی ها باشد ، راه رونق تولید و خودکفایی و استقلال اقتصادی بسیار دور و شاید دست نیافتی خواه بود.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس